پاورپوینت کامل امام خمینی (ره) منادی عزت مسلمین ۶۳ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل امام خمینی (ره) منادی عزت مسلمین ۶۳ اسلاید در PowerPoint دارای ۶۳ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل امام خمینی (ره) منادی عزت مسلمین ۶۳ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل امام خمینی (ره) منادی عزت مسلمین ۶۳ اسلاید در PowerPoint :

>

علی گلایری[۱]

چکیده:

اصل عدم تحقیر مهمترین اصل در روابط اجتماعی است و انسان زمانی می تواند به این اصل مهم دست یابد که خود را بشناسد و بداند همه در مقابل موجودی که خیر مطلق و خالق همه موجودات است، ضعیف بوده و وابسته به او هستند.

در این مقاله با توجه به آیات و روایات به اصل عزتمندی انسان پرداخته شده است؛ و با عنایت به آیه ۱۳۹ سوره نساء که می فرماید: همه عزّتها از آن خداست؛ حال، خداوند این عزت را به هر کس که بخواهد ارزانی می کند؛ چنان که در آیه ۸ سوره منافقون افرادی که به خاطر اتصال به منبع الهی دارای عزت شدند را معرفی می کند و می فرماید: «لِلّهِ الْعِزَّهُ وَ لِرَسُولِهِ وَ لِلْمُومِنِینَ» و اگر کسی به این مرحله رسید دارای ویژگیهایی چون نترسیدن، محدود نبودن، اعتقاد کامل به هدف و برای همیشه زنده بودن می شود. و در زمان ما حضرت امام خمینی«سلام الله علیه» با رسیدن به این مرحله حقیقهً دارای این ویژگیها شد و منادی عزت مسلمین در عصر حاضر گردید.

هر انسانی از آن جهت که انسان است دارای حقوقی می باشد و در جامعه ای که زندگی می کند باید این حقوق به رسمیت شناخته شود و از آنجا که انسان مدنی الطبع است، یعنی به گونه ای خلق شده است که حوائج خود را به کمک همنوعان خویش برآورده می سازد.

توجه به این نکته – یعنی به رسمیت شناخته شدن حقوق افراد در جامعه – جدی تر می شود؛ از طرفی وجود برخی نارساییهای مادی و معنوی موجب می شود عده ای موج سوار، خود را قیم بقیه دانسته و آنها را تحت فشار قرار دهند تا کارهای آنها و سرنوشت آنها را آن گونه که خود می خواهند رقم بزنند؛ و از طرف دیگر به خاطر وجود همین نارساییها برخی حاضرند خود را تحت اختیار چنین انسانهایی قرار داده و تحت سیطره آنان قرار گیرند، در حالی که شاید بتوان مدعی شد یکی از مهمترین مؤلفه هایی که بشر به دنبال آن می باشد مسأله داشتن آبرو، احترام و عزت در بین افراد جامعه است.

اسلام به عنوان دینی که منطبق با فطرت انسانی است و به ندای درونی انسانها پاسخ می دهد این امر طبیعی را مورد امضا و تأکید جدی قرار داده است به گونه ای که در روابط اجتماعی اصل عدم تحقیر را مطرح می سازد؛ چرا که لازمه رسیدن به این نقطه – یعنی، احترام به حقوق دیگران و داشتن آبرو در اجتماع – مدیون دو امر است:

۱- هیچ انسانی حق ندارد خود را تحقیر کند، تا زمینه استعمار خویش را توسط دیگران فراهم سازد و برای رسیدن به برخی از امور خود را پیش دیگران تحقیر نماید و باعث تسلط دیگران بر خویش شود.

۲- هیچ کسی حق ندارد دیگران را تحقیر کند؛ در این مسأله فرقی نیست که طرف مقابل مسلمان باشد یا غیر مسلمان، بلکه مهم این است که هر کس انسان است، باید به حقوق او توجه شود.

این اصل عدم تحقیر را در هر دو وجه آن در کلمات حضرت امیرالمؤمنین علی علیه السلام می توان یافت؛ چرا که از یک طرف می فرماید کسی حق ندارد خود را تحقیر کند:

«اکرم نفسک عن کل دنیه و ان ساقتک الی الرغائب فانک لن تعتاض بماتبذل من نفسک عوضا و لا تکن عبد غیرک قد جعلک الله حرا.»[۲]

نفس خویش را از هر پستی عزیزدار اگر چه تو را به آنچه می خواهی برساند؛ بدرستی که آنچه بدست می آوری نمی تواند عوض آن عزت نفسی که از دست می دهی باشد؛ و بنده دیگری مباش که خداوند تو را آزاد آفریده است.

