پاورپوینت کامل حمزه؛ بهترین مدافع پیامبر (ص) – شهادت حضرت حمزه (ره) ۶۸ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل حمزه؛ بهترین مدافع پیامبر (ص) – شهادت حضرت حمزه (ره) ۶۸ اسلاید در PowerPoint دارای ۶۸ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل حمزه؛ بهترین مدافع پیامبر (ص) – شهادت حضرت حمزه (ره) ۶۸ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل حمزه؛ بهترین مدافع پیامبر (ص) – شهادت حضرت حمزه (ره) ۶۸ اسلاید در PowerPoint :

تولد حمزه سیدالشهدا

حدود ۵۵ سال پیش از هجرت، در مکه و در خاندان بزرگ قریش از طایفه بنی هاشم، پسری دیده به جهان گشود که او را حمزه نامیدند.[۱] حمزه یکی از عموهای پیامبر بود که در دامان پر مهر پدرش عبدالمطلب و مادرش هاله دختر وُهَیب، دختر عموی آمنه مادر بزرگ وار پیامبر اسلام بزرگ شد و عزّت نفس و شهامت و کرم را به تدریج از این خاندان شریف فرا گرفت. حمزه ملقّب به سیدالشهداء[۲]، اسدُاللّه و اسدالرسول[۳]، و کنیه او ابوعماره و ابویعلی[۴]است. با وجود محیط فاسد و آلوده به بت پرستی حجاز، هرگز دامن حمزه به آن آلوده نگشت و به آیین پاک حضرت ابراهیم وفادار بود[۵] او در میان جوانان قریش، در دلاوری و آزاد اندیشی و ستم ستیزی سرآمد بود.[۶] و همواره به کارهای مفیدی هم چون سوارکاری، تیراندازی و شکار می پرداخت.[۷] در سال دوم هجرت، اسلام خود را ابراز کرد و در نیمه شوّال سال سوم هجری، در جنگ اُحد به شهادت رسید.[۸]

فضیلت های حمزه از زبان پیامبر

اگرچه فضلیت ها و جایگاه بلند حمزه را در بُعد عقیده و ایمان و عمل، از لابه لای صفحات زندگانی اش می شناسیم، اما آن چه در روایات و سخنان پیامبر صلی الله علیه و آله درباره او آمده است، نشان دهنده مقام والای اوست.

حضرت حمزه، از شخصیت هایی است که رسول خدا صلی الله علیه و آله، بیشترین محبت و علاقه خویش را نسبت به او ابراز داشته و فرمود: بهترین برادرانم علی و بهترین عموهایم حمزه است».[۹] نیز فرمود: «تمام مردم در قیامت پیاده محشور می شوند؛ جز چهار نفر که یکی از آنها حمزه است».[۱۰] همچنین، او را یکی از «سروران اهل بهشت» می داند[۱۱] و لقب «سیدالشهدا» را به او داده است.[۱۲]

حمزه و مقام سیدالشهدا

حضرت حمزه در جنگ اُحد به مقام عظیم شهادت رسید، امّا نه چون دیگر شهیدان، بلکه به مرتبه سالار شهیدان. حضرت فاطمه علیهاالسلام از رسول خدا صلی الله علیه و آله پرسید: «آیا حمزه، سیدالشهدا، نسبت به شهیدانی است که در رکاب شما شهید شدند؟! حضرت فرمود: نه! بلکه او سید و بزرگ تمام شهدای تاریخ، غیر از انبیاء، اوصیا و جعفر طیار است».[۱۳] پیداست که چنین مقامی، تنها در سایه عظمت و تعالی شخصیت حضرت حمزه و فداکاری ها و جانبازی های او به دست آمده و به قامت رسای او برازنده است.

پرچم تکبیر به دست حمزه

یکی از فضیلت هایی که در شأن حضرت حمزه بیان شده، این است که رسول خدا- صلی الله علیه و آله- فرمودند: در قیامت، چهار پرچم به من داده خواهد شد؛ پرچم «توحید»، به دست خودم خواهد بود، پرچم «لا اله الا اللّه » را به علی علیه السلام و پرچم «اللّه اکبر» را به حمزه… و پرچم «سبحان اللّه » را به جعفر خواهم داد…. [۱۴]

افتخار حضرت علی – علیه السلام- به حمزه

از جمله فضلیت های با ارزش حضرت حمزه، افتخار کردن حضرت علی علیه السلام به وجود مقدس اوست که در موقعیت های گوناگون، آن حضرت را به خود نسبت می داد. در روزی که خلافت به رأی شورا گذاشته شد، حضرت در بیان برتری مقام خود نسبت به دیگران، پس از بر شمردن فضایل و مناقب بی شمارش فرمود: «شما را به خدا سوگند! آیا در میان شما کسی جز من، عمویی مثل عمویم حمزه، شیر خدا و شیر رسول خدا و سیدالشهدا دارد؟»[۱۵] در نهج البلاغه، در نامه ای به معاویه می نویسد: «… گروهی از مهاجرین، در راه خدا شهید شدند که هر یک از آنها، فضل و مقامی دارد تا آن گاه که [شهید ما] به شهادت رسید که درباره او گفته شد: سیدالشهدا؛ آری! حمزه، شیر خدا، از ماست!».[۱۶]

