پاورپوینت کامل از سرگردانی تا تصمیم گیری ۷۳ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل از سرگردانی تا تصمیم گیری ۷۳ اسلاید در PowerPoint دارای ۷۳ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل از سرگردانی تا تصمیم گیری ۷۳ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل از سرگردانی تا تصمیم گیری ۷۳ اسلاید در PowerPoint :

۳

گفت و گویی با دکتر مظاهری –
دکتر محمدعلی مظاهری جوانی است آرام و متین که پس از سال ها تحصیل در خارج از کشور هنوز با لهجه شیرین اصفهانی
سخن می گوید . در واحد مشاوره دانشگاه شهید بهشتی با ایشان ملاقات کردیم . گفت وگویش با یکی از استادان را نیمه تمام
گذاشت و آماده شد تا با بهره گیری از تخصص علمی اش در روان شناسی و تجربیات گرانقدرش در عرصه مشاوره، پاسخگوی
پرسمان باشد . پرسمان در این شماره بحث حیرت و سرگردانی و اضطراب را که بسیاری از دانشجویان با واحد مشاوره و مکاتبه
مرکز فرهنگی نهاد در میان گذاشته اند، از منظری روان شناسانه بررسی می کند .

یکی از مسائلی که اغلب دانشجویان مخصوصا در ترم های اول با آن روبه رو می شوند، بحث حیرت و سرگردانی است . البته
نمی خواهم بگویم حیرت و سرگردانی به دانشجویان اختصاص دارد . تمام گروه های جامعه با هر سن، موقعیت و دانشی، ناگزیر در
مقاطعی از زندگی خود این مساله را تجربه می کنند . به طور کلی، هر گاه فردی در برابر گزینه های متعدد قرار گیرد و پای
تصمیم گیری به میان آید، در نوعی حیرت و اضطراب فرو می رود . با توجه به رشته تخصصی تان (روان شناسی) و ارتباطی که با
دانشجویان داشته اید، بفرمایید آیا می توان فهرستی از مسائل و مشکلاتی که اغلب دانشجویان را با حیرت و سرگردانی روبه رو
می سازد، ارائه داد؟

همان طور که اشاره کردید حیرت و سرگردانی در همه گروه های سنی و اجتماعی وجود دارد، منتها من چند نکته را به طور خاص
درباره دانشجویان مطرح می کنم:

نخستین مساله مربوط می شود به سنی که دانشجویان در آن قرار دارند، مجموعه جوانانی که در گروه سنی ۱۵ تا ۲۵ سال قرار
دارند، معمولا با این حیرت و اضطرابی که مورد بحث است، درگیرند . در این محدوده سنی، جوان در معرض انتخاب های بسیار
قرار می گیرد . انتخاب شغل، انتخاب اصول و ارزش هایی که بر اساس آن ها می خواهد حرکت کند، تجدید نظر در هنجارهایی که
قبلا پذیرفته یا جامعه به او داده است و . . . . در معرض چنین انتخاب هایی قرار گرفتن، برای جوانان خیلی تنش زا است; و هر چه
انتخاب ها متعددتر و متنوع تر باشد، قاعدتا انتخاب و تصمیم گیری مشکل تر می شود و تنش و سرگردانی و حیرت بیش تر پدید
می آید . این نوع حیرت و اضطراب در گروه دانشجویان خیلی بیش تر است . تحقیقاتی که در جهان انجام گرفته نشان می دهد
دانشجویان این مرحله انتخاب و تصمیم گیری را با مشکلات بسیار پشت سر می گذارند . دلایل این سختی دو چیز است: یکی آن که
دانشجو کسی است که هنوز از طرف جامعه فشاری برای این که انتخاب قطعی بکند، به او وارد نشده است; برای مثال جامعه از
دانشجو انتظار ندارد شغلی داشته باشد . بر این اساس، دانشجو در انتخاب شغل قدری آزاد است و فرصت مناسبی برای
تصمیم گیری دارد و بیش تر می تواند روی این موضوع فکر کند . مطلب دیگر آن که محیط دانشگاه محیطی است که روحیه
جست وجوگری را تشویق می کند و از دانشجو می خواهد درباره همه چیز شک کند و تا حدودی مستقل از هنجارهای عرفی جامعه
تصمیم بگیرد . این است که دانشجو این دوره سنی را با مشکلات بیش تری سپری می کند و با حیرت و اضطراب بیش تری دست به
گریبان می شود; و این حیرت و اضطراب هم چیز خیلی غیر طبیعی نیست . تا این جای بحث، مربوط به تمام کشورهای جهان
است .

