پاورپوینت کامل همگونی «جلباب» قرآنی و چادر مشکی ۱۰۴ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل همگونی «جلباب» قرآنی و چادر مشکی ۱۰۴ اسلاید در PowerPoint دارای ۱۰۴ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل همگونی «جلباب» قرآنی و چادر مشکی ۱۰۴ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل همگونی «جلباب» قرآنی و چادر مشکی ۱۰۴ اسلاید در PowerPoint :

>

۲۰

فرهنگ و اندیشه / دیدگاه

«قسمت دوم»

اشاره:

در قسمت نخست در باره
مفهوم جلباب، اندازه، رنگ و کارکرد
آن و نیز در باره مفهوم چادر، اندازه،
رنگ و کارکرد آن سخن گفتیم و این
دو را با هم مقایسه کردیم.

در قسمت پایانی، ضمن
پرداختن به اینکه پوشیدن جلباب و
چادر سیره عملی زنان مسلمان
بوده، به فواید آن نیز اشاره
خواهیم کرد.

ز) جلباب و چادرپوشی، سیره عملی بانوان مسلمان

در تاریخ نقل شده است که پیامبر(ص) در بیماری که منجر به
وفات حضرت شد، از ابوذر درخواست می کند که فاطمه زهرا(ع) را
با خبر کند. ابوذر شیوه پوشش حضرت زهرا را این گونه گزارش کرده
است. «فلبستْ جلبابَها و خرجت؛ جلباب و چادر خود را پوشید و از
منزل خارج شد.»

همچنین یکی از حوادثی که بیانگر چگونگی حجاب حضرت
فاطمه(ع) در بیرون از منزل و در برخورد با نامحرم است، نحوه و
روش آمدن ایشان به مسجد برای دفاع از قضیه فدک است. در
داستان غم انگیز غصب فدک آمده است:

وقتی ابوبکر و عمر تصمیم گرفتند حضرت را از فدک محروم
کنند ایشان با شکل خاصی از حجاب و پوشش برای دفاع از حق

خویش از منزل به مسجد آمدند: «لاثتْ خمارَها علی رأسها و
اشتملتْ بجلبابِها و اقبلتْ فی لمّه مِنْ حفدتها و نساء قومها تطأ
ذیولها؛ هنگام خروج از منزل مقنعه را محکم به سر بست و
جلباب و چادر خود را به گونه ای به تن کرد که تمام بدن ایشان را
پوشانده بود و گوشه های آن به زمین می رسید. در حالی که همراه
گروهی از نزدیکان و زنان قوم خود بود به سوی مسجد حرکت کرد.»

در گزارش تاریخی دیگری نقل شده است: «تجلببتْ و تبرقعتْ
ببرقعها و ارادت النبی؛ وقتی می خواست از خانه خارج شود و نزد
پیامبر برود از جلباب (چادر) و برقع (روپوش صورت) استفاده کرد.»

امام باقر(ع) به نقل از جابر بن عبداللّه انصاری، نحوه پوشش
حضرت را این گونه نقل کرده است:

«خرج رسول اللّه (صلی اللّه علیه و آله) یرید فاطمه
(علیهاالسلام) و أنا معه فلمّا انتهیتُ الی الباب وضع یدَه علیه فدفعه
(فرفعه) ثم قال: السلام علیکم، فقالتْ فاطمه: علیک السلام یا
رسول اللّه قال: أ أدخل؟ قالتْ: ادخلْ یا رسول اللّه ، قال: و مَنْ معی؟
فقالتْ: یا رسول اللّه لیس علیَّ قناع، فقال: یا فاطمه خذی فضل
ملحفتک فقنّعی به رأسک ففعلتْ؛

رسول خدا از خانه خارج شد و می خواست به خانه فاطمه زهرا
برود. من (جابر) همراه حضرت بودم؛ هنگامی که به درِ خانه رسیدیم
حضرت دست خود را بر در گذاشت و در را باز کرد و به فاطمه سلام
کرد و ایشان نیز پاسخ سلام حضرت را داد، سپس حضرت فرمود:
داخل شوم؟ فاطمه(ع) گفت: داخل شوید. پیامبر فرمود: آیا با کسی
که همراه من است داخل شوم؟ حضرت فاطمه در جواب گفت: سرم
برهنه است. حضرت فرمود: ای فاطمه، سرت را با مقدار اضافه
چادرت بپوشان. او نیز این کار را کرد.»