از طرف دیگر می فرماید کسی حق ندارد دیگران را تحقیر کند:«و لا تکونّن علیهم سبعا ضاریا فانهم صنفان اما اخ لک فی الدین او نظیر لک فی الخلق»[۳]

مانند حیوان درنده بر آنان متاز بدرستی که مردم دو دسته اند یا برادران دینی تو هستند یا مانند تو از حیث خلقت، انسان هستند.

بنابراین اصل عدم تحقیر مهمترین اصل در روابط اجتماعی است و انسان زمانی می تواند به این اصل مهم دست یابد که خود را بشناسد و بداند همه در مقابل موجودی که خیر مطلق و خالق همه موجودات است ضعیف بوده و وابسته به او هستند و همان طور که انسانها را ایجاد کرد و دارای سیر نزولی بودند «انا لله»، دوباره به سوی او برخواهند گشت «الیه راجعون»[۴]؛ پس باید تنها به وی پاسخگو بود و تنها از وی دستور گرفت و خداوند بر همه چیز آگاه است؛ «وَ هُوَ بِکلِّ شَیءٍ عَلِیمٌ»[۵] و نسبت به هر چیزی تواناست؛ «بکل شی ء قدیر» [۶]و همه عالم محتاج به او هستند و او از همه کس بی نیاز است؛ «أَنْتُمُ الْفُقَراءُ إِلَی اللّهِ وَ اللّهُ هُوَ الْغَنِی الْحَمِیدُ»[۷]؛ و با رحمت واسعه خویش به هستی نظر دارد:

«قُلْ لِمَنْ ما فِی السَّماواتِ وَ الأَْرْضِ قُلْ لِلّهِ کتَبَ عَلی نَفْسِهِ الرَّحْمَهَ»[۸]

بگو آنچه در آسمان و زمین است از آن کیست؟ بگو از آن خداوندی است که بر خویش رحمت و بخشایش را فرض و واجب کرد.

زمانی که انسان این رابطه ای که بین او و خداوند متعال است را باور نماید و در جهت استحکام آن بکوشد و همیشه به ذات اقدس الهی توجه داشته باشد به طور طبیعی همه چیز برای او در مقایسه با عظمت خداوند بزرگ، کم ارزش می شود و تنها به او تمسک می کند و تنها برای او خضوع می کند، و وقتی به خداوند قادر، توکل نماید، دیگر هیچ کس نمی ماند که خود را در مقابل آنها خوار نماید؛ و از طرف دیگر چون در مقابل چنین موجود با عظمتی قرار می گیرد خویش را فردی ضعیف و وابسته به او می داند؛ دیگر جایی برای گردن فرازی و برخوردهای قیم مآبانه نمی ماند؛ از این رو نسبت به دیگران احترام قائل است؛ چرا که خود و همه را در مقابل او مساوی می داند؛ برای همین است که هدف بعثت انبیا عبادت خداوند و اجتناب از طاغوت عنوان شده است:

«وَ لَقَدْ بَعَثْنا فِی کلِّ أُمَّهٍ رَسُولاً أَنِ اعْبُدُوا اللّهَ وَ اجْتَنِبُوا الطّاغُوتَ»[۹]

در هر امتی رسولی را فرستادیم تا مردم را به عبادت خداوند و اجتناب از طاغوت دعوت نمایند.

عبادت کردن خداوند، یعنی، طی طریقی که خداوند برای انسان در نظر گرفته است و انسانی که در این مسیر قرار می گیرد رحمت الهی شامل او می شود و در مسیر نسیم رحمت الهی قرار می گیرد و چنین انسانی چون متصل به دریا می شود خود نیز دریا می شود از این رو در قرآن کریم عزت را از آن خداوند می داند.

«الَّذِینَ یتَّخِذُونَ الْکافِرِینَ أَوْلِیاءَ مِنْ دُونِ الْمُومِنِینَ أَیبْتَغُونَ عِنْدَهُمُ الْعِزَّهَ فَإِنَ الْعِزَّهَ لِلّهِ جَمِیعاً»[۱۰]

آن گروه که کافران را دوست دارند نه مؤمنان را آیا نزد کافران عزت را می طلبند؟! بدرستی که عزت، همه نزد خداوند است.