اما یک سری مسائلی هم وجود دارد که خاص کشور ما و وضعیتی است که در حال حاضر ما در آن قرار داریم و باعث ایجاد تردید و
نگرانی در دانشجویان می شود . یکی از این مسائل شکاف میان نسل ها است . در حال حاضر فاصله ای که میان نسل ها ایجاد شده،
فاصله معمولی نیست . البته تغییر و تحول در جوامع همیشه وجود داشته و یک چیز بسیار طبیعی و اجتناب ناپذیر است . در هیچ
مقطعی از تاریخ نمی بینید که یک جامعه ای ایستاده باشد . فاصله میان نسل ها باید چنان باشد که ضمن دادن اجازه حرکت و
تحول و تکامل به فرهنگ و جامعه، ارتباط میان نسل گذشته و جدید را قطع نکند و نسل جدیدی که قرار است مسؤولیت اداره
جامعه را بر عهده گیرد، بتواند با نسل قبل از خود همدلی کرده، از تجربیات آن ها استفاده کند . متاسفانه تغییرات اجتماعی که در
دهه اخیر در کشور ما به وجود آمده، فاصله بین دو نسل را زیاد کرده، به حدی که گاه این دو نسل نمی توانند همدیگر را بفهمند و
این مساله خیلی خطرناک است . به هر حال، این نسلی که فعلا در مسند امور قرار دارد، باید بتواند نسل جدید را به تدریج تربیت
و هدایت کند تا بتوانند در آینده مسؤولیت هایی را به عهده گیرند . البته این مشکل کل جامعه ما است و به دانشجویان اختصاص
ندارد; اما از آن جا که جامعه دانشجویی، جامعه ای هوشمندتر است و در آینده باید مسؤولیت های سنگین تری را به عهده بگیرد،
بیش تر در معرض این مساله قرار دارد . معمولا دغدغه هایی که این گروه در مورد انتخاب های آینده دارند، از دیگر گروه های جامعه
بیش تر است و این مساله انتخاب و تصمیم گیری را برای دانشجویان مشکل تر می سازد .

مساله دیگری که دانشجویان ما با آن روبه رویند و باعث می شود دچار حیرت و اضطراب شوند، این است که دانشجویان فعلی ما
آینده چندان روشنی را، به لحاظ شغلی، پیش روی خودش ان نمی بینند . یک دانشجو نمی داند بعد از تحصیلش با چه
ضعیت شغلی روبه رو خواهد بود . برخی از دانشجویان از همین الان مطمئن اند که در آینده وضعیت شغلی مناسبی نخواهند داشت .
برخی از رشته های دانشگاهی، رشته هایی هستند که چندان آینده شغلی خوبی ندارند . این مساله نیز از طرف دیگر دانشجو را در
معرض حیرت و اضطراب ناشی از انتخاب درس یا انتخاب آینده شغلی قرار می دهد .

مساله دیگر تضادهای اجتماعی و فرهنگی موجود در جامعه است . متاسفانه مجادلات سیاسی در حال حاضر از حد و حدود یک
گفتمان و رقابت سیاسی سالم خارج و به نفی و انکار همدیگر کشیده شده است . حال در نظر بگیرید دانش آموزی که سال ها به
فکر پشت سر گذاشتن سد کنکور بوده، وارد دانشگاه شده، می خواهد از بین گروه های مختلف موجود در جامعه یکی را انتخاب
کند و در دانشگاه به فعالیت سیاسی بپردازد . این جو آشوب زده و نامناسب و این گرایش های مختلف برای دانشجو ایجاد مشکل
می کند و او را در انتخاب دچار حیرت می سازد . در دانشگاه زمینه مساعدتری برای این گونه تبادل نظرهای فکری و سیاسی وجود
دارد و گرایش های مختلف عقیدتی و سیاسی به صورت آزادتری در آن فعالیت می کنند . تصمیم گیری در این زمینه کار دانشجو را
مشکل می کند .

به نظر شما، آیا حیرت و اضطرابی که دانشجویان با آن مواجه اند، ناپسند است؟ اگر پاسخ مثبت است، علل آن را توضیح دهید .

یک مقدار حیرت و اضطراب خوب است . ما یک حد بهینه ای برای حیرت داریم که اگر حیرت و سرگردانی از این حد بهینه کم تر
یا بیش تر باشد، مذموم می شود . به نظر من، حیرتی که دانشجویان امروز ما با آن مواجه اند، از حد بهینه خیلی فراتر رفته است .

