پاورپوینت کامل پلورالیزم و کثرت گرایی ۷۴ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل پلورالیزم و کثرت گرایی ۷۴ اسلاید در PowerPoint دارای ۷۴ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل پلورالیزم و کثرت گرایی ۷۴ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل پلورالیزم و کثرت گرایی ۷۴ اسلاید در PowerPoint :

۶

تذکر:

مسئله پلورالیزم که اکنون سومین بخش آن در معرض دید خوانندگان قرار می گیرد از موضوعاتی است که مسائل و مباحث
مختلفی را در پی خواهد داشت که برخی از مباحث و مسائل آن در شماره های پیشین تبیین شد و در این شماره به مباحثی چون
معیار تشخیص دین حق و باطل، پی آمدهای پلورالیزم، پلورالیزم درون دینی، تجربه دینی و وحی و رابطه آن با پلورالیزم، و . . .
پردازش می شود و خوانندگان را به پیگیری مباحث توجه می دهیم .

معیار تشخیص دین حق و باطل

آیا معیاری برای تشخیص دین حق از دین باطل و مذهب خوب از مذهب بد، داریم یا خیر؟ در پاسخ به این پرسش اولا باید بدانیم
این ادیان به تعبیر قرآن کریم، در حقیقت یک دین هستند زیرا دین تثنیه ندارد چه رسد به اینکه جمع داشته باشد .

اگر هر دینی را به لحاظ عصر خود بسنجیم همه آنها در عصر خود حق بودند یعنی دینی که وجود مبارک نوح (ع) آورد، در عصر
خود حق بود . دینی که وجود مبارک ابراهیم خلیل الله، موسی کلیم الله، عیسی روح الله (ع) آوردند هر کدام در عصر خودشان حق
بودند، نه اینکه در عصر خود، باطل باشند . زیرا اگر دین پیامبر اولی نبود دومی اثر نمی کرد و اگر اولی و دومی نبودند سومی اثر
نمی کرد، این ادیان در عصر خود حق هستند و شریعت و منهاجی هم که هر کدام از انبیاء در عصر خود از طرف ذات اقدس حق
آوردند حق بودند .

و ثانیا خطوط کلی این ادیان یعنی توحید و نبوت عام و معاد، فرق نکرده و دگرگون نشدند . زیرا قرآن کریم می فرماید: «مصدقا
لما بین یدیه » (۱) پیامبر حق سابق را تصدیق می کند و تصدیق حق سابق اختصاص به پیامبر اسلام (ص) ندارد که آن حضرت انبیاء
پیشین را تصدیق کند . بلکه عیسی مسیح حرفهای موسی کلیم را تصدیق کرد و موسی کلیم سخنان حضرت ابراهیم را تصدیق
کرد، هر لاحقی حرف سابق را تصدیق کرد چه اینکه هر سابقی به لاحق خود بشارت می دهد تا به وجود مبارک عیسی مسیح (ع)
رسید که ایشان به وجود مبارک رسول گرامی اسلام (ص) بشارت دادند، اگر ادیان سابق یا لاحق حق نبودند نه لاحق، سابق را
تصدیق می کردند و نه سابق، به آمدن لاحق بشارت میداد .

تفاوت انبیاء در شرایع و مناهج

البته خطوط جزیی دین به عنوان شریعت و منهاج فرق می کند مثلا در بعضی ادیان کمتر از یک ماه روزه می گرفتند ولی
مسلمانان یک ماه روزه می گیرند، آنها به سمت دیگر نماز می خواندند ولی مسلمانان به سمنت دیگری نماز می خوانند، هر
ریعت برای خودش قبله مخصوص دارد، گر چه خداوند سمت و جهت ندارد چرا که «ولله المشرق والمغرب فاینما تولو فثم وجه
الله » (۲) مشرق و مغرب از آن خداست پس به هر جا روی کنید، آنجا روی به سمت خداست .

چون خدا سمت و جهت خاصی ندارد، و لذا اگر کسی خواست نماز مستحبی بخواند همین که شنید اذان ظهر را می گویند و او از
منزل یا محل کارش وضو گرفته و قصد رفتن به مسجد یا مصلی را دارد تا نماز جماعت بخواند می تواند نافله ظهر را در راه بااشاره
سر و صورت بخواند . زیرا خدایی که در طرف کعبه است، پشت به کعبه هم هست، در آسمان هم هست، در زمین هم هست
«هوالذی فی السماء اله و فی الارض اله » (۳) اوست که در آسمان خداست و در زمین خداست .

و برای همین جهت است که می تواند نمازهای مستحبی را و نه نمازهای واجب را، در هواپیما، در کشتی، در اتومبیل، روی اسب،
روی دوچرخه، یا در حال حرکت پیاده بخواند زیرا خدا همیشه و همه جا هست بنابر این نماز مستحب را می توان در هر جا و بهر
کیفیتی خواند و اما نماز واجب بلحاظ اینکه برای سازماندهی و نظام وار شدن هست باید طبق دستورات فقهاء رو به قبله خوانده
شود .

