پاورپوینت کامل فلسفه ی آموزش ۵۱ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل فلسفه ی آموزش ۵۱ اسلاید در PowerPoint دارای ۵۱ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل فلسفه ی آموزش ۵۱ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل فلسفه ی آموزش ۵۱ اسلاید در PowerPoint :

نویسنده: هاشم روزنانی

مترجم: سید عبدالمجید طباطبایی

اشاره

پس از تعریف و تبیین جایگاه تهیه و تدوین دوره های تحصیلی و مطالب درسی در چارچوب کلی آموزش در مقاله ی قبل، نویسنده در این مقاله، ضمن تعریف فلسفه ی اسلامی آموزش، علوم را به دو دسته ی اصلی، یعنی «علوم وحیانی» و «علوم اکتسابی» تقسیم می نماید و تأکید می ورزد که مشکلات موجود در نظام آموزشی کشورهای اسلامی حاصل جدا کردن این علوم بر تقلید از نظام آموزشی غرب است. پس تعیین محتوای مطالب و دوره های تحصیلی بر اساس معیارهای مختلف و در نهایت ضمن ارایه ی تعریف ارزشیابی و جایگاه آن، موفقیت در دستیابی بر اهداف تعیین شده بررسی شده است.

فلسفه ی اسلامی آموزش

چنان که قبلاً ذکر شد، پاورپوینت کامل فلسفه ی آموزش ۵۱ اسلاید در PowerPointی، غربال مهمی برای گزینش و حذف اهداف آموزشی است. در این بخش، سه عامل مهم که در تشکیل پاورپوینت کامل فلسفه ی آموزش ۵۱ اسلاید در PowerPoint اسلامی نقش دارند، یعنی دانش آموز، دانش و روش های آموزش، به صورت خلاصه مورد بحث قرار خواهند گرفت.

دانش آموز که البته انسان می باشد، از ماهیت دوبعدی جسمانی و روحانی (معنوی) برخوردار است. بعد معنوی را بر اساس عملکردی که برای آن توصیف شده، روح، عقل (ذهن یا هوش)، قلب (انگیزه یا دل) یا نفس (خویشتن) می نامند. عقل (قوه ی استدلال) که منحصر به فرد آدمی است، وی را بر دیگر خلایق برتری می بخشد.[۱] روح می تواند به اوج عزت نایل شود و یا از طرفی به حضیض ذلت سقوط نماید.[۲] جسم بر اساس حواس فیزیکی از چند قوه تشکیل می شود. ماهیت دانش آموز با توجه به آنچه می آموزد، موضوع مطالعه ی روانشناسی بوده است. همگان مطلع هستند که دانش آموز کنجکاو و انعطاف پذیر است و به خصوص در مقطع سنی خاصی قابل شکل پذیری است. دانش آموز از نظر جسمی به غذا، تحرک و فعالیت های جسمی نیاز دارد. او از نظر اجتماعی نیز به محبت، احساس تعلق و احترام در گروه اجتماعی نیاز دارد. نیازهای معنوی و روحانی او به چیزی والاتر و فراتر از خویشتن فرد مربوط است؛ یعنی نیاز به لقاءالله.

اسلام به امکان کسب دانش «حقیقت» و «واقعیت» معتقد است. در اسلام بحث های زیادی در رابطه با این موضوع انجام نشده است. البته این برخلاف سنت فلسفی غرب است که از زمان فلسفه ی یونان، همان گونه که در «Plato”sTheatetus» شرح داده شده، دائما مورد مباحثه قرار داشته است. می دانیم که به آدمی روح و حواس فیزیکی اعطاء شده و خداوند او را مستعد کسب دانش قرار داده است. طبق عقیده ی «العطاس» (Al-Attas)، علم عبارت از حلول معنای یک چیز در روح یا حلول روح در معنای موضوعی از دانش است.[۳] بنابراین روح صرفا منفعل نبوده، بلکه فعال نیز هست. وحی و شهود توسط روح درک می شوند. پنج حس فیزیکی ورودی های ذهن هستند؛ به خصوص برای دریافت دانش عقلانی و تجربی.

در جهان بینی اسلامی دانش، از یک ساختار سلسله مراتبی برخوردار است و درست همان گونه که آدمی ماهیتی دوبعدی دارد، دانش نیز از دو مقوله برخوردار است؛ یعنی علم النقلیه یا فرض عینی (علم وحیانی) و علم العقلیه یا فرض کفایی (علم اکتسابی). این ها با درجات مختلفی از قطعیت علم و راه های اکتساب آن تناسب دارند. فرض عینی علمی محدود و قطعی است و کسب آن برای تمام مسلمین واجب می باشد. این بخش بر آگاهی نسبت به اصول دین، اجزای ایمان و شریعت مشتمل است.

از سوی دیگر، فرض کفایی نه برای فردفرد، بلکه برای جامعه واجب است؛ یعنی هر جامعه ای باید مطمئن شود که حتما عده ای از مردم وجود دارند که در زمینه ی علوم عقلیه و اکتسابی که برای بقای جامعه ضروری است، تربیت می شوند؛ علومی از قبیل پزشکی، ریاضیات، علوم کاربردی و طبیعی، و علوم اجتماعی.