عزت یعنی: قاهری که مقهور نمی شود و غالبی که مغلوب نمی شود، حقیقهً مختص به خداست و غیر خداوند فی نفسه ذلیل است و هیچ چیزی را مالک نیست؛[۱۱] حال خداوند این عزت را به هر کس که بخواهد ارزانی می کند؛ «تُعِزُّ مَنْ تَشاءُ وَ تُذِلُّ مَنْ تَشاءُ»[۱۲] هر کس را بخواهد عزیز می کند و هر کس را بخواهد ذلیل می کند.

چون در ابتدای این آیه می فرماید خداوند به هر کسی بخواهد ملک می دهد و از هر کس بخواهد می گیرد، مرحوم علامه طباطبائی رحمه الله از آن استفاده می کند که عزت از فروعات ملک است و چون ملک از آن خداوند است پس عزت نیز از آن خداوند است.[۱۳]

آنگاه در آیه شریفه دیگری افرادی که به خاطر اتصال به منبع الهی دارای عزت شدند را معرفی می کند؛ «لِلّهِ الْعِزَّهُ وَ لِرَسُولِهِ وَ لِلْمُومِنِینَ»[۱۴] عزت برای خداوند و برای رسولش و برای مؤمنین است.

اگر کسی به این مرحله رسید دارای ویژگیهایی می شود که در ذیل به برخی از آنها اشاره می کنیم:

۱- نترسیدن

با اتصال انسان به منبع لایزال الهی دیگر چیزی او را به هراس نخواهد افکند؛ «أَلا إِنَّ أَوْلِیاءَ اللّهِ لا خَوْفٌ عَلَیهِمْ وَ لا هُمْ یحْزَنُونَ»[۱۵] بدرستی که اولیای الهی دارای خوف و ترس و نگرانی نیستند. سرش آن است که ذات اقدس الهی از هیچ کس واهمه ندارد و هیچ چیز خداوند را محزون نمی کند؛ برای این که همه در مقابل خداوند خوار و ذلیل هستند.

«الحمد لله الذی لیس له معادل یعادله و لا شبیه یشاکله و لا ظهیر یعاضده قهر بعزته الاعزاء و خضع لعظمته العظماء و بلغ بقدرته ما یشاء»[۱۶]

ستایش مخصوص خدایی است که نه کسی مقابلش به خصومت برخیزد و نه شریکی که مانندش باشد و نه معینی که مددکار او باشد؛ عزیزان در مقابل عزتش همه مقهورند و بزرگان در پیشگاه عظمتش فروتن و خاضعند و قدرت کاملش به هر چه خواهد رساست.

وقتی انسانی به چنین منبعی متصل باشد هرگز نخواهد ترسید؛ زیرا همانگونه که ذات اقدس الهی مقهور کسی واقع نمی شود چنین انسانی نیز مقهور کسی واقع نخواهد شد و همانگونه که همه در مقابل خداوند خاضع هستند در مقابل چنین انسانی خضوع می کنند و وقتی عوامل ترس – یعنی مقهور واقع شدن و… – از بین رفت، ترس نیز از بین خواهد رفت. مرحوم علامه امینی رحمه الله در الغدیر به هشت سند روایت می کند وقتی حضرت امیرالمؤمنین علی بن ابیطالب علیه السلام در لیله المبیت در جایگاه پیامبر خوابید جبرئیل نزد سرش و میکائیل در پایین پای علی علیه السلام نشسته و می گویند به به آفرین، خدا به تو بر فرشتگان افتخار و مباهات می کند.[۱۷]

بر این اساس است که حضرت امام رحمه الله در مقابل شرق و غرب ایستاد و هرگز واهمه نداشت و با آن همه فشارها و تحریمهایی که علیه ایران بود حضرت امام خمینی رحمه الله بدون ذره ای وحشت در مقابل آنها ایستاد و جالب آن که خودش می فرماید:

«والله تا حالا نترسیدم، آن روز هم که می بردنم آنها می ترسیدند، من آنها را تسلی می دادم که نترسید.»[۱۸]

۲- محدود نبودن

از آنجا که ذات اقدس الهی در مرزها نمی گنجد و پروردگار تمام عالمیان است «رب العالمین»[۱۹] چنین انسانی که خود را متصل به ذات اقدس الهی نمود و متصل به این دریا شد هرگز محدود به مکان جغرافیایی خاص نیست و برای