پاورپوینت کامل بحران در آستانه خلافت امیرمومنان(ع) ۳۶ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل بحران در آستانه خلافت امیرمومنان(ع) ۳۶ اسلاید در PowerPoint دارای ۳۶ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل بحران در آستانه خلافت امیرمومنان(ع) ۳۶ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل بحران در آستانه خلافت امیرمومنان(ع) ۳۶ اسلاید در PowerPoint :

>

رویکرد ناملایمات

علی(ع)پس از دوران جانسوز بردباری، عهده دار اداره حکومتی شدکه دوره آرامشش را سپری کرده و زمان رنجش های
دلخراش آن فرارسیده بود. پیش از این، امت پیامبر به هرچه اقدام ورزیده بود،از مواهب نقد آن سودجسته بود ولی هم
اینک پیامدهای تلخ آن کرده ها، رفته رفته نمایان می شد; آن هم بسیار سریع. برپایه آنچه خواهیم گفت، معلوم می شود که
انبوه مشکلات سهمگین امیرمومنان(ع)همه یا اغلب در سایه عملکرد گذشتگان به وجود آمده بود. گویا شیطانی بزرگ از
سالها پیش، امور را به گونه ای طراحی و اجرا کرده بود که پیروزی علی(ع)را در رسیدن به یک حکومت آرام غیر ممکن
سازدبی تردید توکل و حوصله ای که امام در سالهای خلافت در مقابل آن همه مشکلات و بحرانهای کمرشکن نشان داد، از
بی پروایی که درنبردهای صدر اسلام با مشرکان از او دیده شد، حیرت انگیزتر است.

ریشه یابی بحران

در نیل به شناخت ریشه مشکلات و بحرانهایی که حکومت امام با آن مواجه شد، باید به عوامل ذیل اشاره کرد:

۱- بیگانگی امت با اصول و معارف دین

پیش از سخن از انحرافات دینی و بدعتگرایی بعد از پیامبر(ص)،باید به عاملی نگریست که زمینه ساز انحرافات شد و آن
این که: پیامبر(ص)پس از فتح مکه و آرامش نسبی جزیره عرب، عمرزیادی نکردتا بتواند تازه مسلمانان را اصول و فروع
دین و مفاهیم قرآن بیاموزد. بیشتر مردم از کمترین آگاهی و بینش دینی بی بهره بودندو وقت آن بود تا زمامداران بعدی
اقدامی هرچه جدی تر و فراگیردر جهت ارائه آگاهیهای مذهبی به مردم دهند و این چیزی بود که به طور کلی در دستور
کار خلفا قرار نگرفت. آنچه بود، سرکوب مخالفان حکومت و فتح سرزمینهای دور و نزدیک و ضمیمه آن به حوزه اسلام بود
که خود مشکل را پیچیده تر و افزونتر کرد.

هنوز فرهنگ جاهلی برافکار مردم سایه ای گسترده و سنگین داشت وروح تسلیم و سازش و پیروی از آنچه حق است، در
میانشان جایگاهی نداشت. بدون این امور نیز اسلام چون جسمی بی روح نزد آنان به امانت مانده بود و کسی در الحاق روح
به این بدن نمی کوشید. ازآن پس، اهداف سیاسی گروهی با نفوذ، مفسران واقعی اسلام را که خاندان پیامبر بودند. از قرآن
و اسلام جدا کرد. تفسیرقرآن ونگارش وحتی نقل فرموده پیامبر(ص)در زمانی که بیشترین نیازبدان بود. به طور رسمی
ممنوع شد. با مفارقت جان و جسم اسلام ازیکدیگر، برای کسانی که از کمترین نفوذ اجتماعی و ذکاوت سیاسی برخوردار
بودند، این امکان و زمینه فراهم شد تا روحی تقلبی درقالب جسم خسته اسلام بدمند و از آن، موجودی بسازند که نه
به اسلام پیامبر شبیه است (چون هنوز مردم تصویر روشن و کاملی از آن اسلام ندیده بودند.)و نه دیگری بتواند آن روح
رهیده و گمنام رابه کالبد باز گرداند. چه پیکری که ۲۵ سال با روح دیگری زیسته باشد، نمی تواند در شرایط جدید، کالبد
روحی تازه باشدبی سبب نبودکه امام علی(ع)از پذیرفتن مسوولیت زمامداری در این موقعیت، سرباز می زد; زیرا خود
بهتر از همه می دانست که آنچه به وی سپرده می شود، چه وضع وحالی دارد؟ جامعه عصر امام، فاسدتر ازآن بود که امام
بتواند بدون مشکل، عهده دار رهبری آن شود ومعیارها و مقاصد خود را در آن به اجرا در آورد.