قرآن کریم و حمزه

فداکاری ها، جانبازی ها و شخصیت و موقعیت حضرت حمزه، آن قدر برای اسلام مؤثر و مهم بود که چند آیه از آیات قرآن، در شأن ایشان نازل شده است؛ از جمله آنها، می توان آیه ۲۳ سوره احزاب را نام برد.[۱۷] امام باقر – علیه السلام- در تفسیر آیه ۲۳ سوره احزاب فرمودند: عهدشان با خدا آن بود که هرگز فرار نکنند و آنان که به عهدشان وفا کردند، حمزه و جعفر بودندو آن که منتظر شهادت بود، علی علیه السلام بود.[۱۸]

حمزه؛ از بهترین خلایق

امیرمؤمنان، علی – علیه السلام- حضرت حمزه را از بهترین خلایق خدا در قیامت معرفی می کند و می فرماید: «از جمله بهترین خلایق در قیامت، هفت نفر از فرزندان عبدالمطلب اند که جز کافران، کسی فضیلتشان را انکار نمی کند…» آن گاه، حضرت، پس از ذکر نام رسول خدا صلی الله علیه و آلهو خودشان، فرمود: «آگاه باشید که برترین مردم بعد از اوصیا و انبیا، شهدایند و برترین شهدا، حمزه بن عبدالمطلب است…» سپس حضرت، جعفر بن ابی طالب، امام حسن علیه السلام، امام حسین علیه السلام و حضرت مهدی(عج) را نام می برد.[۱۹]

«شمشیر را از خونتان سیراب می کنم»

در سال دوازدهم بعثت، عده ای از اصحاب و انصار، برای بیعت، شبانه و مخفیانه نزد پیامبر صلی الله علیه و آله جمع شده بودند که مشرکین ازاین امر، آگاه شدند. مولا امیرالمؤمنین – علیه السلام- و جناب حمزه، برای دفاع و حفظ آن حضرت، در حالی که به پاسداری محل مشغول بودند، با مشرکان روبرو شدند و بعد از رد و بدل شدن سخنانی، حمزه در حالی که شمشیرش را در دست داشت، با تهدید و خشونت به آنان هشدار داد: «به خدا قسم هیچ کس از این گردنه عبور نخواهد کرد، مگر آن که این شمشیر را از خونش سیراب خواهم کرد.» و مشرکان جرأت پیشروی نکردند.[۲۰]

صفات حمزه سیدالشهداء

از نشانه های بارز اخلاقی حضرت حمزه می توان شجاعت و شهامت، فتوّت و جوانمردی، عدالت طلبی، ضعیف نوازی، حمایت از مظلوم و مخالفت با ظلم و ظالم و… را نام برد. در جامعه ای که زور، وحشی گری، حیوانیت، چپاول، خونریزی و تجاوز، برای مردم افتخار باشد و خصلت آنان بشود. وجود این خصلت های الهی و انسانی در وجود حضرت حمزه، نشانه عظمت و تعالی روح ایشان است.

تعصبی که پاداش آن بهشت است

ابولهب، از جمله کسانی بود که سخت با برادرزاده خود، پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله، مخالفت می ورزید. روزی رسول اکرم صلی الله علیه و آله برای دعوت مردم به دین خدا، کنار کعبه آمده بود. کفار قریش، برای آزار آن حضرت، به همراه ابولهب، پوست بچه دان شتری را بر او انداخته و به جسارت پرداختند. حضرت با ناراحتی شدید نزد عموی خود، ابوطالب، رفت و ماجرای گستاخی مشرکان را بازگو کرد. ابوطالب برخاست و به حمزه فرمود: «شمشیر را بردار» و آن گاه، با هم به سوی جمع مشرکان آمدند. ابوطالب به حمزه فرمود: «آن پوست را بر بینی های همه آنها بمال تا ذلت عمل خودشان را حس کنند» حمزه با کمال قدرت این کار را کرد و آنها با دنیایی ازتکبر و غرور، خفت بار و ذلیلانه در برابر حضرت حمزه و ابوطالب، هراسان و عاجز شدند.[۲۱] امام سجاد فرمودند: «هیچ تعصبی، صاحب خود را داخل بهشت نمی کند، مگر تعصب حمزه بن عبدالمطلب در ماجرای بچه دان شتری که مشرکان به سوی پیامبر افکندند».[۲۲]

