پاورپوینت کامل کارشکنی های یهود در مصاف با حکومت نبوی صلی الله علیه و آله وسلم ۱۲۰ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل کارشکنی های یهود در مصاف با حکومت نبوی صلی الله علیه و آله وسلم ۱۲۰ اسلاید در PowerPoint دارای ۱۲۰ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل کارشکنی های یهود در مصاف با حکومت نبوی صلی الله علیه و آله وسلم ۱۲۰ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل کارشکنی های یهود در مصاف با حکومت نبوی صلی الله علیه و آله وسلم ۱۲۰ اسلاید در PowerPoint :

>

اشاره

دین اسلام در تداوم ادیان بزرگ الهی است. از این رو، پیروان دین های آسمانی ـ بویژه بزرگان و دانشمندان ـ با
توصیه هایی که در کتب خود، از جمله تورات و انجیل، درباره آخرین رسول وارده شده بود، آشنا بودند.

اما چه شد که نه تنها از دین و رسول آخرین استقبال گرمی نکردند، بلکه به ستیز با آن حضرت روی آوردند به گونه ای
که فرصت های او را که می توانست برای گسترش دین الهی به کار رود، مصروف خود کردند.

این مقاله می کوشد زوایایی از اقدامات یهودیان در سه دوره ـ قبل از بعثت ـ دوران رسالت در مکه ـ با پیامبر در مدینه
ـ را بازگوید و آن گاه گوشه هایی از شخصیت یهودیان را از دیدگاه قرآن و پیامبر برشمارد؛ زوایایی که ثبت آن در قرآن و
تاریخ، حاصل تعارضات یهودیان با جامعه دینی و عکس العمل های پیامبر و قرآن کریم در برابرشان بود.

آگاهی یهود به ظهور پیامبر صلی الله علیه و آله وسلم

در زمانی که سراسر حجاز پوشیده از شرک و بت پرستی بود، در گوشه هایی از آن، اقلیت هایی از آیین های دیگر به
چشم می خورد. اقلیت های یهود در این زمان، بیش تر در یثرب و خیبر زندگی می کردند، همان طور که مسیحی ها در
نجران و مناطق شمالی حضور داشتند. گروهی هم به نام «حنفی ها» بر آیین ابراهیم باقی بودند.

یهودی ها از آن جهت که منتسب به یهودا، فرزند یعقوب هستند، به این نام، خوانده می شوند.۱ این عده، در زمان
بعثت در جزیره العرب حضور داشتند و علاوه بر حضور در مناطق مخصوص «یثرب»، «خیبر» و…، در گستره جزیره العرب
پخش شده بودند. آنان حتی توانستند گروه هایی از عرب (اوس، خزرج) را نیز به سوی خود متمایل کنند. همین طور
عده ای از قبیله غسّان و حذام نیز یهودی شده بودند. یهودی ها بیش تر به کشاورزی، آهنگری و اسلحه سازی روی آورده
بودند و وضع اقتصادی خوبی یافتند.۲

هرچند درباره دلایل حضور آنان در جزیره العرب، آرای گوناگونی وجود دارد.۳ ولی یکی از قابل توجه ترین آن ها،
آگاهی از ظهور پیامبر جدید در این منطقه بود.۴ علاوه براخبار متعدد، اشارات تورات نیز آنان را به این مکان راهنمایی
می کرد. «و این برکتی است که موسی مرد خدا، قبل از وفاتش به بنی اسرائیل داد و گفت: یهوه از سینا در آمد و از سعیر
برایشان طلوع کرد و از جبل فاران درخشید.»۵ که مورد اول، به ظهور موسی از سینا، دومی، ظهور عیسی از سعیر و
سومی، ظهور محمد از فاران اشاره دارد. منطقه ای که از نظر جغرافی دان ها همان کوه های اطراف مکه است.