در مورد دیگری نقل شده است: «دعا رسول اللّه (ص)
فاطمه(ع) فاجابته فی عباءِهٍ …؛ پیامبر خدا حضرت فاطمه را به
حضور خواست و ایشان در حالی که عبا و چادر بر سر داشتند خدمت
رسیدند.»

همچنین روایت شده است: «انّ علیّا استقرض مِنْ یهودی
شعیرا فاسترهنه شیئا فدفع الیه ملائه فاطمه رهنا؛ حضرت
علی(ع) از فردی یهودی خواست مقداری جو به او قرض بدهد.
یهودی نیز از حضرت خواست چیزی رهن و گرو بگذارد. حضرت
علی(ع) نیز چادر فاطمه زهرا را نزد یهودی رهن گذاشت.»

محدث نوری ضمن بیان یک رخداد تاریخی، شیوه پوشش
حضرت فاطمه را این گونه نقل کرده است: «لبست فاطمه شملهً مِن
صوف، قد خیطتْ اثنی عشر مکانا بسعف النخل؛ حضرت زهرا
چادری از پشم پوشیده بود که دوازده قسمت آن با لیف خرما دوخته
شده بود.»

به نظر ما جلباب و عبائه همانندی بسیار
نزدیکی با چادر مشکی دارد.

احتمالاً اینکه برخی از محققان گفته اند فاطمه زهرا چادری
بافته شده و دوخته شده از لیف خرما داشته است، ناظر به همین
روایت است. از آن جایی که در روایت «شمله» (که تعبیری غیر از
واژه های به کار رفته به عنوان مترادف جلباب است) به کار گرفته
شده، مناسب است مقداری در باره آن توضیح داده شود.

«شمله» در زمان پیامبر(ص) نیز معمول بوده است. در تاریخ در
موارد متعددی نقل شده است که افرادی مثل پیامبر و امامان(ع) از
شمله استفاده کرده اند: «کان رسول اللّه (صلی اللّه علیه و آله) یلبس
الشمله و یأتزر بها». از موارد فوق و همچنین دقت در ریشه
لغوی «شمله» آشکار می گردد که به معنای پوشش بلند و
سرتاسری شبیه چادر و عبا بوده است که مردان و زنان از آن
استفاده می کرده اند.

علاوه بر فاطمه زهرا(ع) ام کلثوم دختر حضرت علی(ع) نیز از
جلباب و رداء که به معنای چادر هستند استفاده می کرده است.
علاوه بر حضرت فاطمه و ام کلثوم، همسران پیامبر از جمله عایشه
نیز از پوشش عبا و چادر استفاده کرده اند. پس از ذکر مقدمه
مختصری به بیان قضایای تاریخی که مؤید ادعا است می پردازیم:

تردیدی نیست که اگر مردی دارای همسران متعدد باشد،
همسران وجود یکدیگر را به سختی تحمل می کنند و از وجود شوهر
در خانه همسر دیگر ناراضی هستند. این نکته در مورد همسران
پیامبر(ص) و از جمله عایشه نیز صادق است. شاهد صدق این مدعا
ذکر حوادث تاریخی در باره رفتار عایشه در خصوص رابطه همسران
دیگر پیامبر با ایشان است. برخی از این حادثه ها را که به طور
ضمنی نحوه پوشش عایشه را آشکار می نماید بیان می کنیم.

روزی رسول خدا در خانه عایشه بود که ام سلمه ظرفی از غذایی
را که تهیه دیده بود برای حضرت به خانه عایشه فرستاد. عایشه که
این کار ام سلمه را پیش از این نیز دریافته بود در حالی که خود را به
عبا پیچیده بود و سنگی در دست داشت سر رسید. سنگ را بر ظرف
غذا کوبید و آن را شکست. رسول خدا که ناظر این کار بود، ظرفی از
عایشه را به جای ظرف شکسته برای ام سلمه فرستاد.

پیامبر(ص) معمولاً برای عبادت و نماز شب و راز و نیاز از
رختخواب بیرون می آمد. در یکی از شب ها که نوبت عایشه بود
پیامبر در خانه وی باشد، عایشه پس از گذشت مدت زمانی از شب
متوجه شد پیامبر این بار نیز از رختخواب و خانه بیرون رفته است.
عایشه که با حسّ زنانگی خود خیال می کند پیامبر قصد دارد به خانه
همسران دیگر برود می گوید: «بی تأمل برخاستم و لباسم را
پوشیدم. روسری خود را بر سر کرده، عبا را بر آن کشیدم و شتابان
از خانه بیرون آمدم و به تعقیبش پرداختم.»

