پاورپوینت کامل امام و امامت اندیشه ها«قسمت دوم» ۳۹ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل امام و امامت اندیشه ها«قسمت دوم» ۳۹ اسلاید در PowerPoint دارای ۳۹ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل امام و امامت اندیشه ها«قسمت دوم» ۳۹ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل امام و امامت اندیشه ها«قسمت دوم» ۳۹ اسلاید در PowerPoint :

>

۱۸

مشی مبارزه

امام خمینی درر روند مبارزه جامع خویش به
عنوان مرزبان اندیشه ناب، وظیفه تصحیح
اندیشه های ناصواب را بر دوش می کشیدند. افکار
غلطی که از سر قصور یا تقصیر به عنوان موانعی
جدی بر سر راه مبارزه خودنمایی می کرد. تفکیک
دین و سیاست از آن جمله بود که در نخستین
قسمت بدان پرداخته شد. «مشی مبارزه» یکی
دیگر از محورهایی است که در این راستا مورد
ارزیابی قرار می گیرد. موضوع مهم تصحیح
اندیشه های ناصوابی که در باره بانوان وجود داشته
و دارد از جملله مطالبی است که در ادامه این
مقالات ارایه خواهد شد.

* * *

راهی که امام راحل به منظور مبارزه برگزید،
در رعمل، نادرستی یا نقص شیوه های رایج را نشان
داد. آن بزرگوار، راه صحیح را با گفتار و کردار
خویش به دیگران آموخت و گروههایی که مشی او
را در سالهای نخستین، تخطئه می نمودند به
خطایشان واقف ساخت، اینک به بعضی از
شیوه های معمول اشاره می کنیم:

الف ـ تکیه بر احساسات ناسیونالیستی:

در این مجال اندک، ما در صدد ارزیابی ماهوی
و تاریخی «ناسیونالیسم» یعنی، همان بلای
خانمانسوزی که با ظواهر فریبنده به تجزیه نیروی
متراکم مسلمین نشست و حتی آنان را در مقابل
یکدیگر قرار داد، نیستیم، استفاده از عواطف
وطن خواهی و همگرایی نژادی، گرچه تاریخ
حرکتهایی را به وجود آورد، اما امروزه ضعف آن با
توجه به نمونه های تجربی و تاریخی فراوان، بر
کمتر کسی پوشیده است.

امام راحل در سال ۱۳۴۲ ضمن استعماری
خواندن این اصل، تصریح فرمود که «اسلام، نقطه
اتکا است و افسوس، افسوس که این نقطه اتکا را از
مسلمین گرفتند و دارند می گیرند.»(۱) چنان که بعد
از آن نیز تأکید داشت که «این شعار باید محفوظ
باشد که این قیام، قیام ملی نیست، این قیام قیام
قرآنی است، این قیام، قیام اسلامی است»(۲) و در
جای دیگر فرمود: «مسیر ما مسیر نفت نیست …
مقصد، اسلالم است، مقصد نفت نیست که اگر یک
نفر نفت را ملی کرده است، اسلام را کنار بگذاریم،
برای اینکه نفت را ملی کرده است.»(۳)

شاید به یاد داشته باشید که چگونه بعضی از
لیبرالهای مذهبی! نیز در مقابل تغییر نام مجلس
شورای اسلامی، موضع گرفتند و حتی برای
برداشتن علامت «شیر و خورشید» از پرچم ایران
به سوگ نشستند و به توجیه دینی آن همت گماردند
و از احتمال خارج شدن «سیزده بدر» از میان
تعطیلات و گسترش تبدیل واژه «ملت» به «امت»
به هراس افتادند و اظهار نگرانی نمودند.(۳)

ب ـ سیاست گام به گام:

ما «لیبرالهای داخلی» را فراموش نکرده ایم که
در دوران مبارزه، حرکت امام(قده) را یک حرکت
افراطی و شتابزده تفسیر کرده، آن را عقلایی
نمی دانستند. آنان معتقد به «سیاست گام به گام»
بودند و امام را نیز بدان سو فرا می خواندند. در میان
روحانیون نیز کسانی چون «شریعتمداری» بودند
که حکومت اسلامی را آرزوی بعیدی می دانستند و
خود و دولت شاه را سپر بلای وجود اقدس
همایونی!! قرار داده، آشکار و پنهان به دلداری
می پرداختند و حتی قول می دادند که امام(قده) را به
دست برداشتن از مبارزه راضی کنند و مردم را به
کناره گیری از او تشویق می نمودند.(۵) اینان،
کسانی بودند که نسخه هایی چون «مبارزات
پارلمانی» و اهدافی چون محدود کردن شاه به
حرکت در چهارچوب قانون اساسی مشروطه را
تجویز می کردند.

