پاورپوینت کامل انسان محوری در چالش با تکنولوژی ۷۰ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل انسان محوری در چالش با تکنولوژی ۷۰ اسلاید در PowerPoint دارای ۷۰ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل انسان محوری در چالش با تکنولوژی ۷۰ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل انسان محوری در چالش با تکنولوژی ۷۰ اسلاید در PowerPoint :

۲۷

در فیلم نمایش ترومن، جبر بزرگ، همان کارگردان قاهر، می تواند نمادی از خدا باشد که به وسیله اومانیته و اراده انسانی شکست
می خورد; این نکته فیلم به ما اجازه می دهد که در مورد فیلم گفت وگو کنیم . آیا ما می توانیم از شاهکارهای مدرن چشم بپوشیم؟

ما حق نداریم نگاه جاری و القائات ایدئولوژیک پنهان در کنه این آثار را بدون نقد اشاعه دهیم و بدتر از آن، تلویزیون و برنامه
نمایش فیلم را به محلی برای تبلیغ گوهر مدرنیته و دیدگاه های یکسویه آن، بدون هیچ نگرش و آلترناتیو درک الهی، تبدیل کنیم .

این نوشته نقد نمایش ترومن و نقد نقد آن در تلویزیون است . «نیچه » . روح مدرنیته را اومانیته و لیبرالیته می نامد و آن را نقد
می کند .

«هایدگر» معتقد است که تقدیر تاریخی ظهور تکنولوژی در دوران ما امری وجودی است; هر چند تکنولوژی به عنوان کانون
هستی شناسانه مدرنیت و امر صحیح، بر حقیقت جاری در کنه زمان سایه می افکند و اجازه نمی دهد، فراتر از موجودیت آن به
چیزی بیندیشیم . هایدگر اولین کسی است که پرسش از تکنولوژی را به قلمرو فلسفه کشاند و آن را نقد کرد .

از سوی دیگر، «بودریار» در نقد پیگیر رسانه ها و تصاویر تلویزیونی، از واقعیت و جهان مجازی ای که آنان می آفرینند، سخن به میان
می آورد و دروغ جهان دیدنی را نقد می کند . امروزه همه جهان به یمن تصاویر تلویزیونی، برای ما جهانی دیدنی شده است، اما این
دیدن چیزی جز دیدار از واقعیت کنترل شده، انتخاب شده، جهت داده شده و مجازی نیست که بر حقیقت جهان سایه می افکند .

× × ×

«نمایش ترومن » ، چه دوست داشته باشیم و چه نداشته باشیم، در بر دارنده یک لایه فکری است که مبلغ انسان محوری پیروزی
اراده فردی و لیبرالیته غربی بر بستر نقد تکنولوژی رسانه است; بدین لحاظ این فیلم که دارای فیلمنامه ای متفاوت با سلیقه های
هالیوودی است، در حقیقت، معتبرترین حقایق زندگی امریکایی را تبلیغ می نماید . این نکته ای است که غالبا منتقدین آن را ندیده
می انگارند یا بی اهمیت جلوه می دهند . اما به اعتقاد من، اگرچه ارزش ها و یا نقاط قوت و ضعف فیلم به قدرت اجرا یا ناتوانی اجرای
ایده ها و نمایش وابسته است، و در نتیجه برای پی بردن به اهمیت یک اثر سینمایی، مباحث ما درباره سبک و ساختار مقدم است،
لیکن در حقیقت همه این قوت اجرا و تاثیر اثر سینمایی، در خدمت معناپردازی و القا و اقناع ما، یا طرح پرسش ها و ساختن جهان
اندیش گون قرار می گیرد و کسانی که جهت معناپردازانه فیلم را نفی می کنند یا نادیده می گیرند، در وهله اول، ناتوانی اندیشمندی
نقد را تثبیت می نمایند و در وهله دیگر، در خدمت اندیشه های فیلم قرار می گیرند، نسبت به آن دچار انفعال می شوند و راه نفوذ آن
را هموار می نمایند، و این ممکن است به سبب توافق با جهان فکری فیلم و تمایل به نفوذ آن باشد و یا به دلیل فهم شخصی از
بی اهمیت بودن اندیشه در اثر سینمایی و یا اندیشه اثر سینمایی را صرفا همان اندیشه های تکنیکی به شمار می آورند .

