پاورپوینت کامل بررسی هایی در کتاب های آموزشی وعلمی ۸۴ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل بررسی هایی در کتاب های آموزشی وعلمی ۸۴ اسلاید در PowerPoint دارای ۸۴ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل بررسی هایی در کتاب های آموزشی وعلمی ۸۴ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل بررسی هایی در کتاب های آموزشی وعلمی ۸۴ اسلاید در PowerPoint :

۳۴

رویکرد به محفوظات یا

کتاب از عوامل و عناصر بسیار مهمی
است که در ماندگاری و توسعه تمدن، نقش
بسزایی دارد. در انتقال معارف، باورها،
فرهنگ، اندیشه و اندوخته های علمی بشر از
نسلی به نسل دیگر نقش کتاب حائز اهمیت
است.

وقوع پدیده انقلاب در ارتباطات و
فناوری رایانه ای در جهان هرچند سبب رشد
و توسعه دانش گردیده است، اما نمی توان
نقش و جایگاه کتاب را که یکی از ارکان
اصلی تعامل فرهنگ و اندیشه های انسانی و
علل تعیین کننده انتقال عرضی و طولی
معرفت در جامعه انسانی است، فراموش کرد.

در ایران، کتاب از شاخص های مهم
توسعه فرهنگی به شمار می رود؛ اما برای
رسیدن به وضع مطلوب و تحقق
دغدغه های مقام معظم رهبری، حضرت
آیت الله العظمی خامنه ای، برای رشد و
شکوفایی علمی، فکری، تولید دانش و

استقلال در علوم و معارف، تلاش بیش تری
لازم است. به نظر می رسد در سال های
اخیر، حرکت ها و جهت گیری های امیدبخشی
در برنامه ریزی کشوری و ناحیه ای در سطح
کلان صورت گرفته است؛ اما هنوز موانع و
مشکلاتی بر سر راه این توسعه و رونق
علمی و آموزشی وجود دارد.

در آموزش عالی و آموزش و پرورش به
علت کم توجهی به نهادینه شدن پژوهش و
حاشیه ای بودن تحقیقات، تدوین برنامه های
آموزشی و درسی با روش های قدیمی تهیه
و ارائه می شود. از سوی دیگر، تأثیر کنکور بر
فعالیت های فرهنگی و تعلیمی کشور موجب
گردیده است که برنامه های درسی در مقطع
متوسطه اعم از نظری، فنی و حرفه ای،
کارآمدی خود را از دست بدهد و شیوه های
یاددهی، یادگیری و ارزش یابی مدارس،
متأثر از شرایط روانی و اجتماعی کنکور
باشد. این روند باعث شده تا زمینه های
پرورشی و نگرشی دانش آموزان و ترویج
مکارم و فضایل در بین آنان، ناقص بماند.

وجود سیاست تمرکز در تألیف کتاب های
درسی باعث شده است که این نهاد، از
حضور متخصصان زبده، خبره و دلسوز
کمتری، برای تألیف کتاب های آموزشی و
پرورشی مفید، آموزنده و ارزش مند بی نصیب
باشد. بوروکراسی اداری و نبود استانداردها و
ضوابط مشخص نیز، این روند را دچار
کاستی و نقصان ساخته است.

درباره کتاب های کمک آموزشی این
وضع بسیار نگران کننده تر است، زیرا زبان،
موقعیت سنی، میزان درک و فهم دانش
آموزان و دانشجویان، معیارها و ارزش های
متعالی در آن ها کمتر مورد توجه قرار
می گیرد و غالبا اهداف تجاری، فصلی و
مصرفی در تدوین آنها لحاظ می گردد.

کتاب آموزشی مطلوب باید حقایقی را
مطرح کند و از دانش آموز بخواهد درباره
محتویات آن فکر کند، پژوهش نماید و
مبانی آن را در زندگی فردی و اجتماعی خود
به کار بندد؛ در حالی که در وضع کنونی، تمام
تلاش ها بر این تعلق گرفته است که از
کتاب ها، تست استخراج گردد و جواب هایی
حاضر و آماده برای آن ها تهیه شود، چنین
فردی که این کتاب ها را می خواند وقتی فارغ
التحصیل می گردد متوجه می شود که فقط
مقداری محفوظات را بر ذهن و فکرخود
تحمیل کرده است در حالی که نمی تواند در
مسائل اجتماعی، فرهنگی، فنی و کاربردی
از ذهن خود کمک بگیرد؛ چون اندیشه اش
به شکوفایی لازم نرسیده و صرفا تعدادی
فرمول و واژه و چندتعریف و توصیف خشک
و بی روح را به صورت بسته بندی شده در
مغز خود جایگزین ساخته است؛ همین وضع
آشفته موجب می گردد که معایب زیادی
دامن فرد و جامعه را بگیرد و مردم هزینه ها
و خسارات سنگینی را برای یاد نگرفتن
اصول بدیهی و مبانی کاربردی و مفاهیم
ارزشی بپردازند.