به نظر شما، معایب حیرت کم تر و بیش تر از حد بهینه چیست؟ مقدار بهینه حیرت چه مزایایی دارد؟ این حد بهینه چگونه تعیین
می شود؟

اگر حیرت از حد بهینه کم تر باشد، انگیزه ای برای حرکت در شخص ایجاد نمی کند . وقتی سؤالی درباره موضوعی برای شما پیش
می آید، باید این سؤال آن قدر در شما ایجاد انگیزه کند که در پی پاسخ بروید . اگر سؤال برایتان خیلی مهم نباشد، دنبال پاسخ
نخواهید رفت . اگر حیرت شما به حد بهینه باشد، در شما انگیزه کافی برای جست وجو ایجاد می کند . این انگیزه آن قدر زیاد
نیست که شما را بیازارد و مانع حرکتتان شود . اگر حیرت شما از حد بهینه بیش تر باشد، – به دلیل تنش و اضطرابی که ایجاد
می کند نمی گذارد شما درست حرکت کنید . گاهی اوقات هم ممکن است از گرفتن هر نوع تصمیمی وحشت زده شوید . وقتی
تضادهای موجود در سطح جامعه بیش از حد باشد، هر انسانی از حرکت کردن می ترسد . گاهی اوقات نیز وقتی در حالت تشویش
و اضطراب هستید، تصمیمی عجولانه می گیرید که در واقع انتخابی درست نیست .

در حال حاضر تضادهای اجتماعی به قدری زیاد شده که دانشجو را از گرفتن تصمیم منطقی در یک محیط روانی سالم محروم
کرده است . شما ببینید چه مشاجرات متناقضی در سطح جامعه رواج دارد . یکی ایرانیت را انکار می کند و دیگری به طور کامل با
اسلام سر جنگ دارد . این ها دعوای سیاسی خودشان را دارند; ولی جوانی که باید بین این حرف های متناقض انتخاب کند با
مشکلات زیادی روبه رو می شود .

با توجه به ارتباطاتی که با دانشجویان داشته اید، فکر می کنید دانشجوهای ایرانی – با توجه به سن و معلوماتشان و همچنین با در
نظر گرفتن این که جامعه ما دوران گذار را پشت سر می گذارد – در معرض چه انتخاب های حیرت آفرینی قرار گرفته اند; به عبارت
دیگر، جامعه چه انتخاب هایی را به دانشجویان عرضه می کند که دانشجو برای تصمیم گیری در مورد آن ها آمادگی ندارد و به همین
دلیل دچار سرگردانی و اضطراب می شود؟

یک نکته که به طور خاص درباره دانشجوها می شود گفت مشکلی است که در جو دانشگاه پیدا می کنند . دانشجو با تلاش بسیار
وارد دانشگاه می شود و انتظار دارد ثمره این همه تلاش یک چیز عالی باشد; اما بسیاری از دانشجویان موقعی که وارد دانشگاه
می شوند، می بینند انتظاراتشان برآورده نشده و اغلب آن ها کاملا از زندگی سرخورده می شوند . حتی برخی از آن هایی که با علاقه
وارد یک رشته می شوند، می بینند آن انتظاری که از دانشگاه داشته اند، برآورده نشده و دانشگاه نمی تواند حس کنجکاوی و
خلاقیت آن ها را ارضا کند . بسیاری از دانشجویان در پایان تحصیلاتشان احساس می کنند، برای ورود به جامعه و احراز پست های
متناسب با رشته تحصیلی، آن قدر که لازم است مهارت ندارند و این احساس درست است . متاسفانه استانداردهای آموزشی
دانشگاه ها – حتی در بهترین آن ها – به هیچ وجه راضی کننده نیست .

نکته دیگر به نظام ورود به دانشگاه مربوط است . نظام آموزشی ای که در ایران طراحی شده سالم نیست . دانشجویی که در کنکور
شرکت می کند تنها می خواهد وارد دانشگاه شود . این که چه رشته ای با سلیقه اش متناسب است، برایش اهمیت ندارد . در دوره
آموزش متوسطه هم این گونه است . هر کس نمره بیش تری دارد، باید به رشته ریاضی یا تجربی برود و کسی که نمره خوبی ندارد،
باید به رشته علوم انسانی برود . در دانشگاه نیز چنین است: رشته پزشکی در تجربی ها، مهندسی برق و عمران و . . . در ریاضی ها و
حقوق در علوم انسانی و . . . . اگر از منظر روان شناسی به مساله نگاه کنید، به شما می گویند هر کس توانایی های خاصی دارد و اگر
در آن توانایی های خاص خودش قرار گیرد، می تواند رشد و پیشرفت خوبی داشته باشد . البته عده ای هم هستند که خودشان
می دانند به کدام رشته علاقه دارند، ولی با فشار والدین یا جامعه رشته ای دیگر انتخاب می کنند; یعنی مجبورند نقشی را که پدر و
مادر از آن ها انتظار دارند، انجام دهند . این ها عواملی است که باعث می شود مشکلاتی در سر راه دانشجویان پدید آید و سرگردانی
و اضطراب تشدید شود .

در بین صحبت هایتان به ریشه های روان شناسی و جامعه شناختی تحیر و سرگردانی و اضطراب اشاره کردید . در صورت امکان یک
جمع بندی نهایی از علل جامعه شناختی و روان شناختی پدیده تحیر داشته باشید .

به نظر من، یکسری از