× × ×

به هر حال، من انفکاک وجه معنوی اثر از وجه فرمال آن را نادرست می دانم و معتقدم که در «نمایش ترومن » ، همه توان کارگردان،
فیلمبردار و جیم کری (بازیگر مشهور آن) و عوامل فیلم، همه موفقیت های ساختاری و سرگرم کنندگی، خلاقیت، نوآوری و
متفاوت بدان فیلم، بالاخره بر تماشاگر تاثیر معنوی باقی می گذارد . میلیون ها نفر این فیلم را می بینند، از یک سو نسبت به
شگفتی تکنولوژی و قدرت رسانه ها در سیستم امریکایی به حیرت می افتند و با آن به نحو واقعی یا غلوآمیز آشنا می شوند و از
سوی دیگر، باور می کنند که در آن نظم امریکایی و در شدیدترین تصمیم قدرت برای کنترل فرد، باز آن انسان لیبرال دارای اراده
فردی است که پیروز می شود . در نتیجه نگرش انسان محورانه فیلم، حرف آخر را می زند; در اینجا نه سختی از حضور یک نیروی
باطنی و الهی و تاثیرات ماورایی در برانگیختن اراده فردی به دفاع از موجودیت انسانی است و نه نشانی از فطریات معطوف به
آسمان . اینک این انسان خود انسان است که از سلطه تکنولوژی می رمد . اما در حقیقت ما می دانیم که فائق شدن و تسلط بر
تکنولوژی، براساس آگاهی اومانیستی مقدور نیست، اولا تکنولوژی وجود موجود و مقدم بر عنصر ذهن است و ثانیا خود مقوم
اومانیته است، هم چنان که اومانیته خود عالیترین توجیه خود را در تکنولوژی به مثابه قدرت عقل افزاری یافته است . در حالی که
رشد عقل افزاری خود محصول هستی تکنولوژیک زمان مدرنیت است .

از اینجا نقد اصلی بر سیمای معنوی «نمایش ترومن » آغاز می شود; ما به ناگزیر مصرف کنندگان محصولات هالیوود هستیم و
هالیوود طبیعتا ارزش های غربی را با بهترین محصولات خود به ما تلقین می کند . این ایرادی ندارد که ما با این محصولات آشنا
شویم و حتی به گونه ای ضروری است . اما زمانی که از یک نقد ژرف محروم هستیم و نقادی تلویزیون خود به وسیله نگاه هایی
تسلیم و مطیع نگرش های القایی محصولات غربی سامان می گیرد، نتیجه نهایی آن است که صدا و سیما، سینما و رسانه های ما به
خدمتگزاران نفوذ اندیشه های اساسی غرب در میان مردم بی دفاع تبدیل می شوند .

× × ×

اکنون باید به صورت مستقیم به جزئیات فیلم پرداخت، سپس اجزای نقد را کامل کرد، اما پیش از شرح فیلم باید بگویم که
نمایش ترومن را به کارگردانی «پیتر ویر» در شبکه ۱ دیده ایم . چرا گفت وگو درباره این فیلم اهمیت دارد و ما فراتر از مباحث
تلویزیونی به آن می پردازیم؟ زیرا این اثر با کیفیتی ظاهرا غیرهالیوودی، در سیستم سینمای امریکایی ساخته شده است . و در
عین حال، شگرد همیشگی و عامل جذابیت فیلم های امریکایی را در خود نهفته دارد . داستان گویی سر راست، تعلیق،
سرگرم کنندگی، به انضمام وجود یک رشته از ارزش های هنری در این فیلم مشاهده می شود .

فیلم با نمای بسته ترومن رو به دوربین آغاز می شود و تیتراژ همین جا میان صحبت او و دیگران کامل می گردد . هر یک از
شخصیت ها درباره نمایش ترومن حرف می زنند .

پس از تیتراژ، فیلم با یک صبح، شروع خود را اعلام می کند . ترومن از خانه بیرون می آید، همسایه های سیاهپوست با حالتی
نمایشی به او صبح بخیر می گویند، سگی به او حمله می کند، هواپیمایی پرواز می کند و یک شی ء از آسمان فرو می افتد; گوینده ای
درباره این پرواز حرف می زند و با ترومن سخن می گوید . او به روزنامه فروشی می رود . افرادی در خیابان با او حرف می زنند .

زاویه دوربین در همه جا غلوآمیز است; تصاویر بیانگر ثبت آدم ها در وضعیت های گوناگون است . ترومن در پی کسی با نام
سیلویاگارلند است و با تلفن حرف می زند . در اداره دوست او کاری را به او پیشنهاد می کند و او از ترس کم شدن سهم بیمه آن را
می پذیرد .

بلیط دو سره می گیرد و به اسکله می رود . دوربین از زوایایی او را نشان می دهد که گویای فیلمبرداری از او است .