بدین ترتیب اسلام تضمین می نماید که هر فرد در سیر آفاق نوین به ایمان خود پای بند بماند. رابطه ی میان ایمان و عقل را می توان با پرواز یک بادبادک قیاس نمود. در این مثال، ایمان همانند ریسمان و عقل خود بادبادک است. همیشه میان ایمان و عقل تنش وجود دارد، همان گونه که میان بادبادک و ریسمان موجود است. اگر به دلیلی ریسمان پاره شود، بادبادک در هر جهتی یله می شود. به همین ترتیب، اگر عقل در مهار ایمان قرار نگیرد، بدون معرفت نسبت به حدود در هر جهتی سرگردان می گردد.[۴]

طبق جهان بینی توحیدی علم لاینفک و یکپارچه است. علم به هیچ وجه به دو نیمه ی مذهبی و غیرمذهبی قابل تفکیک نیست. هم علم فرض عینی و هم علم فرض کفایی در پی تقویت ایمان هستند؛ اولی از طریق مطالعه ی دقیق فرمایشات پروردگار در قرآن کریم و دیگری از طریق مطالعه ی دقیق و منظم عالم انسان و طبیعت. علم جزء لاینفک عمل، معنویت و اصول اخلاقی است.[۵] ماهیت علم که فراهم سازنده ی محتوای آموزش است، عمده ترین دغدغه ی دوره های تحصیلی و مطالب درسی محسوب می شود و این دیدگاه ها نسبت به آدمی و علم، تأثیر شگرفی بر آموزش اسلامی دارد.

آموزش (تأدیب و به عقیده ی برخی تربیت) عبارت از جای گرفتن تدریجی و فزاینده ی ادب در آدمی است.[۶] ادب بر تربیت جسم، ذهن و روح دلالت دارد. ادب فرد را نسبت به جایگاه فراخور حال هرچیز در برنامه ی خلقت آگاه می سازد (حکمت). و در نتیجه به او می آموزد که رفتاری شایسته داشته باشد (عدل). بر اساس تعریف العطاس (Al – Attas) «آموزش عبارت است از آگاهی و تصدیق منزلت چیزها در نظام خلقت، به نحوی که به آگاهی و تصدیق آدمی نسبت به منزلت شایسته ی پروردگار در نظام وجود و هستی منتهی شود».[۷] بنابراین هدف اولیه ی آموزش رهنمون ساختن بشر به سوی آگاهی و تصدیق خالق خویش است.

درست همان گونه که انسان دارای ماهیتی دوبعدی است (یعنی بعد معنوی و بعد جسمانی)، دوره های تحصیلی و مطالب درسی نیز باید از یک سو دارای کانون یا محوری بر اساس علم وحیانی (علم النقلیه) باشد که نیازهای معنوی فرد را برآورده سازد، و از سوی دیگر باید مشتمل بر علم اکتسابی (علم العقلیه) باشد تا بتواند نیازهای جسمانی و عقلانی او را که برای پیشرفت اجتماعی نشأت گرفته از آن، ضروری است، مرتفع سازد. هردو علم مذکور، یعنی هم فرض عینی و هم فرض کفایی، برای خشنودی در این دنیا و نیز عالم آخرت ضروری است. تعادل میان این دو باید حفظ شود. فرض عینی، یا همان علم وحیانی که در کانون و مرکز دوره های تحصیلی و مطالب درسی جای دارد، برای تمامی دانش آموزان واجب است. امّا در فرض یا واجب کفایی (علم اکتسابی)، دانش آموزان حداقل در یکی از رشته ها تبحر می یابند تا نیاز جامعه مرتفع گردد.

مشکلات موجود در اهداف آموزشی

در نتیجه ی تأثیر جامعه ی غرب، دوره های تحصیلی و برنامه های آموزشی دانشگاهی در کشورهای اسلامی، هم چنان به صورت شاخه های گوناگونی از علوم طبیعی، علوم اجتماعی، علوم کاربردی، علوم انسانی و علوم دینی از یک دیگر منفک شده اند، بدون این که یک علم اساسی و محوری آن ها را به هم مربوط ساخته و متحد سازد. هر شاخه ای به کلی از شاخه های دیگر منفک گشته و بدین ترتیب همه ی علوم از پایه ی اساسی ایمان محروم گشته اند.

همچنین، به دلیل انفکاک مذکور، زمینه ی مطالعات دینی از دانش حاصل از علوم انسانی، علوم طبیعی و علوم اجتماعی که لازمه ی معنی دار شدن این هدایت در حیات فعلی است، از بین می رود. فعالیت های انسان در این دنیا تعیین کننده ی وضعیت او در آخرت است. همواره خطر کوته اندیشی و بسته شدن در اجتهاد بر روی آدمی وجود دارد که این امر موجب محدود شدن میدان دید و مفهوم فقه می گردد.[۸] صِرف تکیه بر مطالعات دینی انسان را از علوم و مهارت های دیگر که در مواجهه با چالش های زندگی و حتی چالش های حفظ ایمان، جان و مال به آن ها نیازمند است، مستغنی نمی سازد. این وضعیت نه تنها در مورد دانشگاه ها، بلکه در مورد سیستم مدارس نیز صادق است. مطالعه ی صرف علوم دینی، منجر به برهم خوردن تعادل و از هم گسیختگی نظام آموزشی می گردد.

در واقع، چارچوب پیشنهادی فوق در مورد مطالب و برنامه های آموزشی، در بیشتر نهادهای آموزشی کشورهای اسلامی مشاهده نمی شود. نهادهای آموزشی کشورهای اسلا