علم، این نیست که دانش آموز همه چیز
را حفظ کند، بلکه او باید فراگیرد که چگونه
اطلاعات را به دست آورد، و بداند
آموزش های بنیادی چه کاربردی دارد و چه
گرهی از مشکلات جامعه و زندگی مردم باز
می کند. برای گسترش و شکوفایی معارف
باید همراه با حرکت علمی، از رشد ارزش ها
و متبلور نمودن آن ها در اخلاق و رفتار غافل
نشد؛ چون اگر علم و ایمان باهم توأم نگردد
فاجعه ای خطرناک به بار می آورد.

مشکل عمده دانش و تکنولوژی غربی
این است که از اخلاق و باورها فاصله گرفته
است به همین علت، عوارض و
نابسامانی های بی شماری را برای خانواده ها
به ارمغان آورده و درواقع، چون رودخانه ای
طغیان گر و سیلی بنیان کن، ارزش ها و
سنت های اصیل را به کام خود فرو کشیده
است. این وضعیت حتی اعتراض دانشمندان
غربی، چون نیل پستمن، نوام چامسکی،
الوین تافلر، والترترنس استیس، ایوا
اتزیونی هالوی و … را برانگیخته است و آنان
در آثار خویش عواقب ادامه چنین روند
مهلکی را خاطرنشان کرده اند، از این جهت
مقام معظم رهبری می فرمایند:

«اگر ما آموزش و پرورش فعالی داشته
باشیم؛ اما در کار تربیت با معنای اسلامی آن که
برای ما مهم است، توفیقی به دست نیاوریم،
ناکام و ناموفق مانده ایم.» ایشان هم چنین در
دیدار با اعضای معاونت آموزش وزارت
آموزش و پرورش در سوم شهریور ۱۳۸۲
فرموده اند:

«یک وقت است که می خواهیم مجموعه ای
از اطلاعات و معلومات و معارف را به تدریج در
ذهن کودکان و نوجوانان و جوانان وارد کنیم، این
خوب است؛ لیکن کافی نیست. ما باید اهدافی
را که در مورد یک شخصیت ایرانی مطلوب به
ذهنمان می رسد، در نظر بگیریم و کاری کنیم که
در تعلیم، این اهداف تحقق پیدا بکند. فرض
کنید ما می خواهیم ایرانی نسل بعد، یک انسان
دین باور و متدین و متشّرع باشد، این باید در
کتاب های درسی رعایت شود. اگر می خواهیم
اهل علم و تولید فکر باشد این باید در کتاب های
درسی دیده شود. این ها باید در عمل مشاهده
شود. هیجان ها و جریان های جاری را که غالبا
انگیزه سیاسی دارند، ندیده بگیرید و سعی کنید
این ها را، در تألیف کتب درسی، دخالت ندهید.
ملال آور بودن کتب درسی موجب شده است که
علاقه مندان، به کتاب های غیردرسی روی
آورند؛ اما این کتاب ها دچار مشکلات اساسی و
غیرقابل اغماض هستند».

نکاتی مورد تأمل

در خصوص کتاب های درسی این سؤال
مطرح است که فرزندان این مرز و بوم با
دریافت حجم اطلاعات ارائه شده در
کتاب های درسی و با تحمل زحمات، هزینه
و زمان صرف شده، استرس های روانی و …
به چه مهارت هایی دست می یابند، فرآیند
آموزش فعلی صرفا به انباشته شدن
اطلاعات در حافظه دانش آموز منجر
می گردد و فراگیران مهارت های عملی کسب
نمی کنند و این همه زحمات طاقت فرسا
نتایجی کم ارزش به دنبال دارد، مهم تر از
این ها فضای کتاب ها کم تر ارزشی و دینی
است. متأسفانه عده ای از برنامه ریزان درسی
چون حوزه اجرایی و کاربردی را به خوبی
مورد بررسی قرار نداده اند، حجم کتاب را
متناسب با نیازها، امکانات و شرایط تدوین
نمی کنند. توجه به رویکردهای جدید در
طراحی و سامان دهی برنامه های درسی،
تجدیدنظر و اصلاح در شیوه های نظام
آموزشی، تولید مواد آموزشی متنوع و
هماهنگی متون درسی با آن ها، شناسایی
فضا و امکانات مورد نیاز برنامه های درسی
جهت پیش گیری از تورم غیراصولی و
محفوظاتی کتاب های درسی و نیز برخی
مطالعات تطبیقی به منظور روشن شدن
مفاهیم، از عواملی است که اگر رعایت شوند،
کتاب های درسی وضع بهتری پیدا می کنند.

