پاورپوینت کامل امدادهای غیبی در زندگی پیامبر اسلام «صلی الله علیه و آله» ۶۲ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل امدادهای غیبی در زندگی پیامبر اسلام «صلی الله علیه و آله» ۶۲ اسلاید در PowerPoint دارای ۶۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل امدادهای غیبی در زندگی پیامبر اسلام «صلی الله علیه و آله» ۶۲ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل امدادهای غیبی در زندگی پیامبر اسلام «صلی الله علیه و آله» ۶۲ اسلاید در PowerPoint :

>

۲۷

در میان مردان بزرگ تاریخ، کسی به اندازه محمد «صلی الله
علیه و آله» پیامبرِ بزرگ اسلام، زندگی پُر موج و سراسر حادثه نداشته و هیچ یک
با آن سرعت در محیط خود، و سپس در جهان، چنین نفوذی نداشته و کسی از میان چنان
جامعه عقب افتاده، تمدّن و فرهنگ آن چنان شکوهمند را به ارمغان نیاورده است،
این حقیقتی است که تاریخ نویسان شرق و غرب به آن معترفند.

یکی از موضوعات مهم که در قرآن مجید به صورت های گوناگون مطرح شده است امدادها
و کمک های غیبی است که از سوی خداوند نسبت به پیامبر اعظم اسلام «صلی الله علیه
و آله» صورت گرفته است. قرآن مجید مکررا امدادهای غیبی را با شیوه های مختلف و
واژه های متنوع برای پیامبر خاتم یادآوری نموده است.

مطالعه تاریخ زندگی آن اسوه بزرگ صحنه های آموزنده را به
خاطر می آورد. زندگی اسرارآمیزی مانند نخستین سال های تولد، نزول وحی، جریان
هجرت، نبردها و مقاومت های سنگین پیامبر و یاران وی، و نیز امدادهای غیبی در
لحظه های سرنوشت ساز و… هر کدام درس بزرگی است؛ بدین لحاظ تاکنون صدها کتاب
درباره زندگانی پیامبر اسلام به نگارش در آمده و هر کدام گوشه ای از زوایای
تاریخ وی را روشن ساخته اند.

از نکات مهم که در مراحل گوناگون زندگی پیامبر به چشم
می خورد امدادهای غیبی است که همواره از سوی خداوند شامل حالش بوده، قرآن مکررا
این کمک ها را یادآوری می کند، در ذیل تنها به ذکر نمونه هایی از لطف های غیبی
درباره آن حضرت اشاره می شود:

۱. امدادهای غیبی در دوران کودکی

زندگانی رسول خدا «صلی الله علیه و آله» از آغاز کودکی تا
روزی که به پیامبری برگزیده شد، دارای حوادث شگفت انگیزی است، تمام این حوادث
جنبه کرامت و امداد غیبی دارند و هر کدام شاهد گویایی هستند که حیات آن حضرت
زندگی عادی نبوده است؛ چنان که تاریخ نویسان از قول حلیمه سعدیه نوشته اند:
آنگاه که من پرورش (محمد) را عهده دار گردیدم، هنگامی که وی را در آغوش گرفتم
چشمانش بسته بود، خواستم پیشانیش را ببوسم، چشم هایش را گشود و به چهره من نگاه
کرد، نوری در چشمانش درخشید، از همان لحظه دلم گرم و مهر وی بر قلبم نشست.
خواستم در همان لحظه وی را شیر دهم، پستان چپ را که دارای شیر بود در دهان او
نهادم، ولی کودک به پستان راست من متمایل بود در حالی که من از روزی که بچه دار
شده بودم شیری در پستان راست خود ندیده بودم، ولی اصرار نوزاد وادارم کرد که
پستان بی شیر را در دهان او بگذارم، با شروع کودک به مکیدن، رگ های خشک آن پُر
از شیر شد و این پیش آمد غیر عادی سبب تعجب حاضرین گردید. و من احساس کردم که
پستان چپم هم پُر از شیر شد. شادمانی مرا فرا گرفت، و از شوق بی اختیار گریستم
و او را در آغوش فشردم.

