پاورپوینت کامل سینمای پهلوی سینمای انحراف ۳۸ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل سینمای پهلوی سینمای انحراف ۳۸ اسلاید در PowerPoint دارای ۳۸ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل سینمای پهلوی سینمای انحراف ۳۸ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل سینمای پهلوی سینمای انحراف ۳۸ اسلاید در PowerPoint :

نگاهی به تاریخ سینمای ایران

در چند شماره گذشته، تاریخچه سینمای ایران از ابتدای ورود به دربار قاجار و ساخت انبوه فیلم های نازل از دهه ۳۰ به بعد تا سال ۵۱ بررسی و تحلیل شدند. در این شماره به فیلم های دهه ۵۰ تا مقطع پیروزی انقلاب اسلامی می پردازیم.

«داش آکل» به کارگردانی مسعود کیمیائی و بازی بهروز وثوقی، بهمن مفید، مری آپیک، از قصه ای به همین نام اثر صادق هدایت اقتباس شده بود. فیلم «محلّل» ساخته نصرت کریمی با بازی خود او و ایرن فیلم بسیار مبتذل و سخیفی بود که گذشته از سخافت زیاد به احکام شرع هم توهین روا می داشت. شهید آیت الله مطهری در مقاله ای روشنگرانه که در مجله «زن روز» چاپ شد، به شدت به نمایش این فیلم اعتراض کرد و عملاً رژیم را با این اقدام در موضع ضعف قرار داد.

در سال ۵۱ ساخت فیلم های گیشه ای و عامیانه ادامه یافت و به رغم توجه به مؤلفه های گیشه پسند، فروش آنها افت محسوسی پیدا کرد. ظاهراً تکرار و یکنواختی مضامین فیلم ها دلیل اصلی افت فروش بود. در این سال چند فیلم نسبتاً خوش ساخت که برخی از آنها عیوب و ابتذال کمتری داشتند، از جمله «تُپلی» به کارگردانی رضا میرلوحی، «رگبار» ساخته بهرام بیضائی، «پستچی» به کارگردانی داریوش مهرجوئی، «غریبه» اثر شاپور قریب، «صادق کرده» اثر ناصر تقوائی به نمایش درآمدند. ناصر تقوائی پس از انقلاب و در سال ۱۳۶۵ فیلم ارزشمند ناخدا خورشید را ساخت.

هژیر داریوش با ساخت فیلم «بیتا » با بازی گوگوش و عزت الله انتظامی هر چند ادعای ساخت فیلمی پرسر و صدا را داشت، اما فیلم در واقع پیامی جز ابتذال از نوع روشنفکرانه و بیگانه با جامعه ایران نداشت. در این سال پرویز صیاد با ساخت فیلم های کمدی و مملو از ابتذال اخلاقی، چند اثر عامیانه عرضه و پازل تهاجم به فرهنگ و اخلاق جامعه ایرانی را تکمیل کرد.

در سال ۵۲ نیز روال ساخت فیلم های بی ارزش و گیشه محور ادامه پیدا کرد و چند فیلم متفاوت مانند «تنگنا» ساخته امیر نادری، «خاک» به کارگردانی مسعود کیمیائی، «مغول ها» ساخته پرویز کیمیاوی، «تنگسیر» به کارگردانی امیر نادری بر اساس داستانی از صادق چویک به نمایش در آمدند. هر چند رد پای ابتذال در این فیلم ها هم دیده می شد، اما از نظر ساختار نسبت به فیلم های قبل از خود بهتر بودند.

فیلم «آرامش در حضور دیگران» ساخته ناصر تقوائی براساس قصه ای از غلامحسین ساعدی در این سال عرضه شد که به رغم خوش ساخت بودن، مملو از ارتباطات ناپسند و دیالوگ های مبتذل و سیاه و زننده بود، به قسمی که سینمای پهلوی هم به ناگزیر بخش قابل توجهی از آن را سانسور کرد.