در بررسی های آماری مشخص گردیده
است حدود ۲۵ درصد دانش آموزان به درس
و مدرسه علاقه ای ندارند و سبب این انزجار
غالبا خشکی کلاس ها، جذاب نبودن دروس
و شیوه های آموزشی نامطلوب بوده است.
این واقعیت مؤید آن است که نظام تدوین
کتاب های درسی برخلاف دیگر کشورها
هنوز هماهنگ با ذائقه، توانایی ها و
تفاوت های فردی دانش آموزان نمی باشد و
این معضل، موجب گریزان شدن
دانش آموزان از مطالب درسی و در نهایت
شکست تحصیلی و ترک تحصیلی آنان
گردیده است. در نگارش و ویرایش
کتاب های درسی نیز کم تر «درست نوشتن»
مورد توجه قرار گرفته است.

کتاب بینش اسلامی اخیرا با عنوان
«دین و زندگی» در اختیار دانش آموزان قرار
گرفته است. نظام آموزش دینی باید به
گونه ای باشد که مخاطبان خود را متوجه
گوهر و باطن دین کند به علاوه این
آموزش ها بر اساس مباحث روان شناسی باید
متناسب با رشد ذهنی کودکان، نوجوانان و
جوانان باشد و هرچه آموزش عینی تر باشد،
سطح یادگیری و کارآیی آن بالاتر می رود.
در بین مطالب دینی، امور نظری و اعتقادی
که احیانا به دفاع فلسفی و برهانی نیاز دارد،
دیرتر از موضوعات دیگر فهمیده می شود،
اما آنچه ملموس، فهمیدنی و عمل کردنی
است اخلاق است که می تواند تنش های
روحی نسل جوان را تسکین دهد و آن ها را
در تصمیم گیری های افرطی و تفریطی
معتدل نماید بنابراین باید در مجموعه
آموزش های دینی اخلاق و فضایل و مکارم
مورد تأکید قرار بگیرد؛ اما در کتاب های
درسی عکس این نکته را مشاهده می کنیم؛
زیرا اکثر مطالب آن ها به بحث های نظری و
برهانی اختصاص دارد که دیر یا زود به بوته
فراموشی و حتی ناباوری سپرده خواهد شد
واگر دانش آموز از آموزش های قابل توجه
اخلاقی برخوردار باشد وقتی در بررسی های
اعتقادی مشکلی پیدا کند، در هرحال
می تواند خود را از ورطه انحراف و سستی در
عقیده برهاند، اما بحث اندک اخلاقی
کتاب های دینی مدارس نمی تواند چنین
موضوعی را جامه عمل بپوشاند.

در کتاب های ادبیات و علوم انسانی نیز
مفاهیم ارزشی کم رنگ و احیانا نارسا و
ناقص معرفی شده اند. نتایج یک بررسی
نشان داده است که مفهوم «اعتماد» به
عنوان یکی از ابعاد سرمایه های معنوی
جامعه در کتاب های فارسی دوره دبستان
مورد بی توجهی و غفلت قرار گرفته است؛ اگر
هم در جایی به جنبه های مثبت اعتماد
پرداخته شده، در مواردی جنبه های منفی آن
یعنی بی اعتمادی مطرح شده اند، به علاوه
به اعتماد شخصی تأکید شده و از اعتماد
تعمیم یافته اثری مشاهده نمی شود؛ جای
اعتماد به نظام نیز کاملاً خالی است.