حلیمه می گوید: قسم به خدای که جانم در دست اوست وقتی کاروان ما، آماده حرکت به
سوی قبیله بنی سعد شد و من محمد را در بغل داشتم، مرکبم که قبلاً چندان توان
راه رفتن نداشت، مانند اسب رهواری شتابان پیشاپیش کاروان می دوید، زن های
کاروان فریاد زدند: حلیمه! کمی آهسته مگر این همان الاغی نیست که تو را به زحمت
می کشید، چه شده که حالا این طور تُند می رود؟! گفتم پسر با برکتی در آغوش
دارم.

در قرآن نظیر این امداد غیبی، درباره حضرت مریم «علیهاالسلام» آمده است؛ هنگامی
که وضع حمل وی فرا رسید، به درختی پناه برد و از [شدت درد و تنهایی و وحشت
اتهام] از خدا تمنّای مرگ می کرد، ولی در این زمان صدایی شنید:

«فَنَادیهَا مِن تَحتِها الاّ تَحزِنی قَد جَعَلَ رَبُّکِ
تَحتَکِ سَرِیّا وَ هُزِّی اِلیکَ بِجِذعِ النَّخلَهِ تُسَاقِط عَلَیکِ رُطَبا
جَنِیّا»؛ «ناگهان از طرف پایین پایش او را صدا زد که: غمگین مباش! پروردگارت
زیر پای تو چشمه آبی قرار داده است و این تنه خرما را به طرف خود تکان ده،
خرمای تازه بر تو فرو می ریزد.»

قرآن در مورد دیگر، آمدن نعمت های بهشتی را به صورت
امدادهای غیبی، برای مریم «علیه السلام» مطرح نموده است:

«… کُلَّمَا دَخَلَ عَلَیهَا زکَرِیَّا المحرابَ وَجَدَ
عِندَها رِزقا قالَ یَا مَریَمُ انّی لکِ هذا قالَت هُوَ مِن عِندِ اللّهِ
اِنَّ اللّه یَرزُقُ مَن یَشاءُ بِغَیرِ حِسابٍ» «هر زمان زکریا وارد محراب او
می شد، غذای مخصوصی در آنجا می دید. از او پرسید: ای مریم! این را از کجا
آورده ای؟! می گفت: این از سوی خداست. خداوند به هر کس بخواهد، بی حساب روزی
می دهد.»

هر چند میان حلیمه و مریم، از نظر جایگاه فاصله زیاد است،
ولی اگر لیاقت خود مریم، سبب این گونه امداد شد، بدون شک درباره «حلیمه» مقامی
که نوزاد در درگاه خداوند داشت موجب گردید، که دایه و خدمتکار آن حضرت مورد
عنایت الهی قرار گیرد؛ چنان که حلیمه می گوید: چون حضرت را به خیمه رساندیم شیر
از پستان شتر ما جاری شد، آنقدر که ما و اطفالم را کافی بود، شوهرم گفت: فرزند
مبارکی گرفتیم، که از برکت او نعمت به ما رو آورد و از روزی که محمد «صلی الله
علیه و آله» را به خانه بردم، خیر و برکت در خانه ام رُخ نمود و دارایی و
گله مان رو به فزونی گذارد.

رسول خدا «صلی الله علیه و آله» در حدود چهار سال نزد حلیمه، در میان قبیله
«بنی سعد» اقامت داشت، و در سال پنجم ولادت، حلیمه او را به مادرش باز گرداند،
این قبیله از برکت رسول خدا «صلی الله علیه و آله» در وسعت و نعمت شدند و
کرامت ها مشاهده کردند. از این رو قرآن زندگی پیامبر را در نظر او مجسم می سازد
که خداوند چگونه وی را همواره مورد امدادهای خود قرار داده، و در سخت ترین
لحظات زندگی حمایتش نموده است، آنجا که می فرماید:

«اَلَم یَجِدکَ یَتیمَا فَئاوَی»؛ «آیا او تو را یتیم نیافت
و پناه داد؟!»

این آیه با خطاب لطف آمیز و امیدانگیز، امداد خداوند را به پیامبر می نمایاند و
پیشینه الطاف غیبی را به وی، یادآوری می کند. استفهام «اَلَم یَجِدک» برای طلب
اقرار و تنبیه است به اینکه تو در میان مردم یتیمی ناشناس بودی، امّا عنایت
خداوند پیوسته شامل حالت شد. پیامبر در شکم مادر بود که پدر را از دست داد،
خداوند وی را در شکم آمنه پرورش داد، هنگام تولد او محیط شرک آلود مکه و اوضاع
اخلاقی حاکم در منطقه با پرورش وی مناسب نبود، عنایت ربوبی او را در آغوش زن
پاک سرشتی به نام «حلیمه سعدیه» جای داد، که او را با خود به صحرا برد و در
میان محبت خانواده و قبیله نگهداشت.