یهودیان که خود را در میان ملت های بت پرست و مشرک گرفتار می دیدند و به دلیل این که در اقلیت بودند، مورد آزار
واقع می شدند؛ خود را پیرو دین توحیدی می دانستند و با اعلام اعتقاد به انتظار موعود آخرین، همواره اعراب بت پرست را
تهدید می کردند و در برابر تعدّی های آنان، چشم امیدشان به ظهور منجی آسمانی بود. از این روی وقتی یهودیان در
یثرب با دو قبیله اوس و خزرج درگیر می شدند، می گفتند: به زودی با پیروی از پیامبر که ظهور خواهد کرد، شما را مثل
قوم عاد و ارم از بین خواهیم برد.۶

نمونه شگفت انگیز از آگاهی آنان را می توان در واقعه «پیمان عقبه» سراغ گرفت. شدت تبلیغات یهودیان و تأثیر
اعتقاد آنان به ظهور آخرین پیامبر، به گونه ای بود که گروه هایی از بت پرستان را به اسلام متمایل کرد. آنان که از یهودیان
شنیده بودند پیامبری از نژاد عرب که مروّج آیین توحید است، ظهور و حکومت خواهد کرد، با خود گفتند: باید پیش از
یهود، پیش دستی کنیم و ایمان آوریم.۷

قرآن کریم نیز جریان آگاهی آنان را چنین توضیح می دهد: «و لمّا جاء هم کتاب من عند اللّه مصدّق لما معهم و
کانوا من قبل یستفتحون علی الذین کفروا…»۸

وقتی کتابی از سوی خدا آمد که (کتاب های آن ها) را تأیید می کرد و قبل از آن، انتظار پیروزی به واسطه ظهور خاتم
برکافران داشتند…

در آستانه طلوع

آگاهی یهود از ظهور آخرین پیامبر الهی، همان طور که عده ای از آنان را به حجاز کشانده بود، عالمان و دانشمندان
آن ها را نیز به جست و جوی علائم ظهور او وامی داشت. لذا آنان توانستند حتی قبل از قریش و… از تولد وی مطّلع شوند.

امام باقر علیه السلام می فرمود: شبی که پیامبر متولد شد، یکی از علمای اهل کتاب به سوی قریش آمد. هشام و ولید،
پسرهای مغیره و عاص بن هشام و ابووجزه بن ابی عمرو بن امیه و عتبه بن ربیعه هم آن جا بودند. پرسید: آیا امشب در
میان شما فرزندی متولد شده است که نامش احمد باشد. و علامتی داشته باشد که به رنگ خزی که به سیاهی مایل است،
و هلاک اهل کتاب خصوصاً یهود بر دست اوست…؟ آنان وقتی متفرق شدند متوجه تولد فرزند عبداللّه بن عبدالمطلب
شدند… آن مرد را نزد او بردند. پشت دوش نوزاد را گشود و مهر نبوّت را دید. گفت: پیغمبری، تا قیامت از بنی اسرائیل
برطرف شد. این است واللّه که ایشان را نابود می کند.۹

دشمنی یهودیان با پیامبری که هنوز نوزادی بیش نبود، آشکار بود و آنان در پی فرصتی بودند که به وی آسیبی
برسانند. این حقیقت، عبدالمطلب و… را نیز نگران کرده بود؛ به گونه ای که در سراسر مکه معروف بود که عبدالمطلب و
عموهای این نوزاد به شدت از او در برابر خطر یهود محافظت می کنند. برهمین اساس، وقتی یکی از دانشمندان یهود از
خدیجه علیهاالسلام خواست نوجوان قریش را به منزل فراخواند و آن گاه علائم نبوت را بر دوش او دید، خدیجه علیهاالسلام گفت: اگر
عموهای او از این کار آگاه بودند، حتماً عکس العمل شدیدی نشان می دادند. زیرا آنان از گروه یهود بر برادرزاده خود
هراسانند.۱۰

این مسئله در سخن بُحَیْرا نیز جلب توجه می کند. وی بعد از آن که او را دید و با او سخن گفت، به ابوطالب توصیه
کرد: محمد را از چشم یهود پنهان سازید. زیرا اگر آنان بفهمند، او را می کشند.۱۱

این روند دشمنی و ابراز حسادت که بیش تر از ظهور پیامبری غیر یهودی ناشی می شد، همچنان ادامه داشت تا آن که
محمد صلی الله علیه و آله وسلم به پیامبری مبعوث شد.