پس دین یعنی خطوط کلی و اصول فقه و حقوق و اخلاق، تغییرپذیر نیست و تغییر هم نکرده است و لذا هرگز پیامبری نیامده
است بگوید ظلم خوب است و ظلم ستیزی بد است، همگان گفتند: ظلم بد است و ظلم ستیزی خوب است، همه آنها در خطوط
کلی عقاید و اخلاق و حقوق و فقه یکی بودند . گر چه شریعت و منهاج انبیاء متفاوت بوده است .

اما اینکه راه تشخیص حق و باطل چیست؟ باید بدانیم راه تشخیص حق و باطل عقل مبرهن و نقل قطعی است که از طریق آنها
می توان حق را شناخت و به آن روی آورد .

تجربه و اثبات حق و باطل

اگر کسی بگوید: آیا از راه تجربه می توان به صحت و حقانیت دین نظر داد یا خیر؟

می گوییم: اگر بخواهیم از راه حس و تجربه به بطلان یا صحت مذهبی فتوا دهیم، باید

همه مکاتب و مذاهب را بیازماییم تا بفهمیم چه چیزی حق است و چه چیزی باطل و چون مذاهب و مکاتب فراوانند، ملاحظه
می کنیم هنوز عمر به پایان نرسیده، بخش کوتاهی از این مکتبها را تجربه کرده ایم نه همه مذاهب و مکاتب را و لذا ما با شکاکیت
روبرو می شویم زیرا نمی توانیم بفهمیم کدام مذهب حق است و کدام باطل . و شکاکیت هم امر باطلی است . زیرا هم عقل
می پذیرد که انسان راه معرفتی صحیح در پیش دارد و هم نقل ما را به معرفت و اعتقاد راسخ و راستین فرا می خواند پس راهی که
مانع فرو افتادن انسان در دام شکاکیت است عقل برهانی یا نقل قطعی است نه تجربه

ظهور اسلام و رویارویی آن با مذاهب گوناگون

طبق بیان امیرالمؤمنین (ع) هنگامی که اسلام ظهور کرد مکتبهای رسمی فراوانی در حجاز و خارج از حجاز که همگان در قلمرو
رسالت رسول اکرم (ص) قرار داشتند، وجود داشت .

چنانکه در خطبه اول نهج البلاغه آمده است: «بین مشبه لله بخلقه او ملحد فی اسمه او مشیر الی غیره » (۴) بعضیها مشبه بودند و
برای خدا جسم قائل بودند و بعضی ملحد بودند و بعضی برای خدا شریک قائل بودند . قرآن در چنین فضا نازل شد، تا آنها را
هدایت کند و پیام پیامبر نیز اختصاص به گروه خاصی نداشت .

چرا که حضرت در همان طلیعه امر گفت: پیام من جهان شمول است، و همه باید تحت فرمان این دین درآیند . پس پیامبر باید
بگوید: آنچه من آورده ام حق است و آنچه را که مشبهان و ملحدان و مشرکان و مشیران می گویند، باطل است . زیرا تا پیامبر
حرفهای دیگران را ابطال نکند و مدعای خود را اثبات نکرده و انحصار حق را در خود ثابت نکند، دلیلی ندارد که دیگران از مکتب
آباء و اجدادی دست برداشته و به مکتب نوپای او روی بیاورند .

این مطلب مسلم است که اگر کسی در فضای اجتماعی خاصی، فکر تازه ای ارائه کرد که قبلا در آن فضای اجتماعی مثلا چهار
مکتب و فکر وجود داشت . باید بداند که اگر او یک دلیل بر صحت مذهب خود دارد و یک دلیل بر بطلان مذهب غیر خود اقامه
می کند، با هشت دلیل دیگر روبروست . چون همه آن مکتبهای چهارگانه بر صحت مکتب و بطلان مکتب غیر خود دلیل دارند و
لذا این شخص باید با همه آنها مبارزه فکری داشته باشد .

و اگر هفتاد و دو ملت شدند در چنین شرایطی نمی توان گفت:

جنگ هفتاد و دو ملت همه را عذر بنه

چون ندیدند حقیقت ره افسانه زدند

بلکه او باید یک دلیل بر حقانیت خود و ۷۲ دلیل بر بطلان غیر خود اقامه و ارائه نماید . و به عبارت دیگر:

چون حق ناب در یک فرقه است و بقیه آن حق ناب را ندارند . این فرقه باید تمام دلایل آنها را با دلایل ابطال کند .

اثبات یک مکتب و ابطال مکاتب دیگران از راه حس و تجربه امکان پذیر نیست اما عقل چون با قضایای کلی و قضایای حقیقی
ارتباط دارد و به آنها می اندیشد، می تواند فتوای عام بر صحت چیزی بدهد و بر بطلان دیگران دلیل و برهان اقامه نماید .