مورخین داستان های عجیبی درباره عنایات غیبی در دوران کودکی رسول اکرم «صلی
الله علیه و آله» از زبان حلیمه نقل کرده اند، از جمله این که: «محمد هیچ گاه
جز از پستان راست شیر ننوشید، پستان دیگر را برای برادر همشیرش گذارده بود،
هرگاه شب ها در میان خیمه گریه می کرد، او را از چادر بیرون می بردم و با دقت و
تفکر، چشمانش به ستاره ها دوخته می شد، وی در مدت پنج سال محافظت دایه مهربان،
زبان عربی فصیح را آموخت که بعدها رسول خدا «صلی الله علیه و آله» به آن افتخار
می کرد، سپس حلیمه وی را به مکه آورد و مدّتی نیز آغوش گرم مادر را دید.»

این کودک مبارک، پس از برگشت به مکه، مدّتی را در دامن پر مهر مادر، سپری نمود،
ولی بعد از وفات مادر، جایگاه بعدی اش خانه عبدالمطلب گردید، آن پیر روشن ضمیر
در سیما و گفتار فرزند زاده خود هزاران اسرار را مشاهده می کرد، لذا روز و شب
از او جدا نمی شد، در بستر خویش وی را می خواباند و در مسند سروریش پهلوی خود
جای می داد و رفتارش با او سرشار از محبت بود.

عبدالمطلب نیز در وقت رحلت، دست پیامبر را در میان دست گزیده ترین فرزندان خود
ابوطالب «علیه السلام» گذارد و چشم بر هم نهاد، خانه ابوطالب نیز پناهگاه محکم
و دایمی آن حضرت گردید. ابوطالب، با افتخار سرپرستی پیامبر را بر عهده گرفت؛
زیرا او با عبداللّه پدر «محمد» از یک مادر بودند. ابوطالب شخصیتی بود معروف به
سخاوت و نیکوکاری بدین جهت، «عبدالمطلب» او را برای نگهداری نوه ارجمند خود
برگزید؛ هر چند که ابوطالب عیالمند بوده و ثروتمند نبود ولی با تمام توان در
راه نوازش محمد «صلی الله علیه و آله» تلاش می کرد.

پیامبر اسلام «صلی الله علیه و آله» مدام، در این جا به جا
شدن، لطف های پروردگار را مشاهده می کرد، این مأواهای پر از مهر و دامن های
پاک، روح او را از محبت و خیر سرشار نمود، و هم چنین در برابر نفوذ عقاید باطل
محفوظش داشت، بدین لحاظ حتی در دوران کودکی و نوجوانی گفتار و رفتاری نا به جا
از او دیده نشد؛ از این رو قرآن دوره یتیمی پیامبر و امدادهای غیبی در مورد او
را یادآور می شود:

«مگر تو را یتیم نیافت و پناه داد».

«و وجدک ضالاً فهدی»، «آیا نبود که راه به جای نمی بردی قدم به قدم هدایتت
کرد.»

مفسرین در توجیه این آیه و معنای ضالّ، احتمالاتی داده اند، تا آنجا که فخر
رازی بیست توجیه و احتمال برای آن آورده است که بیشتر آن با مقام آیه تناسبی
ندارد. در مجمع البیان، هفت احتمال ذکر شده که سه احتمال آن راجع به داستان های
گم شدن حضرت در بیابان یا شهر مکه است، در حالی که این آیات، در مقام بیان
لطف ها و نعمت های معروف است. پیامبر اگر احیانا چند ساعتی گم شده و پیدا شده
معنا ندارد که این مطلب در ردیف امدادهای مهم ذکر شود، ولی حق، معنای دیگری از
مجمع البیان است، یعنی اینکه ای پیامبر! تو در نبوت و شریعت یا شناسایی حق آشنا
نبودی، سپس خداوند هدایتت نمود.

بدون شک پیامبر قبل از رسیدن به مقام نبوت، فاقد این فیض الهی بود. خداوند دست
او را گرفت، هدایت فرموده و به این مقام رساند و اگر امداد غیبی دست او را