پرده بر خورشید حجاز

یهودیان که از تولد و خصوصیات آخرین فرستاده الهی آگاهی داشتند، در برابر ظهور وی نه تنها همکاری نکردند بلکه
در سال های آغازین بعثت، به عنوان بازوی علمی مشرکان قریش عمل کردند و کوشیدند آنان را برای غلبه بر
محمد صلی الله علیه و آله وسلم یاری دهند. نمونه تاریخی این کمک خواهی را می توان بعد از حضور هیئت اعزامی مسیحیان حبشه در مکه
برای اطلاع از اسلام دانست. در پی این حضور، قریش فکر کردند خوب است آنان نیز هیئتی را به سوی یهودیان مدینه
اعزام کنند تا راهی برای مبارزه و خلع سلاح پیامبر بیابند. آنان نیز با گشاده دستی این حربه علمی را ارائه کردند و گفتند: از
او در این سه مورد سؤال کنید، اگر پاسخی نداشت، معلوم می شود پیامبر نیست:

۱ ـ حقیقت روح چیست؟

۲ ـ سرگذشت جوانانی که در روزگارهای پیشین از انظار مردم پنهان شدند، چیست؟

۳ ـ زندگی مردی که در شرق و غرب عالم گردش کرد، چگونه بود؟

به این ترتیب، مجلسی در مکه برگزار شد و البته پیامبر به یاری وحی به هرسه سؤال آنان پاسخ داد و حضرت در باره
روح آیه ۸۵ سوره اسراء را خواند: «قل الرّوح من امر ربّی و ما اوتیتم من العلم الاّ قلیلاً»، در مورد سؤال سوم به
ذوالقرنین اشاره کرد و در پاسخ سؤال دوم، سوره کهف نازل شد.۱۲

شگفت آور است که با وجود ظهور نبی، خبری از هجوم یهودیان و دانشمندان آن ها به سوی مکه برای آگاهی از
اسلام،وجود ندارد و سکوت سنگینی بر محافل آن ها سایه افکنده است و این روند تا پایان دوره حضور پیامبراکرم صلی الله علیه و آله وسلم
در مکه ادامه دارد. ولی در همین مدت، تعداد زیادی از مشرکانی که خبر اسلام را از همین یهودیان در طی سالیان گذشته
شنیده بودند، به اسلام روی می آورند که به طور عمده، گرایش آنان از زمان پیمان عقبه اولی و دوم مشاهده می شود. در
این دو پیمان، مردمی از مدینه (یثرب) که اخبار ظهور را از یهودیان شنیده بودند، حاضر می شوند و اسلام اختیار
می کنند.۱۳

در عقبه اولی ـ سال دوازدهم بعثت ـ ده نفر از خزرجی ها و دو نفر از اوسی ها حضور داشتند. و در پی فعالیت این عده
در مدینه، سال بعد پانصد نفر از مدینه به مکه آمدند که ۷۰ نفر آن ها مسلمان شده بودند، و پیمان عقبه دوم شکل گرفت.
این پیمان به گونه ای بود که با پیمان های این دو قبیله با یهودیان مدینه، تزاحم داشت. از این روی ابن تیّهان از پیامبر
پرسید: ما در یثرب پیوندهایی (با یهودیان) داریم که از این پس باید قطع کنیم….۱۴

در این دوره نیز سکوت بر محافل یهودی حاکم بود و با وجود فعل و انفعالات زیاد مانند حضور مصعب و اسعد در
مدینه ـ بعد از عقبه اولی ـ و حتی برقراری نماز در مدینه، آنان مهر از لب نگشودند.

