پاورپوینت کامل اسلام و غرب از مبارزه طلبی تا رویارویی ۵۱ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل اسلام و غرب از مبارزه طلبی تا رویارویی ۵۱ اسلاید در PowerPoint دارای ۵۱ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل اسلام و غرب از مبارزه طلبی تا رویارویی ۵۱ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل اسلام و غرب از مبارزه طلبی تا رویارویی ۵۱ اسلاید در PowerPoint :

>

۱۰

رسانه های همگانی آئینه ای است که باورها و ذهنیات روشنی را از آنچه در اذهان افکار عمومی و رهبران و مسؤولین می گذرد،
منعکس می سازد. رسانه های گروهی غربی – فرانسوی، به صورت خاصی می خواهند بر باور غرب مبتنی بر حتمی بودن برخورد با
اسلام در یک جنگ صلیبی، در شکل جدید تاکید نمایند. تلاشهای اخیر غرب، به منظور خشکاندن ریشه های اسلام واقعی صورت
می گیرد تا آن را با اسلامی که مسالمت آمیز باشد، جایگزین نمایند، بطوری که دارای تمامی مفاهیم غربی بوده، ولی شکل عامیانه
اسلام در ظاهر حفظ شود. گفت وگویی که برخی بدان فرا می خوانند، چیزی جز یک تاکتیک استراتژیکی موقت جهت وقت کشی و
ایجاد آشوب و ایجاد چند دستگی در میان بلوک اسلامی و میان موافقان و مخالفان این گفت و گو با نام اصول گرایان و
آزادی خواهان نیست. غرب آن اسلامی را می خواهد که رسانه های فرانسه آن را ترسیم می کنند: «اسلام به شیوه فرانسوی یا اسلام
فرانسوی ». تمامی آنچه که با این مفهوم اختلاف دارد، همانا اصولگرایی متعصب، تندرو، تروریست (در صورت ضرورت) و دشمن و
خطری برای تمدن، پیشرفت، لائیسم، دموکراسی و حقوق بشر است. بنابراین مستحق مبارزه و سرکوب با تمامی وسایل و
راههاست. در سالیان اخیر، مطبوعات فرانسه تهاجم جدیدی را بوسیله مجموعه ای از کتابهای مغرضانه در این مورد، به روی ما
گشوده اند. مجله لوکورییه انترناسیونال شماره کاملی را با عنوان جنجالی «اسلام و غرب، جبهه گیری » و مجله لوپوان سرمقاله و
نوشتاری را به «اسلام در فرانسه: تندرویان بنیادگرا جمهوریت را در هم می شکنند»، اختصاص داده است. مجله لونوفیل ابزویتور
سرمقاله و مقاله ای از اسلام تحت عنوان «آنچه که مسلمانان فرانسه خواهانند»، به چاپ رسانده است. مارتین غوزلان کتابی تحت
عنوان «چه کسی درک تعصب اسلامی را مباح ساخت »، نوشته که دشمنی و مخدوش سازی علیه اسلام را تشویق می کند. فرانسوا
تیوال کتابی تحت عنوان «ژئوپلتیک تشیع » به چاپ رسانده است. تمامی این جریانات در مسیری واحد قرار دارند و می گویند:
اسلام پس از تسویه حساب با تفکر اخیر یعنی کمونیسم دشمن غرب است. در تمامی مقالات و یا بررسیها، عبارتها به ظاهر عادی
می نمایند، اما در باطن دارای مضامینی ستیزه جویانه عجیب و گرایشهای تشویق آمیز هولناکی هستند که ترس و بیزاری خواننده
را برمی انگیزند و به وی انگیزه ایستادگی استوارانه و مقابله و دشمنی علیه هرگونه تلاش برای عادی سازی روابط با اسلام، در
چارچوب احترام و شناسایی متقابل، می دهند. کلود لامبیر در سرمقاله مجله لوپوان در شماره ۱۲۲۴، مارس ۱۹۹۶، با این جمله
مقاله اش را آغاز می کند: «امروزه در فرانسه، تعداد مسلمانان بیش از تعداد آنان در امارات عربی متحده است » و به این نکته به طور
مشروح می پردازد، اما دارای دلایل بسیاری است که اسلام در فرانسه طی دو یا سه دهه گذشته، به صورت دین دوم کشور درآمده
است و حکم به رعایت اخلاقیات و عقاید و سیره پیروان این دین در فرانسه دارد و اسلام فرانسوی به طور کلی، بر موفقیت یا شکست
ادغام و ذوب شدن جامعه عربی در جامعه فرانسوی، تکیه دارد.

وی می گوید: از اینکه در قبال اهمال نیروهای فرانسوی در برابر سرازیر شدن بی حساب مهاجرین به کشورمان خود را گریان نشان
دهیم، سودی ندارد. در جایی دیگر از سرمقاله کوتاه خود می گوید: «درست است که اسلام نگرانی و ترس خاص و مشروعی را
برمی انگیزد، اما برای چه؟ برای اینکه اسلام در رابطه با فرد مسلمان، مساله آگاهی و تمرین خاص و شخصی، آنچنانی که
مسیحیت برای اروپاییان درآمد، نیست; زیرا پذیرش اسلام یعنی قبول سیستم اجتماعی معین، بطوری که حداقل می توان گفت
که به طور مطلق حاضر به مشارکت یا پذیرش دموکراسی و مدرنیسم نیست. برخی اوقات این دین برخی از قوانین و سازمانهای
جمهوری ما را کوچک می شمارد و بیشتر اوقات آن را نفرین کرده، نقض می کند و زیر پا می گذارد» وی به این استنتاج تهدیدآمیز
پنهانی که در جمله بعدی خلاصه می شود، می رسد: «بر مسلمین و مهاجرین است که سازگاری نمایند و برعهده کشور پذیرنده آنها
نیست که سازگاری نماید; یعنی از آنچه که هست، دست بردارد.»