در سال ۱۳۷۷ کتابی با عنوان تاریخ
ایران(ج۲) در دوره معاصر، برای سال دوم
نظام جدید آموزش متوسطه تألیف گردید که
در سال تحصیلی ۱۳۷۹ ـ ۱۳۷۸ در همین
مقطع تدریس گشت که مضامین آن خشم
بسیاری از افراد دلسوز و مدافع حقیقت را
برانگیخت، زیرا در این کتاب، تاریخ معاصر
در مواردی دچار اشکال شد و افراد و رجال
تاریخی مسئله دار، موجه شناخته شدند و
نقش عالمان دینی در نهضت های صدساله
اخیر کم رنگ تلقی گردید. که خوشبختانه در
چاپ جدید، موارد مورد تأمل اصلاح گردیده
است و نگرانی های حامیان ارزشهای دینی
را تا حدودی کاهش داده است.

آفت های نگارش تاریخ معاصر

در خصوص مسایل تاریخی و نگارش
حوادث تاریخی و تجزیه و تحلیل آن ها از
گذشته های دور، آثاری به رشته تألیف در
آمده است که هرکدام به سهم خود مزایا و
نیز کاستی هایی داشته اند و در این جا مجال
پرداختن به آن ها نمی باشد، در چند دهه
اخیر، نویسندگانی خوش فکر و واقع نگر و با
انصاف دست به قلم بردند و نگاشته های
جالبی با موضوع تاریخ و به ویژه تاریخ
معاصر به جامعه عرضه نمودند، دکتر عباس
زریاب خویی، دکتر سیدجعفر شهیدی، دکتر
عبدالحسین نوایی، دکتر عبدالله شهبازی،
استاد محیط طباطبایی، دکتر موسی نجفی،
رسول جعفریان و … از آن جمله اند. اما به
رغم این روزنه های امیدوار کننده، نگارش
تاریخ در ایران دچار دگرگونی حقایق و
تحریف وقایع گردیده و این آفت به خصوص
در تاریخ معاصر از مشروطه به بعد، به شکل
بارزی به چشم می خورد. متأسفانه عده ای
حتی با جعل اسناد و مخدوش نمودن مدارک
معتبر، نکات مسلّم تاریخی را با توفان
تحریف، غبارآلود و وارونه جلوه می دهند.
آنان در آثار خود می کوشند که استقلال
فرهنگی و سیاسی و نیز هویت ارزشی و
فرهنگی ایران را مخدوش نشان دهند و
رجال خائن، مشکوک، وابسته به قدرت های
استعمار، فراماسون و سرسپرده به رژیم های
استبدادی و حتی کارگزار ستم را
شخصیت هایی موجه معرفی کنند و
جنایات ها و خیانت های فاحش آن ها را یک
اشتباه عادی و طبیعی قلمداد نمایند و نقش
عالمان شیعه را در حرکت های ضد
استبدادی و ضد استکباری خیلی ناچیز و
حاشیه ای ترسیم می کنند.

آن ها می کوشند به قیام ها و نهضت های
یک قرن اخیر، چهره ای ملّی آن هم با تصور
خودشان بدهند و نه سیمایی ارزشی و
مقدس و مذهبی. در آثار آنان به بهانه بیان
وقایع، نوعی ابتذال و مطالب منافی عفّت
دیده می شود. آن ها معمولاً حرکت های
مستبدانی چون رضاخان و فرزندش را که در
جهت استحاله فرهنگ ایران صورت گرفته،
یک نوع اصلاح طلبی، نوگرایی و تحول
جلوه داده اند تا یک حرکت وقیحانه، ضمنا با
حمایت عوامل استعماری، سیمای رهبران
قیام ها و نخبه های راستین مذهبی و مردمی
را مشوش، مردّد و غبارآلود و کدر معرفی
می کنند. به باستان گرایی تأکید دارند و
می کوشند دوران قبل از اسلام را درخشان،
غنی و مفید جلوه دهند و به خواننده القاء
کنند با آمدن عرب ها (نه اسلام) این وضع به
هم خورد؛ کاری که سیاستمداران زمان
رضاخان هم چون «پیرنیا» در نگارش
کتاب های تاریخ ایران باستان پی گیری
می کردند و ذکاء الملک فروغی پی گیر آن
بود.

یکی از این افراد «فریدون آدمیت» است
که همواره مورد حمایت رژیم پهلوی بود.
وی از تمام رویدادها و اندیشه های معاصر
تاریخ ایران، افکار افراد سکولار را برگزیده
است نوعی توهّم گرایی با بینش غیر دینی
در آثار او دیده می شود. او می کوشد به
مردمان ایران و خوانندگان بقبولاند که باید
برای توسعه و ترقی، دنباله رو تم