این موضوع چندان برای اعراب شگفت آور بود که معاذبن جبل به آنان می گفت: «یامعشر یهود اتقوا اللّه و اسلموا
فقد کنتم تستفتحون علینا بمحمد و نحن اهل شرک و تخبروننا انه مبعوث و تصفونه (لنا) بصفته۱۵؛ ای یهودیان!
تقوای الهی پیشه کنید و اسلام بیاورید. شما با محمد بر ما طلب پیروزی می کردید. در حالی که ما مشرک بودیم و شما به
ما خبر می دادید که او برانگیخته خواهد شد و اوصافش را برای ما توصیف می کردید!»

به رغم استقبال سرد یهودیان از پیامبراکرم صلی الله علیه و آله وسلم ، اسلام همچنان گسترش می یافت. در این میان از یک سو،
خطراتی که پیامبر را در مکه تهدید می کرد و از سوی دیگر، آمادگی مردم یثرب ـ که مقرّ اصلی یهود بودـ تعاملات پیامبر
با یهود را وارد مراحل جدّی کرد.

با پیامبر در مدینه

برخورد یهودیان را با پیامبر در مدینه، می توان به دو بخش عمده تقسیم کرد و از آن سخن گفت. برخورد اولیه که
بیش تر به سکوت در برابر او، نپذیرفتن دعوت، انکار رسالت و… منتهی می شد و برخوردهای شدید مانند: اقدام به توطئه،
راه انداختن جنگ، ایجاد تفرقه و…

ما ابتدا حوادثی را که از جهت زمانی مشخص اند، به ترتیب سال های حضور پیامبر در مدینه، نقل و آن گاه دیگر
اقدامات یهود در معارضه با پیامبر را ذکر خواهیم کرد.

سال اوّل هجرت

الف. قرارداد پیامبر با یهودیان

پیامبراکرم صلی الله علیه و آله وسلم می دانست که حضور یهودیان در مدینه و حوالی ـ آن که علاوه بر قبضه اقتصاد و تجارت از حیث
مذهبی نیز متعصب بودند ـ مشکل عمده ای برایش خواهد بود. لذا قراردادی جهت وحدت مهاجر و انصار نوشت که یهود
مدینه ـ یهودیان اوس و خزرج ـ نیز آن را امضاء کردند. در بخشی از پیمان نامه آمده بود:

«هر فردی از یهودیان اسلام بیاورد، از کمک ما بهره مند می شود و تفاوتی بین او و مسلمانان نخواهد بود و کسی حقّ
ستم بر او و یا تحریک دیگری علیه او و یاری دشمنش را ندارد… یهود باید به سهم خود هزینه جنگی بپردازد. یهودیان
بنی عوف با مسلمانان متحد و در حکم یک ملّتند و یهودیان در آیین خود آزادند… کسانی که با یهود هم پیمان باشند،
حکم آنان را دارند… هرگاه مسلمانان یهود را برای صلح با دشمن دعوت کردند باید بپذیرند و هرگاه چنین دعوتی از طرف
یهود انجام گیرد، مسلمانان باید قبول کنند مگر این که دشمن با آیین اسلام و مخالف نشر آن باشد…»۱۶

ب. کارشکنی های یهود

نیرومند شدن اسلام در مدینه، روز به روز یهودیان را به کار شکنی بیش تر وامی داشت؛ به گونه ای که آنان به جای دل
بستن به پیمان های خود با پیامبر، در پی معارضه با آن حضرت بودند و این کار را با طرح سؤالات مختلف شروع کردند. در
این مرحله از زمان، تاریخ مملوّ از سؤالات متنوع یهودیان است که در پی به عجز کشاندن اسلام بودند. قسمت اعظم
تلاش آنان را می توان در دو سوره نساء و بقره مطالعه کرد. آنان با این که در برابر سؤالات خود پاسخ های محکم
می گرفتند، ولی باز به لجاجت خود ادامه می دادند و در نهایت می گفتند: بردل های ما قفل افتاده است.۱۷ برخی از سؤالات
و شبهات آنان چنین بود:

۱ـ «ان الذین قالوا ان اللّه عهد الینا الاّ نؤمن لرسول حتی یأتینا بقربانٍ تأکله النار.»۱۸

آنان که گفتند: خدا از ما پیمان گرفته است که ایمان نیاوریم به هیچ پیامبری مگر این که قربانیی بیاورد که آتش آن را
بگیرد.