دفاع حمزه از پیامبر صلی الله علیه و آله در مقابل ابولهب

ابولهب – برادر بزرگ تر حمزه – یکی از دشمنان سرسخت رسول خدا صلی الله علیه و آله به شمار می رفت که پیوسته به آزار آن حضرت و کارشکنی در برابر تلاش های تبلیغی آن بزرگوار می پرداخت؛ تا جایی که خداوند، سوره ای در نکوهش او و همسرش نازل فرمود.[۲۳] ابولهب، در همسایگی رسول خدا صلی الله علیه و آله می زیست و پیوسته اشیای گندیده و زباله ها را کنار خانه پیامبر خدا می ریخت و با این رفتار زشت، آن حضرت را می آزرد. روزی حمزه، ابولهب را در آن حال دید؛ برخی از آن نجاسات را با نوک شمشیر گرفت و بر سر ابولهب ریخت.[۲۴] با این اقدام، غرور و تکبر ابولهب را در میان سران قریش درهم شکست و حمایت و پشتیبانی خود را از رسول خدا صلی الله علیه و آلهاعلام کرد.

نقش حمزه در ازدواج رسول خدا صلی الله علیه و آله

رسول اکرم صلی الله علیه و آله وقتی به سنّ بیست و پنج سالگی رسیدو تصمیم گرفت که با خدیجه، بنت خویلد ازدواج کند، حمزه، به همراه برادرش ابوطالب، برای خواستگاری به سوی خانه خویلد حرکت کرد و در این وصلت مبارک و ازدواج تاریخی جهان بشریت، نقش مهمی را به عهده گرفت. و در ایجاد شجره طیبه ای که حاصل ازدواج رسول خدا صلی الله علیه و آله با خدیجه کبری است، قدم های اولیه را برداشت. شرکت او در این مراسم، بیان گر شخصیت والای حمزه، در میان فرزندان عبدالمطلب و علاقه شدید متقابل او و پیامبر صلی الله علیه و آله می باشد.[۲۵]

حمزه، پرچمدار سپاه اسلام

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله به مسایل دفاعی حکومت نوبنیاد خود اهتمام خاصی داشتند. ایشان با تشکیل گروه های رزمی، درصدد برآمدند امنیت مدینه را تامین کنند. براین اساس، هفت ماه پس از هجرت، نخستین گروه گشتی رزمی را به فرماندهی حضرت حمزه اعزام نمودند. گرچه این رویارویی بدون درگیری پایان یافت، ولی نشانه ای از اقتدار سپاه اندک اسلام در برابر کاروان بزرگ مشرکان بود.[۲۶] رسول اکرم صلی الله علیه و آله در ربیع الاول سال دوم هجرت، غزوه اَبواءِ را تدارک دید[۲۷] و در جمادی الاولی، غزوه «ذات العشیره» را به قصد تعقیب کاروان قریش، سازماندهی کرد؛[۲۸] در این دو غزوه نیز پرچم دار سپاه اسلام، حمزه بود.[۲۹]

حضرت حمزه، در غزوه «بنی قین قاع» نیز پرچم دار سپاه اسلام بود.[۳۰]

ابراز اسلام حمزه

در سال های آغاز بعثت، ابوجهل که از دشمنان سرسخت اسلام بود، در کنار کوه صفا، پیامبر را دید و به اذیت و آزار و ناسزا گفتن به او پرداخت؛ رسول خدا صلی الله علیه و آله در مقابل ناسزاهای او سکوت کرد. لحظاتی بعد، حمزه که از شکار برمی گشت، طبق عادت دیرینه اش برای طواف کعبه، وارد مسجدالحرام شد. در این هنگام، کنیزی که شاهد جسارت ها و ناسزاگویی های ابوجهل، نسبت به پیامبر صلی الله علیه و آله بود، آن چه را پیش آمده بود برای او باز گفت. حضرت حمزه چون شیری غُرّان، به سوی ابوجهل رفت و کمان شکاری را سخت بر سر او کوفت؛ چنان که سرش شکست آن گاه به او گفت: «آیا به محمد ناسزا می گویی، در حالی که من نیز در آئین او هستم و به آن چه او اعتقاد دارد، من هم معتقدم؟ اگر می توانی بر من اعتراض کن!»[۳۱]

این وقایع، گواه آن است که وجود قهرمانی مانند حمزه، که بزرگ ترین سردار اسلام بود، در حفظ و حراست پیامبر صلی الله علیه و آله و دین خدا و تقویت مسلمانان، تأثیر به سزایی داشت.

نقش ابراز اسلام حمزه در تقویت اسلام

آشکار شدن اسلام حمزه، تحولی عظیم در وضع اسلام و موقعیت پیامبر صلی الله علیه و آله پیش آورد، معیارها و محاسباتِ قریش را بر هم زد و مایه دلگرمی پیامبر صلی الله علیه و آله و قدرت جبهه مسلمین شد؛ مسلمانان را از مرحله ا