علاوه بر فاطمه زهرا(ع) و دیگر زنان اهل بیت
پیامبر(ص) و همسران ایشان، زنان عرب نیز
به پیروی از آنها از پوشش جلباب

استفاده می کردند.

بنابراین از خودِ عایشه نقل شده که از پوشش جلباب استفاده
می کرده، همان گونه که در بحث جلباب از نظر مفهوم گفته شد
یکی از معانی که برای جلباب در تفاسیر ذکر می شود، «عبائه» است
و به نظر ما جلباب و عبائه همانندی بسیار نزدیکی با چادر مشکی
دارد. از این رو می توان گفت پوشش عایشه شبیه چادر مشکی بوده
اما در تاریخ نقل شده پس از رحلت پیامبر(ص) عایشه به
شیک پوشی و استفاده از لباس های رنگارنگ روی آورد، به گونه ای
که حتی در ایام حج (این عبادت بزرگ، که همه زرق و برق های
مادی فراموش می گردد) از پوشیدن لباس های زیبا و رنگین دوری
نمی کرد! «علامه عسکری» شواهد تاریخی متعددی در این باره بیان
کرده است.

علاوه بر فاطمه زهرا(ع) و دیگر زنان اهل بیت پیامبر(ص) و
همسران ایشان، زنان عرب نیز به پیروی از آنها از پوشش جلباب
استفاده می کردند که قضایای تاریخی زیر اثبات کننده این مدعاست:

۱. «قالت عائشه: جائتْ امرأهٌ رفاعه القرظی رسولَ اللّه و أنا
جالسهٌ و عنده أبوبکر فقالتْ: یا رسول اللّه ! إنّی کنتُ تحت رفاعه
فطلَّقنی و بثَّ طلاقی فتزوجتُ بعده عبدالرحمن بن زید و إنّه و اللّه ما
معه یا رسول اللّه إلاّ مثل هذه الهدبه و اخذتْ هدبهً مِن جلبابها؛

عایشه نقل کرده است: من و ابوبکر در حضور پیامبر خدا بودیم
که همسر رفاعه قرظی نزد او آمد و گفت: ای رسول خدا، من زوجه
رفاعه بودم، او مرا طلاق داد و با تکرار سه بار صیغه طلاق، طلاق
مرا قطعی کرد. بعد از رفاعه به همسری عبدالرحمن بن زید در آمدم،
حال آنکه به خدا قسم، او چیزی (= مردانگی) ندارد مگر مثل ریشه
این چادر».

«دزی» مؤلف «فرهنگ البسه مسلمانان» پس از نقل قضیه
فوق می گوید: به موجب آنچه جوهری در صحاح گفته جلباب همان
ملحفه است و ملحفه به معنای چادر بزرگ است.

۲. «ثبت فی الصحیح مِن حدیث امّ عطیه انّها قالت: یا رسول
اللّه ! احدانا لا یکون لها جلباب فقال لتلبسها اختُها من جلبابها؛

در روایت صحیح از امّ عطیه ثبت شده است که از رسول خدا (به
دنبال تأکید حضرت به حضور زنان در نماز عید) سؤال کرد: اگر یکی
از ما زنان جلباب و چادر نداشت چکار کند؟ فرمود: باید خواهر
دینی اش با جلباب و چادر خویش او را بپوشاند.»

علاوه بر این در برخی احادیث آمده است برای شرکت در نماز
عید، زنان جلباب و چادر از یکدیگر عاریه و امانت بگیرند.

۳. «إنّ الحولاء کانتْ امرأه عطّاره لآل رسول اللّه فلمّا کانت یوما
مِن الأیام أمرها زوجُها بمعروف فانتهرتْه فأمسی و هو ساخط علیها.
فلما أصبح قضیتْ (صلاتَها) و تبرقعتْ و اخذتْ علی رأسها رداء و
خرجتْ سائره إلی دار رسول اللّه ؛

حولاء زنی بود که به خاندان رسول خدا عطر می فروخت. روزی
همسرش او را امر به کاری درست کرد و حولاء از این کار ناراحت
شد، در نتیجه شوهرش از دست او عصبانی گشت. وقتی صبح شد
نمازش را خواند و با برقع (پوشش صورت) و رداء به سمت خانه
رسول اللّه حرکت کرد.»

