پاورپوینت کامل در ادب فارسی ۲۶ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل در ادب فارسی ۲۶ اسلاید در PowerPoint دارای ۲۶ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل در ادب فارسی ۲۶ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل در ادب فارسی ۲۶ اسلاید در PowerPoint :

۲۸۱

خورشید سامرا

درنگ بر رواق غم آلود «سامرّا» یادآور غربت امام عسکری (ع) است

شهری آرمیده در شرق دجله

که خورشیدی دیگر از «منظومه اهل بیت» را دربردارد

و هزاران دل، در «مدار جاذبه امامت» می چرخد

و از کانون نور الهی، فروغ می گیرد و روشن می شود

مردی بزرگ در این مزار مدفون است که نامش، رمز نیکویی هاست.

و یادش، الهام بخش کرامت و فضیلت

گوهری که در کوچه پس کوچه های تاریک تاریخ، مثل خورشید نورافشانی می کند

و همچون نیاکان پاکش، بار سنگینی «هدایت امّت» را بر دوش می کشد

گلی از بوستان امامت و محصولی از باغ رسالت است

ولادتی سرورآفرین و شهادتی غمبار دارد

هجرت تلخش در بیست وهشتمین بهار عمر، داغی سنگین بر دل شیعه است

و غم شهادتش، طوفانی در دل های آشوب زده پیروان می آفریند

می رود، تا جریان «نور خدا» در وجود حضرت «قائم» ادامه یابد

و میراث دار امامت، «بقیهالله» باشد

تا روزی از ورای قرون ظهور کند و جهان را بر بال قسط و عدل بنشاند

(جواد محدّثی)

سامرّا

این شهر سامره است، یا عرش کبریاست؟

یا کعبه مقدّس دل های انبیاست؟

شهری که مطلع دو مه است و دو آفتاب

کز نورشان به چشم دلِ اهل دل ضیاست

این جا مزار حضرت هادی و عسکری است

این جا حریم پاک دو محبوب کبریاست

این جاست قبر حضرت هادی، ولی حق

ابن الرّضا، علی، خلف پاک مرتضاست

حاجت از او بخواه که باب الحوائج است

درمان از او بگیر که خاک درش شفاست

قبر امام عسکری از جان و دل ببوس

زیرا که قبله گاه دل و کعبه ولاست

مولای خلق، والد مهدی منتظر

شمس الولا، امام امم، حجّت خداست

این جا مزار عمّه صاحب زمان بود

آن دختری که دختر «والشّمس» و «والضّحی» است

آن بانویی که محرم سرّ ولایت است

نامش حکیمه، فخر زنان، شمسه حیاست

این جا مزار نرجس پاکیزه دامن است

آن بانویی که مادر مولای عصر ماست

از ما سلام باد به مهدی و مادرش

تا اهل بیت را شرف و عزّت و بقاست

این جا امام عصر به عالم قدم نهاد

مانند مرتضی که بر او کعبه زادگاست

این جا مکان غیبت آن نجل فاطمه است

این جا محلّ زمزمه و گریه و دعاست

«میثم»، بخوان دعای فرج را در این حرم

حاجات خود بخواه، که از لطف حق رواست

(غلامرضا سازگار)

دلم هوایی سامرّا

از ابتدا گِل من را خدا مطهّر کرد

و بعد عشق تو را در دلم مقدّر کرد

زلال ناب ولایت به جان من نوشاند

سپس تمام دلم را به نام حیدر کرد

به غیر وادی عشق تو نیست وادی ما

ولایت تو، مبانی اعتقادی ما

شکوه بی حد تفسیر شیعه برکت توست

رهین محضر تو فقه اجتهادی ما

همیشه نور هدایت چراغ محفل ماست

به لطف این که تو هستی امام هادی ما

چه می شود که گدای گدای تو باشیم؟

چه می شود بپذیری فدای تو باشیم؟

همیشه می وزد از مرقدت نسیم بهشت

پر است صحن و سرای تو از شمیم بهشت

کنار گنبد و گلدسته های تو دیدیم

شکوه عرش خدا، شوکت عظیم بهشت

عبور می کند از بین صحن اطهر تو

مسیر روشن حق، راه مستقیم بهشت

دوباره شوق زیارت هوایی ام کرده

منم کبوتر صحن تو، یاکریم بهشت

میان صحن و سرایت کبوترم کردی

تو بال های مرا نذر این حرم کردی

بخوان زیارت پرمحتوای جامعه را

بخوان که خوب بفهمم بهای جامعه را

بخوان که روح بگیرد «ولی شناسی» ما

بخوان و شرح بده آیه آیه جامعه را

نگاه روشن تو ای «معادن الرّحمه»

بنا نهاده در عالم، بنای جامعه را

تو خواستی که فقط پیرو ولی باشیم

همیشه در خط مولایمان علی باشیم

بخوان مرا که به عشق تو مبتلا باشم

مرا بخوان که هوایی سامرا باشم

بده برات زیارت که یک شب جمعه

کنار قبر شهیدان کربلا باشم

(یوسف رحیمی)

مهدی (عج)، مولود سامرّا

گفتم که روی خوبت از من چرا نهان است؟

گفتا تو خود حجابی، ورنه رُخَم عیان است

گفتم که از که پرسم جانا نشان کویت؟

گفتا نشان چه پرسی؟ آن کوی بی نشان است

گفتم مرا غم تو، خوشتر ز شادمانی

گفتا که در ره ما، غم نیز شادمان است

گفتم که سوخت جانم، از آتش نهانم

گفت آن که سوخت، او را کی ناله و فغان است؟

گفتم فراق تا کی؟ گفتا که تا تو هستی

گفتم نفس همین است، گفتا سخن همان است