پاورپوینت کامل بندی از طومار خاطره های سید آزادگان؛ ۲۰ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل بندی از طومار خاطره های سید آزادگان؛ ۲۰ اسلاید در PowerPoint دارای ۲۰ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل بندی از طومار خاطره های سید آزادگان؛ ۲۰ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل بندی از طومار خاطره های سید آزادگان؛ ۲۰ اسلاید در PowerPoint :

۴۸

چگونگی اسارت

در تاریخ ۲۹/۹/۱۳۵۹ در تپه های الله اکبر به اسارت درآمدم. در تپه ها الله اکبر به
مدت یک سال دشمن در مرتفع ترین قله ها سنگر گرفته بود و زمین مسطح وسیعی در جلوی آن
ها خالی بود. در ارتفاعات مقابل بیش از هفت کیلومتر با دشمن بعثی تجاوزگر فاصله
داشت، نیروهای جمهوری اسلامی از گردان ۱۰۱ و برادران عزیز پاسدار متعهد در یک قسمت
مستقر بودند و ما هم با یک گروهی که مسؤولیت کلی آن را شهید دکتر چمران، این بنده
صالح خدا عهده دار بودند، وارد عمل شدیم.

با توجه به این که به مدت یک سال نه منطقه شناسایی شده بود و نه مجال حرکتی بود، ما
افتخار پیدا کردیم با حدود صد نفر از بین صفوف دشمن عبور کنیم و از پشت با دشمن
درگیر شویم تا نیروها بتوانند این فاصله ی هفت کیلومتر را پیش روی کنند و خودشان را
به نیروهای دشمن تجاوزگر برسانند. خدا رحمت کند بنده صالح خدا مرحوم شهید دکتر
چمران را! ایشان فرمودند: نگران این هستم که در این جریان با مشکلات زیادی روبه رو
بشویم و دوست دارم که پس از پیروزی در فرستنده ی عراق، شما صحبت کنی. عرض کردم: ما
این جا شهادتش را به جان می خریم. برای صحبت کردن در آن فرستنده هم إن شاءالله
افراد صالح تر و شایسته تری خواهند بود؛ به همین منظور ما با این گروه روانه ی آن
منطقه شدیم و ایشان هم گردان ۱۰۱ و تیپ خاصی را که آن جا مستقر بود، با ما هماهنگ
کردند که وقتی ما از نیروها عبور کردیم و از پشت با آن ها درگیر شدیم، این ها
حرکتشان را آغاز کنند.

شب اول، از این هفت کیلومتر در تاریکی شب، بیش از چهار کیلومتر و نیم تا پنج
کیلومتر را گذراندیم. روز دوم لازم بود که شناسایی دقیقی برای عبور شب دوم داشته
باشیم، به همین خاطر برای شناسایی رفتیم. با دعای خیر مرحوم شهید دکتر چمران و
برادران، توانستیم تا ساعت ۲ بعد از ظهر، خودمان را به نیروهای عراقی برسانیم، به
طوری که فاصله ی ما با آن ها کم تر از ۲۰۰ متر بود. به یکی از دوستان که در فاصله ی
دورتری می خواست تأمین ما را برقرار کند، سفارش کردیم که اگر ما از این تپه عبور
کردیم و شناسایی شدیم، شما به هیچ وجه از جایت حرکت نکن و از پناه گاهی که داری
بیرون نیا؛ مگر این که با اسلحه به تو علامت بدهیم.

ما از این تپه به صورت خوابیده روی زمین، آهسته بالا رفتیم و با خزیدن خودمان را به
آن سمت تپه که نیروهای بعثی تجاوزگر اشغال کرده بودند، رساندیم. پس از عبور آن
برادر خیال کرد که پشت تپه ای که ما از آن عبور کردیم، نیرویی نیست؛ بنابراین از
جایش حرکت کرد و شناسایی شد و رگبار کالیبر ۵۰ به سمت او بسته شد. ما دو نفر بودیم.
ایشان فکر کرد تیراندازی به سمت ماست. گفتم: به سمت ما نیست. برویم توی جوی. من
پریدم توی جوی، ولی ایشان نیامد. فکر کرد رگبار به سمت ماست و فرار کرد. ما هم از
آن پناه گاه بیرون آمدیم و در نتیجه، شناسایی شدیم.

پس از چند دقیقه که ما را به رگبار بستند و ما هم به کمک خیزهای سه ثانیه سعی می
کردیم خودمان را به تدریج آرام آرام دور کنیم، دیدند که به ما نمی رسند و تانک را
روشن کردند. فاصله ی ما با نیروهای ایران بیش از هفت کیلومتر بود.

در بین راه برادر همراه از ناحیه ی