رداء به معنای جلباب و چادر است چون در بحث مفهوم و اندازه
جلباب گفته شد که یکی از الفاظ مترادف جلباب «رداء» است، به
همین دلیل ابن عباس شاگرد بزرگ امام علی(ع) در تفسیر قرآن در
مورد معنی جلباب گفته است: «الرداء الذی تستر مِن فوق إلی
اسفل».

علاوه بر موارد بالا، نمونه های دیگری نیز در باره استفاده بانوان
از پوشش چادر نقل شده است که بیان همه آنها باعث طولانی شدن
کلام می گردد اما به عنوان نمونه به پوشش و حجاب چادری بانوان
در برخی از دوره های تاریخ اسلام اشاره می کنیم. در مورد لباس
زنان دوران خلفای راشدین تا پایان حکومت اموی (۱۱ ـ ۱۳۲ه··· .ق)
نقل شده است که زنان در این دوران لباس سراسری که روپوشی
چادرمانند بود بر تن می کردند. این چادر، سیاه رنگ بود همچون
دوران پیامبر و یا نوعی طیلسان کبودرنگ.

در مورد لباس زنان دوران خلفای عباسی (۱۳۲ ـ ۶۵۶ه··· .ق) نقل
شده است از حجابی که سرتاسر بدن را می پوشاند و معمولاً
سیاه رنگ بود استفاده می کردند. سیره اسلامی چادرپوشی بانوان
در بسیاری از دوره های تاریخی دیگر نیز وجود داشته، گرچه طبیعی
است پوشش، یک مقوله فرهنگی و برگرفته از آداب و رسوم اقوام
مختلف و روحیه مدگرایی است، که به اقتضای تغییرات زمانی و
مکانی در نوع، مدل و رنگ آن برخی تغییرات صورت پذیرد.

با مطالعه کیفیت پوشش در تاریخ اسلام پی خواهیم برد که
استفاده از پوشش کامل و حداکثری چادر مشکی در بین بانوان
مؤمن و مسلمان (که اطاعت از خاندان وحی را افتخار خود
می دانسته اند) به طور پیوسته به عنوان یک سیره اسلامی وجود
داشته است. خاستگاه نخست پیدایش و گسترش این سیره اسلامی،
الهام از آیه جلباب و بانوان خاندان اهل بیت همچون فاطمه
زهرا(س)، ام کلثوم(س) و همسران پیامبر(ص) بوده است. در طول
تاریخ زنان مؤمن و مسلمان با اسوه قرار دادن این الگوهای دینی،
چادر مشکی را انتخاب کرده، در دوران مختلف تاریخ اسلام تاکنون
از این سیره اسلامی دست برنداشته اند.

مطالعه سفرنامه های فرنگی (که در دوره های حکومت های
مختلف به ایران سفر کرده اند) نیز به خوبی نشان می دهد که استفاده
از حجاب و پوشش به ویژه چادر مشکی در بین زنان مسلمان از
فرهنگ و ریشه تاریخی طولانی و گسترده برخوردار بوده است که
به نقل یک نمونه تاریخی بسنده می کنیم:

«کلودانه» که در زمان مظفرالدین شاه قاجار در ایران به سر
می برده است می نویسد:

به طور طبیعی و بنا بر عادت یک مرد اروپایی، من زنان را با
کنجکاوی و در عین حال توجه بیشتری نگاه می کردم. البته فقط
نگاه می کردم. بی آنکه چیزی ببینم! به نظر من زنان ایرانی، بیش از
تمام کشورهای مشرق زمین مقید به حجاب اند و با دقت و وسواس،
قد و بالا و چهره خود را می پوشانند. وقتی از منزل خارج می شوند
سر تا پای خود را در چادر سیاه بزرگی که از پارچه ای نسبتا لطیف اما
بی هیچ زیبایی و ظرافتی درست شده است می پیچند. این چادر در
قسمت بالا، یعنی در محلی که معمولاً صورت قرار دارد از هم باز
می شود اما زن ایرانی دوست ندارد حتی چشمان خود را به کسی
نشان دهد، به همین جهت نیز در جلوی چهره خویش، دستمال بلند
سفیدی که بالای آن مشبَّک است، می آویزد … شما در کوچه و بازار،
زنانی را مشاهده می کنید در حالی که خود را در چادر سیاه پیچیده اند
و روبندی سفید بر چهره آویخته اند، به راه خود می روند. این زنان
زشت اند یا زیبا و پیرند یا جوان، معلوم نیست. این معمای پیچیده در
پرده در برخورد اوّل نوعی خشم آمیخته با کنجکاوی در مردان
اروپایی به وجود می آورد … .