بارها امام به این قضیه اشاره کرد که بعضی از
سران این تفکر، برای القای فکر خویش به پاریس
رفتند، ولی با قاطعیت ایشان روبه رو شدند و در
مقابل استدلال ساده امام، جوابی نیافتند:

«در پاریس بودم، بعضی آمدند و پیشنهاد
کردند به اینکه خوب است قدم به قدم به جلو بروید
و حالا شاه را نگهش داریم و سلطنت بکند و بعدش
حکومت نکند و بعدش ما مجلس درست بکنیم … به
آن آقا گفتم که شما تضمین می کنید که این معنا را که
این نهضتی که الان حاصل شده بعد از خوابیدن
دوباره روشنش کنید؟ گفت: نه. گفتم: شما تضمین
می کنید که اگر ما مهلت به شاه دادیم یک قدم به جلو
برود، فردا همه ما را از بین نبرد؟ گفت: نه. گفتم:
الان این آتشی که روشن شده است، از این آتش، ما
باید استفاده کنیم.(۶) این جریان را خود رییس
دولت موقت که خود را «پایه گذار سیاست گام به
گام» می داند به تفصیل شرح داده است.(۷) سپس
امام در آبان ماه ۱۳۵۷ تصریح فرمود:

«بیدار شوید آقایان. ملتفت باشید؛ خیال نکنید
که ما قدم به قدم می خواهیم برویم. این غلط است
این تز، غلط است.» دین سیاست را حضرت امام
بالاترین خیانت به اسلام و کشور شمردند.(۸)

امام در جای دیگر، اتخاذ این روش را از ناحیه
طرفداران آن، ناشی از نوع تربیت و ساختار فکری
آنان ذکر کرده، هشدار می دهد که به اقتضای این
روش خویش می خواهند ما را به وضع سابق
برگردانند، البته نه به اسم شاهنشاهی، بلکه با نام
جمهوری اسلامی.(۹)

آنان، خود، این سیاست را ناشی از نوع تربیت
مادری خویش می شمردند و می گفتند از زمانی که
مادرشان دست آنها را گرفته و پا به پا برد، تا شیوه
راه رفتن آموخت! برای پیشرفت، راهی را بهتر از
آن ندیده اند.(۱۰)

به هر حال، امام راحل تفکر گام به گام را به
شدت تخطئه نمود و بدن گونه، دست رد به سینه
لیبرالهای مذهبی و غیر مذهبی و افکار آنان زد و با
صراحت، اعلام فرمود:

«من با روش آشتی و بینابینی مخالفم و از اول
هم با این روش، مخالف بودم.»(۱۱)

ج ـ مبارزه مسلحانه:

مبارزه قهرآمیز و استفاده از نیروهای کارآمد
در مقابله عملی با دستگاه شاه یکی از روشهای
معمول بود که تجویز می شد و حتی بعضی از گروهها
آن را تنها راه دستیابی به اهداف می دانستند و
حرکت امام را با این تفسیر که متکی بر بازوی مسلح
و تشکیلات منسجم نیست، بی سرانجام می شمردند.
البته، اینکه در مبارزه فراگیر باید پیش بینی تماام
مراحل و مراتب آن را نموده، امری مسلم است،
چنان که امام نیز نسبت به مراحل بعدی قیام، هیچ گاه
مسأله جهاد مسلحانه را به طور کلی رد نمی فرمود.

نباید فراموش کنیم که گروههایی سازمان یافته
از میان روحانیت یا متصل به آنان، سالهای سال در
این خصوص، تلاش نمودند و توانستند ضربات
کوبنده ای را به رژیم شاه وارد کنند، اما آنچه شیرازه
اصلی مبارزه را در تفکر امام تشکیل می داد، غیر از
این بود. ایشان