در حال حاضر، نزد معتقدین به ادیان و سایرین، فرانسه جمهوری لائیکی است که پس از مبارزه ای بلند مدت و پایدار، به حیات
خودش سازمان بخشیده است و بر جمهوری است که از اعطای آنچه که پیشتر به انجیل سرباز زده است، به قرآن نیز سرباز زند.
هرگونه کوتاهی در این موضع، در مدت مورد نظر، به معنای برخورد حتمی و جبهه گیری خشونت آمیز خواهد بود. «اسلام در نزد
ما، گسترده و متنوع است، از مسلمانان متعصب تا مسلمانان میانه رو که نه تنها می توانند، بلکه تمایل دارند تا با لائیسم سازگاری
نمایند و این اسلامی است که بای آن را کمک کرد.» این پایه و اساس خطاب غربی و بخصوص فرانسوی در برابر اسلام است و لغتی
است که از هوادارانشان خواهان بکارگیری زور در صورت لزوم است. صاحبان رسانه های گروهی می گویند: «آنان نمی خواهند این
موضوع به صورت یکی از محرماتی درآید که نتوان درباره آن بحث و مناظره نمود، در حالی که آنان می پذیرند که موضوع دین
یهود و وضعیت یهود در جهان غرب و بویژه در فرانسه، موضوعی حرام می باشد که کسی نبایستی بدان پرداخته یا آن را مورد نقد
قرار داده یا اینکه به هر شکلی سر به سر آن بگذارد که در غیر این صورت، کسی که جرات کند این اصل را نقض نماید، با نام قانون
لائیسم و به دلیل مبارزه با نژادپرستی، مجازات سختی خواهد شد. همه ما می دانیم چه کسانی بر تبلیغات فرانسه بویژه و بر
تبلیغات غرب بطور اعم، حاکمیت دارند».

برخی از عربها سخن از مطالعات و بررسیهای اسلامی می زنند. همان طور که در مقاله جمال الدین بن الشیخ، استاد ادبیات عرب
دانشگاههای پاریس، آمده است. «در تمامی دوران اسلامی، برای دین اسلام سابقه نداشته است، عقیده ای سیاسی را که برخوردار از
احترام باشد، به موفقیت برساند. از رحلت حضرت محمد (ص) و خلفای راشدین تا حال حاضر، اگر نگاهی به تمامی خاندان حاکم
امویان و عباسیان و عثمانیان بیندازیم، می بینیم سه تن از چهار خلیفه راشدین به قتل رسیده اند و هیچ خاندان حاکمی نبوده
است که بدور از ترورها و آشوبهای خشونت آمیز باشد. روند بدست گیری قدرت و اعمال آن هیچ ربطی به اصول جوهری و معنوی
اسلامی ندارد.»

پس از وی، سهیل بن الشیخ در مقاله اش تحت عنوان اسلام در مقابله با جمهوریت، چنین می گوید: «لائیسم … بعد هم لائیسم و باز
هم لائیسم. همه چیز لائیسم و دیگر هیچ غیر از لائیسم »; بطوری که در مقاله اش سعی می کند، بگوید: «تفاوتی میان اسلام و
لائیسم نیست و همانا یکی یاور و کمک دیگری است و مسلمانان شایسته تر از همه برای پذیرش لائیسم و ساختن آن هستند».

جودیث میلر، از وزارت خارجه آمریکا اظهار می دارد: «اسلام سیاسی بطور ماهیتی با ارزشهای دموکراسی دشمنی می ورزد.
بنابراین چیزی بر ایمان نمی ماند تا به ما اجازه دهد که بگوییم، امکان پذیرش آن وجود دارد، بلکه برعکس، پس از خاتمه کمونیسم،
تهدیدی خطرناکتر از بنیادگرایی اسلامی شکل نگرفته است. «بنابراین » نبایستی خود را با سخنان شیوای بنیادگرایان متعصب
فریب دهیم; چرا که به محض دستیابی به قدرت، تمامی اصول بازی سیاسی دموکراتیک را که موجب به قدرت رسیدن آنان شده
است، به فراموشی خواهند سپرد». وی اظهاراتش را چنین پایان می دهد: «بر تمامی معتقدین به حقوق جهانی برای موجودیت بشر
و بویژه حقوق زنان، ماهیت دموکراتیک قدرت، تسامح و پلورالیسم سیاسی و صلح میان اعراب و اسرائیل لازم است تا در مقابل
تحرکات تندرویان اسلامی و فعالان سیاسی که اکنون در اغلب کشورهای خاورمیانه در حال رشد و افزایش هستند، از خود هیچ
گونه تسامح و سستی نشان ندهند». در این راستا، پروفسور جان اسپوزیتو از دانشگاه جرج تاون می گوید: «خیزش اسلامی نه تنها
در