لباس زنان دوران خلفای راشدین تا پایان
حکومت اموی نقل شده روپوشی چادرمانند
بود بر تن می کردند. این چادر، سیاه رنگ بود
همچون دوران پیامبر و یا نوعی طیلسان
کبودرنگ.

ح) بهره های چادرپوشی

چادر بهترین پوششی است که زن می تواند همه اندام خود را با
آن بپوشاند و جلو هر گونه تحریک جنسی را بگیرد در حالی که
پوشش هایی مانند مانتو این ویژگی را به صورت کامل ندارند، زیرا
وقار و معنویتی که در چادر مخصوصا چادر مشکی هست در مانتو
نیست.

مانتو حتی اگر بلند و گشاد باشد باز مقداری سبب نمایان شدن
اندام و برجستگی های بدن می شود.

خانم «مرضیه حدیده چی» (دبّاغ) می گوید: وقتی [همراه امام
خمینی] از فرانسه آمدم، مانتو شلوار تنم بود. در مهران پایم صدمه
خورده بود و هنوز عصایی زیر دستم بود. با آن مانتو شلوار خدمت
امام رسیدم تا از جنگ در منطقه مهران گزارش بدهم. ایشان
فرمودند: «شما چادر ندارید؟ بگویم احمد برایتان یک چادر بخرد؟»
گفتم، نه حاج آقا! چادر دارم اما چون به کوه می رفتم و اسلحه روی
دوشم و فشنگ به کمرم و قمقمه به پهلویم آویزان بود، گاهی هم
سه پایه تیربار را هم روی دوشم می گرفتم و از کوه بالا می رفتم، این
بود که اگر چادر هم به سرم می کردم دیگر خیلی مشکل بود.
فرمودند: «چادر برای زن بهتر است». من هم از همان جا آمدم و
چادر سرم کردم و دیگر برنداشتم.

از آنجایی که حداقل حجاب شرعی بنا بر نظر مشهور فقها
پوشاندن همه بدن به جز صورت و دست ها است، تردیدی نیست که
چادر بهترین مصداق برای تحقق حدّ شرعی و اسلامی حجاب
است؛ به همین دلیل برخی فقهای برجسته معاصر مثل امام
خمینی(ره) در پاسخ نزدیک به ده استفتا و پرسش، تصریح کرده اند
پوشیدن چادر بهتر است.

علاوه بر این، چادر بیش از هر پوشش دیگری بانوان را برای رو
گرفتن در برابر نگاههای آلوده نامحرم توانا می سازد. روشن است در
حجاب هایی مثل مانتو این ویژگی وجود ندارد. همچنین چادر
زیبایی های جسمانی و مادی زن را می پوشاند و به او زیبایی معنوی
و ملکوتی می دهد و باعث آرامش بخشی بانوان است و این واقعیتی
است که حتی افراد بی حجاب به آن اعتراف کرده اند. حادثه تاریخی
زیر اثبات کننده این ادعاست:

در زمان طاغوت زنی از کشور ترکیه (که در فسق و فساد بنام
بود) برای اجرای یک نمایش به فرودگاه مهرآباد تهران وارد شد.
جمعیت فراوانی به استقبال وی آمده بودند. یک روز که برای او
برنامه گردش می گذارند، همین طور که در خیابان های تهران
می گشت، زنی را با چادر می بیند و می گوید این زن چرا این طوری
است. می گویند این خانم چادر به سر دارد. می گوید: می خواهم با او
صحبت کنم. پیاده می شود و به آن زن می گوید: این چیه روی سرت
انداختی؟ پاسخ می دهد: حجاب من است. می گوید: آیا می شود یک
دقیقه به من بدهی تا به سرم بیندازم؟ پاسخ می دهد من نه که
نمی توانم چادرم را در انظار عمومی از سرم بردارم. اینجا نمی شود.
می گوید: کجا می توانم این چادر را به سر کنم؟ پاسخ می دهد: باید
جایی برویم که در دید نامحرم نباشیم. به جای مخصوصی می روند
و خانم ایرانی چادرش را به آن زن می ده