۲ ـ «یسألک اهل الکتاب ان تنزّل علیهم کتاباً من السماء فقد سألوا موسی اکبر من ذلک فقالوا ارنا اللّه
جهره فأخذتهم الصاعقه بظلمهم.»۱۹

ای پیامبر! اهل کتاب از تو درخواست کنند از آسمان کتابی برآنان فرودآوری؛ از موسی نیز درخواستی بالاتر کردند که
گفتند: خدا را با چشم سر به ما نشان ده. پس به سبب این تقاضا که از روی جهل بود، صاعقه آنان را درگرفت.

۳ ـ «وقال الذین لایعلمون لولا یکلمنا اللّه او تأتینا آیه کذلک قال الذین من قبلهم مثل قولهم تشابهت
قلوبهم قد بیّنا الآیات لقوم یوقنون.»۲۰

این مردم نادان اعتراض کردند که: چرا خدا با ما سخن نگوید و یا معجزه و کتابی بر ما نفرستد. پیشینیان هم مثل
این ها، چنین سخنانی می گفتند و دل هایشان در نفهمی، شبیه است…

۴ ـ گاهی هم می گفتند: اگر پیامبر است چرا بعضی غذاها، مثل گوشت شتر راکه نزد ما حرام است، حلال می داند؟
«کل الطعام کان حلاًّ لبنی اسرائیل الاّ ما حرّم اسرائیل علی نفسه من قبل ان تنزل التوراه قل فأتوا بالتوراه
فاتلوها ان کنتم صادقین.»۲۱

همه طعام ها برای بنی اسرائیل حلال بود. مگر آن چه که یعقوب پیش از نزول تورات، برخود حرام کرد. ای پیامبر!
اینک بگو: اگر راست می گویید آن حکم تورات را آورده تلاوت کنید.

۵ ـ یهود می کوشید از طریق اعمال فشار اقتصادی نیز در عقاید مسلمانان خلل ایجاد کند و شبهاتی بردین آنان وارد
سازد. از این رو به مسلمانان قرض نمی دادند و در مقابل تقاضای وام فرستادگان پیامبر، می گفتند: خدای شما فقیر است و
ما ثروتمندیم.

«لقد سمع اللّه قول الذین قالوا ان اللّه فقیر و نحن اغنیاء سنکتب ما قالوا و قتلهم الانبیاء بغیر حق و نقول
ذوقوا عذاب الحریق.»۲۲

خداوند شنید سخن کسانی را که گفتند: خدا فقیر است و ما غنی. البته ما گفتارشان را ثبت خواهیم کرد؛ این گناه بزرگ
که انبیاء را به ناحق کشتند و گوییم بچشید عذاب سوزان را.

۶ ـ شبهه افکنی برای بازگرداندن مسلمانان از عقاید خود، از اصول ثابت رفتارهای آنان بود. به گونه ای که قرآن کریم
با تأکید بر این مطلب، فرمود:

« ودّت طائفه من اهل الکتاب لو یضلّونکم و ما یضلّون الا انفسهم و ما یشعرون یا اهل الکتاب لم تکفرون
بآیات اللّه و انتم تشهدون.»۲۳

گروهی از اهل کتاب انتظار و آرزوی آن را دارند که شما را گمراه کنند، به آرزو نخواهند رسید و این را نمی دانند. ای
اهل کتاب! چرا به آیات خدا کافر می شوید و حال آن که شما به راستی آن گواهی می دهید.

۷ ـ تلاش برای بی ثباتی روانی و رویگردانی از اسلام نیز در زمره برنامه های یهود بود. لذا طرحی ریختند تا براساس
آن ابتدای روز به اسلام مؤمن شوند و در پایان روز برگردند و به این ترتیب، موجب بی ثباتی روانی تازه مسلمانان شوند.