آری، بیشتر معارف دین و اصول سیاسی و اقتصادی اسلام که به زمان تجربه عملی نیازمند بود، به فراموشی سپرده شد و
در ایام خلفا چه بسا ضد آنها سنت شد(مانند برتری عرب برعجم)و هم اینک علی(ع)می خواست مردم را از ریشه آن یاد
آورد.

۲- زمینه های انحراف و بدعت

ناآگاهی مردم از تفسیر قرآن و مبانی دین، آنگاه که با منع نقل و نوشتن حدیث پیامبر در آمیخت، رفته رفته
زمینه سازبی اعتنایی به سنت پیامبر شد. قرآنی که نزد علی(ع) حاوی تفاسیری بود که پیامبر(ص)پیرامون آیات بیان
فرموده بود، کنار گذاشته وهمین امر شان نزول و منظور اصلی آیات را به فراموشی می سپرد وراه را برای تاویل و توجیه
آیات باز می گذاردبدین ترتیب کارگزاران حق داشتند تا در برخی از امور، تشریع ویژه ای پایه ریزی کنند و سنت قطعی را
کنار گذارندمسلمانان به تدریج رفتار و گفتار خلفا را به صورت سنت شرعی تخطی ناپذیر پذیرفتند. از آن نمونه، نوشته اند:
عمربن خطاب هنگام مرگ گفت: جانشین معین نکردن، سنت(پیامبر)است و جانشین تعیین کردن هم سنت(ابوبکر). در
حقیقت برای خلیفه و نیز مردم این امر پذیرفته شده بود که آنچه خلیفه وقت کند، همانند کرده رسول خدا(ص)
ارزش(سنت)ی دارد، هرچند برخلاف شیوه پیامبر(ص)باشد.

موضوع «همردیفی سنت پیامبر و رای خلفا» پس از گذشت حدودسیزده سال از رحلت پیامبر(ص)(در آغاز خلافت عثمان)
تا بدانجامسلم و مورد پذیرش عموم قرار گرفته بود که شرط زمامداری قلمدادشد عبدالرحمن بن عوف حکم زمامداری
را به کسی سپرد که متعهد شوددر کنار کتاب خدا و سنت پیامبر، از سیره دو خلیفه قبل تبعیت کند. و مردم هم بدین
شرط اعتراضی نکردند!

پس از این، دوره حکومت عثمان هم برآن زمان سیزده ساله افزوده شد و امام باید می کوشید تا با چیزی به
خالفت برخیزد که یک ربع قرن، چهره ای دیگر پذیرفته است. در همین دگرگونی، حضرت کسانی رازیر پرچم داشت که
برخلیفه قبل(عثمان)خرده گرفته بودند که چرابه سیره ابوبکر و عمر رفتار نمی کند!

ابن ابی الحدید در همین باره گام را فراتر نهاده، می نویسد: عادت مردم به روش عمر سبب اصلی مخالفت اصحاب با
علی(ع)بود. این اعتراضات گاه بالا می گرفت و امام را هم به خشم می آورد که: آیاسنت پیامبر به پیروی سزاوارتر است یا
سنت عمر؟!

«…(بدعتها چنان پابرجا شده بود که)اگر حکم واقعی را اظهارمی کردم و تحریفها را کنار می