پاورپوینت کامل سپیده ی خاطره ها;بهترین پاداش برای حضرت امام ۱۸ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل سپیده ی خاطره ها;بهترین پاداش برای حضرت امام ۱۸ اسلاید در PowerPoint دارای ۱۸ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل سپیده ی خاطره ها;بهترین پاداش برای حضرت امام ۱۸ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل سپیده ی خاطره ها;بهترین پاداش برای حضرت امام ۱۸ اسلاید در PowerPoint :

۴۲

مقام معظم رهبری :

۳ حضرت امام خمینی تا آخرین لحظات حیاتشان، ذکر و نماز و دعا را از دست ندادند.
حاج احمدآقا فرزند عزیز حضرت امام می گفتند: پیش از ظهر روز آخر حیات امام ، ایشان
روی تخت دائماً نماز می خواندند. مدتی گذشت، بعد پرسیدند: ظهر شده است؟ گفتم: بلی،
آن وقت خواندنِ نماز ظهر و عصر با نوافش را شروع کردند. بعد از اتمام نماز، مشغول
ذکر گفتن شدند و تا لحظاتی که در حالت اغما به سر می بردند، مرتب پشت سر هم می
گفتند: سبحان الله والحمدلله ولا إله إلاّ الله والله أکبر، سبحان الله والحمدلله
ولا إله إلاالله والله أکبر این کار برای ما درس است. ما که رهبرمان را دوست
داریم، باید به کارها و روحیات او توجه کنیم و از آن درس بگیریم.([۱])

۳ چند روز قبل از پایان سال ۶۵ که خدمت امام بودیم، چون یکی از روزهای فروردین ۶۶
با ولادت یکی از ائمه: مصادف می شد، من و آقای هاشمی رفسنجانی و حاج احمد آقا اصرار
کردیم که ایشان در حسینیه جماران با مردم دیداری داشته باشند. امام استنکاف کردند و
قاطع گفتند: حالش را ندارم. من در ایام نوروز به مشهد رفته بودم و آقای هاشمی هم از
جبهه دیدار داشتند. در همان روزها، ناگهان قلب امام مشکلی پیدا می کند و چون حاج
احمدآقا ـ که حق بزرگی بر گردن همه ی ملت دارد و امام را حفظ کرد ـ همه ی وسایل را
برای بهبود امام مهیا کرده بود، فوراً به وضعیت جسمی ایشان رسیدگی شد و خطر برطرف
گردید. وقتی در بیمارستان بر بالین ایشان حاضر شدم، عرض کردم: چه قدر خوب شد که آن
شب اصرار ما را برای ملاقات با مردم نپذیرفتید والاّ اگر خبر این ملاقات اعلام می
شد، مردم به زیارت شما می آمدند و آن وقت شما با این حال نمی توانستید مردم را
ملاقات کنید و انعکاس آن در دنیا خوب نبود. این کار شما، خواست خداوند و کمک الهی
بود و در آن زمان تصمیم به جایی گرفتید. ایشان در پاسخ گفتند: آن طور که من
فهمیدم، مثل این که از اول انقلاب تا حالا، یک دست غیبی در همه ی کارها دارد ما را
هدایت و پشتیبانی می کند.([۲])

۳ معنویت مردم و خانواده ی شهدا و اخلاص رزمندگان در جبهه ها، امام را به هیجان می
آورد. من چندبار گریه ی امام را ـ نه فقط به هنگام روضه و ذکر مصیبت ـ دیده بودم.
هر دفعه که راجع به فداکاری های مردم با امام صحبت می کردیم، ایشان به هیجان می
آمدند و متأثر می شدند. مثلاً موقعی که در محل نماز جمعه ی تهران، قلک های اهدایی
بچه ها به جبهه را شکسته بودند و کوهی از پول درست شده بود، امام در بیمارستان با
مشاهده ی این صحنه از تلویزیون متأثر شدند و به من که در خدمتشان بودم، گفتند:
دیدی این بچه ها چه کردند؟ در آن لحظه مشاهده کردم که چشم هایشان پر از اشک شده
است و گریه می کنند.([۳])

۳ مادر اسیری به من گفت که بچه ام اسیر بود، امروز خبر آمد که شهید شده است، شما
برو