«و قالت طائفه من اهل الکتاب آمنوا بالذی انزل علی الذین آمنوا وجه النهار و کفروا آخره لعلّهم
یرجعون.»۲۴

گروهی از اهل کتاب گفتند که: به دین و کتابی که برای مسلمانان فرستاده شده است، اول روز ایمان آورید و آخر روز
کافر شوید. شاید بدین حیله، آن ها نیز از اسلام برگردند.

۸ ـ کتمان حقایق مربوط به رسالت آخرین پیامبر و تلاش برای مخفی کردن آن از جویندگان و اندیشمندان، از دیگر
فعالیت های عمده یهودیان در سال های اول حضور پیامبر در مدینه بود؛ به گونه ای که بارها حساسیت قرآن را برانگیخت
و آیات متعددی در این باره نازل شد.

«ان الذین یکتمون ما انزلنا من البینات و الهدی من بعد ما بینّاه للنّاس فی الکتاب اولئک یلعنهم اللّه و
یلعنهم اللاعنون.»۲۵

کسانی که آنچه از آیات روشن و هدایت فرستاده ایم بعد از آن که برای مردم در کتاب روشن کردیم، کتمان می کنند،
آنان کسانی اند که خدا لعنت شان می کند و لعنت کنندگان نیز آنان را لعن می کنند.

یهودیان حکم سنگسار شدن زناکار را مخفی می کردند و از طرفی هم نشانه هایی که هرگز با خصوصیات پیغمبر
منطبق نبود، به عنوان اخبار تورات بیان می کردند.

۹ ـ انکار اصل نزول وحی، از دیگر ابتکارات یهود بود. به گونه ای که یکی از آنان گفت: ما انزل اللّه علی بشر من
شی ءٍ؛ خداوند چیزی بر بشر نفرستاده است. اصحاب پیامبر صلی الله علیه و آله وسلم پرسیدند: وای برتو، حتی بر موسی؟! گفت: واللّه ما
انزل علی بشر من شی ءٍ. در این موقع آیه نازل شد: «و ما قدروا اللّهَ حقّ قدره اذ قالوا ما انزل اللّه علی بشر من
شی ءٍ قل من انزل الکتاب الذی جاء به موسی نوراً و هدی للناس تجعلونه قراطیس تبدونها و تخفون کثیراً و
عُلّمتم مالم تعلموا انتم ولا آباءکم قل اللّه ثم ذرهم فی خوضهم یلعبون.»۲۶

۱۰ ـ ادعای این که آنان اهل بهشت هستند، از دیگر بهانه های موجود برای گریز از قبول دعوت پیامبر بود. یکی از
شعارهای اساسی یهود در این دوره، این بود که ما امت مرحومه هستیم. لذا ابن جریر از ابی العالیه نقل کرده است که
گفتند: هرگز کسی وارد بهشت نمی شود مگر آن که یهودی یا نصرانی باشد و گفتند: ما فرزندان خدا و دوستان اوییم.۲۷

«قل ان کانت لکم الدار الآخره عنداللّه خالصهً من دون الناس فتمنوا الموت ان کنتم صادقین، و لن یتمنّوه
ابداً بما قدّمت ایدیهم واللّه علیم بالظالمین.»۲۸

بگو: اگر سرای آخرت تنها مال شماست نه دیگران، پس آرزوی مرگ کنید، اگر راست می گویید. و هرگز آرزویش
نخواهند کرد. و خدا آگاه به ظالمان است.

آزمون سؤال و خلف پیمان

گروهی از یهودیان دانشمند برای این که همه راه ها را برای شکست دادن پیامبر آزموده باشند، نزد وی می آمدند، و
سؤالات پیچیده ای که به قول خودشان فقط پیامبر می تواند جواب دهد، مطرح و قول می دادند در صورت پاسخ گویی،
ایمان بیاورند. از جمله گروهی از آنان با شرط مذکور چهار سؤال پرسیدند: کدام غذا بود که اسرائیل (یعقوب) قبل از نزول
تورات برخود حرام کرده بود؟ و…

پیامبر نیز پاسخ هر چهار سؤال را داد و فرمود: آیا می دانید یعقوب مریض شد و نذر کرد اگر خوب شود، دوست
داشتنی ترین غذاها و نوشیدنی ها را برخود حرام کند و بهترین غذا نزدش، گوشت شتر و بهترین نوشیدنی، شیر آن بود…

آنان باز به وعده خود عمل نکردند و اسلام نیاوردند. پیامبر پرسید: چرا به وعده وفا نمی کنید؟ آنان این بار دشمنی
خود با جبرئیل را بهانه کردند.