شایان ذکر است که به رغم ابتذال حاکم بر سینمای پهلوی، گاهی در آثاری هم دغدغه های عدالت طلبانه قابل اعتنایی مشاهده می شدند و چقدر مناسب بود که مدیران فرهنگی امکان تداوم ساخت نظایر آنها را البته منطبق بر موازین شرع و اخلاق فراهم می آوردند. به عنوان نمونه فیلم «تپلی» با دغدغه مصائب طبقه فقیر و تضاد آن با طبقه مرفه پرتبختر ساخته شد که هم از پیام و هم از جذابیت های دراماتیک برخوردار بود و البته فیلم از ابتذال رایج گیشه پسند آن زمان مبرا نبود. فیلم نامه این فیلم اقتباسی از قصه«موش ها و آدم ها» اثر «جان اشتاین بک» نویسنده مشهور امریکایی بود که اثر دیگر او به نام «خوشه های خشم » در ایران بسیار معروف است.

کارگردان «تپلی»پس از انقلاب فیلم «شیلات» را با بازی داود رشیدی در نقش خوجه ممد ساخت که در دهه فجر امسال برای چندمین بار از سیمای جمهوری اسلامی ایران پخش شد. این فیلم در واقع مبین دغدغه های فیلمساز و ادامه همان فیلم «تپلی» و خط کلی آن روایت تقابل تاریخی طبقات فرودست و فرا دست بود.

ای کاش روال ساخت فیلم هایی نظیر «ناخدا خورشید» اثر ناصر تقوائی، «رگبار» ساخته بهرام بیضائی پستچی و گاو ساخته داریوش مهرجوئی با تصحیح برخی از سکانس های غیرقابل قبول، ادامه می یافت و دغدغه های کلان و اخلاقی جامعه در سینما متجلی می شدند.

در سال ۵۱ فیلم های «صادق کرده» اثر ناصر تقوائی و «بلوچ» ساخته مسعود کیمیائی و ده ها فیلم دیگر که فی الواقع تکرار قیصر بودند، ساخته شدند. انتقام، اجرای عدالت فردی که گرته برداری از فیلم های وسترن آن زمان غرب بود و عکس العمل ناتوانی حکومت ها در استقرار عدالت اجتماعی خمیرمایه چنین فیلم هایی بودند. «تنگنا» با بازی سعید راد و «تنگسیر» با بازی بهروز وثوقی که توسط امیر نادری در همین راستا ساخته شدند، فیلم هائی خوش ساخت با دغدغه های اجتماعی محسوب می شدند.

البته پذیرش نسبی این قبیل فیلم ها با عنایت به فضای آلوده آن زمان سینما قابل تحلیل است. در آن سال ها ندرتاً فیلم هایی مثل «مغول ها» اثر پرویز کیمیاوی ساخته شدند که هر چند فاقد ابتذال فیلم های آن دوره بودند، اما به دلیل سنگینی مضمون و عدم جلب و جذب مخاطب عام تأثیری در روند سینمای آن زمان نداشتند.

در سال ۵۳ حدود ۵۶ فیلم ساخته شدند که فقط «شازده احتجاب» اثر بهمن فرمان آرا و «اسرار گنج دره جنّی» اثر ابراهیم گلستان، ضمن حفظ جذابیت های دراماتیک سینمایی فراتر از کلیشه های عوامانه بودند و توجه مخاطب را به خود جلب کردند.

در سال ۵۴ حدود ۶۶ فیلم به نمایش درآمدند که چند فیلم از جمله «سرایدار» اثر خسرو هریتاش، «گوزن ها» اثر مسعود کیمیائی، «غریبه و مه» اثر بهرام بیضائی توجه محافل روشنفکری آن روز را به خود جلب کردند. خمیرمایه فیلم «سرایدار» تضاد طبقات فرودست و فرادست و مضمون فیلم «گوزن ها»، آسیب های اجتماعی و قهرمان تنهای سرگشته و مستاصل جامعه پرتنش آن دوران بود.

در این سال مجموعه فیلم های کمدی و عوام پسند «صمد»، به مدد سریالی به همین نام در تلویزیون به بازار عرضه شد. کارگردان و تهیه کننده این فیلم ها پرویز صیاد بود که پس از انقلاب به خارج از کشور رفت و در آنجا کار خود را بر همان سیاق ادامه داد.

همچنین فیلمی به نام «طبیعت بیجان» ب