ترومن در صحنه دیگری می گوید: از کارش خسته شده است و می خواهد از این جزیره بیرون برود و می پرسد «در این شهر
بی حوصله نمی شوی؟» به او پاسخ می گوید که می خواهد به «فی جی » برود و شرح می دهد که فی جی جزیره هایی دارد که هنوز پای
انسان به آن نرسیده است . در پاسخ اینکه کی می خواهد برود می گوید پول و امکانات می خواهد، ولی او به هر حال این کار را
می کند . این روزها اضافه کاری ها را پرداخت می کنند و او خواهد رفت .

ترومن، شب خواب می بیند که در ساحل دریا نشسته و ما کابوس او را می بینیم . باران به صورت ستونی می بارد و او را دنبال
می کند .

به خانه می آید همسرش به او می گوید: خیس آب شده است . ترومن می گوید می خواهد برود و دنیا را کشف کند . همسرش
یادآوری می کند که قرار بوده بچه دار شوند، آیا تصمیم گرفته جهانگرد شود!؟

در خیابان ناگهان با پدرش روبرو می شود که مرده بود . دو نفر پدر را به اتوبوس می برند و سیل کودکان اجازه رسیدن ترومن به
پدرش را از او سلب می کنند . او در خیابان می ماند; ترومن حیرت زده است، چون پدرش پیش چشم هایش غرق شده بود . ترومن
نزد مادرش می رود و آنچه دیده بازگو می کند . دچار توهم شده و به خاطر اتفاقی که افتاده احساس بدی دارد; اغلب می رود و در
توفان می نشیند و دچار وهم می شود .

مادر می گوید: البته هرگز او را سرزنش نمی کند، شب ترومن در زیرزمین خانه، عکس های خود و پدرش را می بیند، همسرش
پائین می آید . ترومن می گوید: امروز پدر را دیده، زنش می گوید: می دانم و بلافاصله می گوید امروز مادر تلفن کرد . سپس می گوید:
باید آن چمن زن را دور بیندازیم و چمن زن تازه ای بخریم; بی اعتنایی به واقعه، بی اعتنایی به وضعیت ترومن است .

حال ما تصاویر ترومن را بر صفحه تلویزیون می بینیم . زنی می پرسد چه می کند؟ ما تصاویری از جوانی ترومن را می بینیم; در
کتابخانه و در حالی که شیفته دانشجویی شده است .

– ژاپنی می خونی

– آره

– لارن؟

– درسته

من ترومن هستم . زن می گوید: من اجازه ندارم که با تو حرف بزنم . ترومن می گوید: می فهمم من آدم خطرناکی هستم و
می پرسد: تو نامزد داری؟ دختر می گوید: نه!

سپس آنها را در پیتزافروشی می بینیم .

دختر می گوید: همه تظاهر می کنند، همه می دانند، تو هر کاری بکنی همه می دانند . ترومن می گوید: یورن . سیلویا می گوید: من
سیلویا هستم . آنها سر می رسند . در همان حال اتومبیلی سر می رسد . مردی سیلویا را می برد، سیلویا مقاومت می کند و می گوید:
او پدر من نیست، سیلویا را به زور می برد و می گوید: ما می رویم فی جی . ترومن حتی از عاشق شدن محروم است و همه چیز او
تحت نظر است .

تصویر قطع می شود . در آنجا عده ای نوار تصویر را می بینند و می گویند: چرا به دنبالش نرفت، یکی جواب می دهد: مادرش مریض
شده، آه او با لورا ازدواج کرد .

ترومن در عکس ها در پی سیلویاست .

ترومن در حال رانندگی است . گوینده می گوید: روز قشنگی است، اما بستن کمربند ایمنی یادت نرود . صدایی می شنویم;
کارگردان است: «از خیابان استوارت می رود، او را تعقیب کنید … آه خدای من صحنه را عوض کنید» .

ترومن درگیر اتفاق های عجیبی می شود . پشت آسانسور هیچی نیست، رادیو به تعقیب او ادامه می دهد و هرکاری که می کند
گزارش می دهند . او نزد دوستش می رود و ماجرای عجیب خود را تعریف می کند . دوستش باور نمی کند . و می گوید: کاری
می کنی که هر دو نفر ما را بیرون کنند .

آنها در ساحل دریایی نشستند . ترومن می گوید: شاید مرا برای چیزی سر کار گذاشته اند . او به دوستش می گوید: می خواهم برای
مدتی بروم .

در اینجا نطفه گریز به واقعیت و تجلی اراده فردی ترومن شکل می گیرد . در خانه عکس های او را می بینند; مادر می گوید: «دلقک
کوچک من » ، و خاطرات گذشته را زنده می کند .

ترومن تلویزیون نگاه می