کمیابی یقین

آنچه که کمیاب است یقین و برهان عقلی و نقلی است یعنی آنچه که بین مردم کمتر یافت می شود برهان عقلی و یقین منطقی و
فلسفی است چنانکه یقینی که از راه نص حاصل شود چنین است یعنی یافتن خبر متواتر یا خبر واحد محفوف به قرائن قطعی یا
نص یقین آور بسیار کم است یقین مثل سال یا حس و تجربه و وهم و خیال و گمان و قیاس نیست که فراوان در بین انسانها
افت شود، فقط اوحدی از انسانها هستند که به چنین مقام منیعی بار می یابند . بنابراین، انسان از دو راه می تواند تکلیف مذاهب
گوناگون را مشخص کند و آن برهان عقلی فایق و دلیل نقلی قطعی فایق است .

عقل از آن جهت که به قضایای کلی نظر دارد می تواند به صحت و سقم مکاتب گوناگون نظر بدهد و بگوید فلان مکتب بکلی باطل
یا صحیح است و یا بخشی از مکتب باطل یا صحیح است و نقل هم از آن جهت که صاحب نقل معصوم و به غیب آگاه است و علم
غیب او فراگیر می باشد و همه مکاتب را زیرمجموعه علمی خود قرار می دهد می تواند به صحت یا بطلان مکاتب گوناگون نظر بدهد
.

تجربه دین و اثبات حق و باطل

آیا انسان از طریق تجربه دینی می تواند حقایقی را بازیابد یا خیر؟ در جواب می گوییم:

تجربه دینی (۵) نمی تواند حقایق دینی را اثبات نماید . زیرا بخشی از وحی، اصولا تحت تجربه در نمی آید چون به میدان عمل
نمی رسد، اگر چه از جهت شهود و تجربه شهودی ممکن است تحت تجربه درآید . مسائلی همچون خدا و اسماء حسنای الهی،
هستی خداوند، صفات الهی، اینکه او واحد است، «لیس کمثله شی ء» ، علیم است، «هوالحی القیوم لاتاخذه سنه ولانوم » تجربه پذیر
نیستند .

مسائلی که تاریخ بردار نیست و بعد تحقق پیدا می کند مثل صحنه های قیامت که اصلا در تاریخ نمی گنجد زیرا تاریخ زمانی است
که منظومه شمسی و زمین و حرکت زمین مطرح باشد اما وقتی صحنه تاریخ و حرکت و زمان برچیده شد و جهان به دارالقرار
رسید دیگر صحبت از حرکت و تاریخ و همچنین تجربه نیست .

بدو جهت جریان قیامت زیرمجموعه تاریخ و تجربه درنمی آید .

اولا آنکه قیامت در نشئه دنیا حضور و ظهور ندارد تا انسان آن را تجربه کند و دوم آنکه جریان قیامت فوق تاریخ است زیرا نشئه
قیامت، نشئه ثبات است . وقتی نفخ صور شد همه موجودات عالم طبیعت برچیده می شوند و فقط سلطنت الهی ظهور می کند و
لذا ملک و سلطنت الهی می ماند و بس .

در قرآن دو سؤال مطرح است که یکی مربوط به دنیاست و دیگری مربوط به نفخه صور است آنکه مربوط به دنیاست اینست که
وقتی از آنها سؤال شود که «من رب السموات السبع و رب العرش العظیم سیقولون الله » (۶) و یا «من خلق السموات والارض و سخر
الشمس والقمر لیقولن الله » (۷) همگی در جواب این سؤال که رب آسمانها و رب عرش کیست و یا خالق آسمانها و زمین و مسخر
خورشید و ماه کیست؟ می گویند: خدا . و اما در جریان نفخه صور سؤال این نیست که آسمان و زمین مال کیست؟ چون در قیامت
آسمان و زمینی نیست بلکه آسمان و زمین رخت بربسته است بلکه سؤال این است که «لمن الملک الیوم » (۸) ، «لله الواحدالقهار» (۹)
امروز فرمانروایی از آن کیست، از آن خداوند یکتای قهار است، در آن روز فقط سلطنت خدا ظهور دارد .

که سلطان عزت علم برگشود

جهان سر به جیب عدم در گشود

در آن روز جهان باطل می شود و ملک خدا ظاهر می شود، اینها اموری است که به تجربه در نمی آید .

بنابراین بخش وسیعی از وحی الهی تجربه پذیر نیست و خود وحی هم شهود درونی است و تجربه پذیر نیست .

بنابراین فقط یک راه برای اثبات حق در پیش داریم و آن عقل برهانی و نقل قطعی است که باید برای اثبات حق از آنها استفاده کرد
.

پی آمد پاورپوینت کامل پلورالیزم و کثرت گرایی ۷۴ اسلاید در PowerPoint دینی

۱ – نسبیت اخلاق: آنها که اصل پلورالیزم و تکثرگرایی را پذیرفته اند باید به دنبال آن پلورالیزم اخلاقی را بپذیرند و اگر پلورالیزم
اخلاقی را پذیرفت نتیجه آن نسبیت اخلاق خواهد بود و نتیجه نسبیت اخلاق، انکار جاودانه بودن اصول اخلاقی خواهد بود و لذا
هر گروه خلق و خویی دارند و اخلاق برای هر کس معنای خاص خود را خواهد داشت .

۲ – نسبیت فهم: یکی دیگر ا