پاورپوینت کامل جشن و جشنواره ۵۴ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل جشن و جشنواره ۵۴ اسلاید در PowerPoint دارای ۵۴ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل جشن و جشنواره ۵۴ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل جشن و جشنواره ۵۴ اسلاید در PowerPoint :

واژه‌ی جشن از اصل اوستایی یَسنَ/یَسنَه، به معنای ستایش و پرستش است و عموماً آیینی است برای بزرگداشت یک رویداد واقعی یا اساطیریِ (معمولاً) خوب. این واژه در اغلب موارد، در همان معنی عید نیز به کار می‌رود. به طور کلی، در تمامی جوامعی که جشن‌های گوناگونی در آنها برپا می‌شود،‌ جشن با خواندن دعاها و سرودهای (اغلب) مذهبی، دعا برای درگذشتگان و متبرک کردن انواع و اقسام خوراکی‌ها و مانند آن، آغاز می‌شود؛ سپس به شادی و سرور و خوردنی خوراکی‌های ویژه که به نوعی تبرک یافته‌اند؛ می‌پردازند.

واژه‌ی جشن از اصل اوستایی یَسنَ/یَسنَه، به معنای ستایش و پرستش است و عموماً آیینی است برای بزرگداشت یک رویداد واقعی یا اساطیریِ (معمولاً) خوب. این واژه در اغلب موارد، در همان معنی عید نیز به کار می‌رود. به طور کلی، در تمامی جوامعی که جشن‌های گوناگونی در آنها برپا می‌شود،‌ جشن با خواندن دعاها و سرودهای (اغلب) مذهبی، دعا برای درگذشتگان و متبرک کردن انواع و اقسام خوراکی‌ها و مانند آن، آغاز می‌شود؛ سپس به شادی و سرور و خوردنی خوراکی‌های ویژه که به نوعی تبرک یافته‌اند؛ می‌پردازند. انتخاب یا تعیین روزهای ویژه‌ی جشن،‌ هریک برای خود دلیل، بهانه یا فلسفه‌ای دارد که مردمان باتکیه بر آنها، جشن‌های عمومی یا خصوصی خود را پایدار و قابل تکرار می‌کنند.

برخی از این جشن‌ها به ستایش و پرستش نیروهای طبیعت اختصاص دارد؛ بعضی به ستایش عناصر طبیعت، مانند آب، باد، آتش، گیاه و مانند آن؛ برخی به آغاز و پایان رویدادی مذهبی؛ تعدادی از جشن‌ها بار سیاسی دارند و به آغاز حکومتی خاص یا بزرگداشت پیشوایی عزیز یا مقتدر تعلق می‌گیرند. دسته‌ی دیگر از جشن‌ها به بزرگداشت قهرمانان ملی، دینی، حماسی، ‌قومی و بخش دیگری به رویدادهای زندگی شخصی افراد، مانند تولد بچه،‌ ازدواج یا موفقیت‌های زندگی متعلق است.

در بسیاری از جوامع حتی جشن‌هایی درقالب مراسم و آیین‌های ویژه برای درگذشتگان برپا می‌شود که از حوزه‌ی مراسم شخصی خارج است و به شکل یک آیین همگانی برگزار می‌شود. (مثلاً عید رغایب)

در بعضی از زبانهای دنیا نیز کلمه‌های مربوط به پاورپوینت کامل جشن و جشنواره ۵۴ اسلاید در PowerPoint، ‌با مفاهیم سور و ضیافت و بزرگداشت و مانند آن هم‌ریشه‌اند. به عنوان مثال، ‌فستیوال (= جشنواره)، در زبان انگلیسی یا در زبانهای هم‌ریشه با لاتین، از واژه‌ی

feast

(=سور) گرفته شده است و همانطور که اشاره شد، ‌همه‌ی جشن‌ها با تقدیس و تبرک مواد غذایی نیز همراه‌اند.

همراهی نیایش با ضیافت نشان‌دهنده‌ی اهمیت بزرگداشت اولیه‌ی چیزهایی است که با معیشت و حیات بشری پیوند دارد و در ادامه، ‌بیانگر آن است که انسان برای حفظ و تداوم زندگی مادی و معنوی خود، نیازمند عناصر و عواملی است که با ستایش و نیایش آنها، از آنها مراقبت و از حیات خود محافظت کند.

انجام تمامی مراسم، آیین‌ها، ‌خورد وخوراک‌ها، ‌پایکوبی‌ها، شادی و سرورها، همگی در واقع به ساحت عوامل و عناصری هدیه می‌شود که حیات بشری به وجود آنها نیازمند است.

جشن‌های محدود به یک خانه یا خانواده، اغلب شکل عمومی و مراسم عمومی ندارند و خانواده‌ها بیشتر با سلیقه‌ی خود یا مطابق سنت‌های فرهنگی خویش، ‌با تفاوتهایی نه چندان اساسی، آنها را برپا می‌کنند. دراغلب این جشن‌های خانوادگی نیز خورد و خوراک زیاد، شادمانی کردن، پوشیدن لباس‌های نو،‌ هدیه‌ دادن‌ها و گرفتن‌ها و یا انجام مراسمی آیینی (مانند پهن کردن سفره‌های ویژه،‌ قربانی کردن‌ها،‌ حمام‌های تطهیر و…) به جشن‌ها صورتی تقریباً یکسان می‌دهد که با فلسفه‌ی وجودی جشن همراه است.