«قل من کان عدواً لجبریل فانه نزله علی قلبک باذن اللّه»۲۹، «فباءُوا بغضب علی غضب…»۳۰

ج: اسلام آوردن برخی عالمان

به رغم تمام دشمنی ها و کتمان ها، گروهی از یهود و عالمان آن ها از همان ابتدا، یا بعد از تحقیق کافی، به اسلام روی
آوردند. از این روی تحقیق آنان نه از روی کینه ورزی یا به قصد شکست اسلام، بلکه به دلیل وسواس داشتن در
تشخیص صحیح حق قابل ارزیابی است. در کتب سیره و تاریخ به نام تعدادی از آنان اشاره شده است که می توان از
عبداللّه بن سلام، مخیریق و عده ای دیگر یاد کرد.

عبداللّه۳۱ پس از مذاکرات مفصل ایمان آورد، و مخیریق بعد از وی مسلمان شد. وی که می دانست قبیله اش به ایمان
آوردن وی اعتراض خواهند کرد، از پیامبر تقاضا کرد بعد از گرفتن اعتراف صریح مبنی بر پرهیزکاری و دانش وی، ایمان
آوردنش را آشکار کند. انتشار اسلام آوردن او، خشم یهود را برانگیخت و همگی او را نادان و فاسق اعلام کردند.۳۲

قرآن کریم در مورد این واقعیت که یهودیان نیز دو دسته اند، فرمود: «لیسوا سواء من اهل الکتاب امه قائمه
یتلون آیات اللّه آناء اللیل و هم یسجدون، یؤمنون باللّه و الیوم الآخر و یأمرون بالمعروف و ینهون عن المنکر
و یسارعون فی الخیرات و اولئک من الصالحین.»۳۳

د: محاصره اقتصادی

یکی دیگر از راه هایی که یهودیان در پیش گرفتند، در تنگنا قراردادن تازه مسلمانان بود. گروهی از آنان با خودداری
از پرداخت طلب ها یا امانت ها یا معاملاتی که در ذمّه آن ها بود، افراد تازه مسلمان را تحت فشار قرار دادند و گفتند:
حقوقی که شما بر ما داشتید مربوط به پیش از اسلام بود؛ حال که ایمان به او آورده اید، حقوقتان منتفی است.

«و من اهل الکتاب من ان تأمنه بقنطار یؤدّه الیک و منهم من ان تأمنه بدینار لایؤده الیک الاّ ما دمت علیه
قائماً ذلک بانهم قالوا لیس علینا فی الاُمّیّین سبیل و یقولون علی اللّه الکذب و هم یعلمون.»۳۴

بعضی از اهل کتاب (از نصارا) تا به آن حد درستکارند که اگر مال بسیاری به آن ها امانت دهی، امانت را بازمی گردانند
و برخی (یهود) تا آن اندازه نادرست اند که اگر یک دینار امانت دهی، برنمی گردانند مگر این که بر مطالبه آن سخت گیری
کنی. از این رو که می گویند: امّی ها(غیر اهل تورات) بر ما راهی ندارند. و آن ها با این که می دانند، برخدا دروغ می بندند.

ه : هم دستی با منافقان

از همان ابتدای امر که برخی یهودیان اسلام را پذیرفتند و به صراحت به کفر خود اعتراف می کردند؛ گروهی از
مشرکان نیز به ظاهر در جرگه مسلمانان در آمدند ولی همواره نفاق پیشه بودند و به خاطر کفر خود، در واقع با یهودیان
سنخیّت داشتند و از این روی، با آنان مرا