جشنواره(= فستیوال)، جشنی است (معمولاً) فرهنگی که در فاصله‌های زمانی معینی برگزار می‌شود. جشنواره‌ها در روز یا دوره‌ای معین از سال و در همان محل دائمی به منظورهای خاصی که اغلب مذهبی است یا ریشه‌ی کهن‌سال آن در باورهای دینی/اسطوره‌ای نهفته است برگزار می‌شود.

تعدادی از جشنواره‌ها در سطح بین‌المللی مطرح می‌شوند (المپیک –جشن‌های سال نو- جشن‌های نیکوکاری …) و برخی از آنها در کشورها،‌ شهرها یا مناطق معینی از طرف نهادهایی تعیین و برپا می‌شوند.

در مجموع می‌توان گفت که جشنواره‌ها جوانب مختلفی از یک جامعه را پررنگ می‌کنند تا وسیله یا امکانی برای نمایش احساس‌ها و شادمانی مردمان باشند.

جشنواره‌ها درسطح بین‌المللی به ارتقاء همبستگی و روح میهن‌پرستی درجامعه کمک می‌کند و جشنواره‌های مذهبی درسراسر جهان باعث همگرایی شده و پذیرش تمامی ادیان از نواحی جغرافیایی گوناگون را ممکن می‌سازد. این گونه جشنواره‌ها درحفظ برادری و از بین بردن تعصبات نژادپرستانه و قوم‌پرستانه، ‌نقش موثری بازی می‌کنند. آشنایی با گونه‌گونی فرهنگ‌ها، ‌کشورها، ‌جوامع مختلف، فرهنگ‌های متنوع،‌ همگی کمک بزرگی است به فهم “دیگران”، پذیرش آنها واحترام گذاشتن به سایر ملت‌ها واقوام و افراد، همین امر، با توجه به جهانی شدن، و تلاش برای تبدیل کردن جهان به یک دهکده‌ی واحد که با همسان‌سازیِ (اغلب) تصنعیِ جوامع؛ تنوع، ‌زیبایی وهویت یگانه‌ی آنها را در جهت اهداف اقتصادی، نظامی و سیاسی از بین می‌برد؛ می‌تواند امکان و وسیله‌ای برای حفظ وتقویت سنت‌های بومی، گسترش میراث فرهنگی اقوام، حفظ و قبول ارزش‌های اقوام و جوامع مختلف جهان باشد.

تمامی جشنواره‌هایی که درسراسر جهان برپا می‌شود، معنایی ژرف وهدفی عملی یا واقعی درخود دارند. ایجاد همبستگی و وحدت اجتماعی؛ با پاسخگویی به نیازهای روانشناختی مردمان؛ ایجاد سرگرمی؛ کمک به شادمانی مردمان؛ کمک به لذت بردن از زندگی و بالا بردن سطح کیفی زندگی؛ ایجاد روابط اجتماعی سالم و صحیح بین مردمان؛ ایجاد امکان برای انجام فعالیت‌های گروهی؛ همراهی‌های خانوادگی؛ پاسخگویی به نیاز روانی برای تغییر و ایجاد تنوع، نه تنها جزو اهداف گفته وناگفته‌ی این گونه اقدام‌های مدنی است بلکه بر ضرورت آن نیز صحه می‌گذارد.

“هدف از برگزاری این همه جشن‌ها و گردهمایی‌ها، نزدیکی افراد یک جامعه وتفاهم و مؤانست آنان و تمرکز نیرو و اتحاد و اتفاق و رفع گرفتاری‌ها و کمک و یاری به هم بوده است. این اهداف اجتماعی و انسانی که مورد تأیید دین و جنبه‌ای کاملاً مذهبی داشت … به روشنی و وضوح قابل مطالعه است”(رضی؛۱۳۸۰ ص:۹۷).

گذشته از همه‌ی این مسایل، برپا کردن مراسمی در جهت بزرگداشت نیروها،‌ افراد، رویدادها یا دستاوردهای بزرگ بشری، بستری است برای تعلیم و تربیت جامعه به منظور حرکت درجهت ارزش‌ها و ضوابطی که زندگی انسان را تعالی بخشیده و تلاش می‌کند تا انسان را به جایگاه انسان بودن هدایت کند. هرجشنواره‌ای نیز، علاوه بر این اهداف عام، می‌تواند هدف‌های خاص‌تری رانیز دنبال کند و ضرورت‌های ویژه‌ی خود را داشته باشد. جشنواره‌ها باتوجه به این که از حوزه‌ی عملکرد خانواده خارج‌اند و به جهت گستردگی، نیاز به سازماندهی و اداره‌ی آن برای مراسمی عمومی دارند؛ می‌توانند هدایتگر حرکتی مدنی‌تر و عالی‌تر باشند.

شاید یکی از تفاوت‌های اصلی جشن‌ها با جشنواره‌ها، ‌نحوه‌ی برگزاری آنها باشد.

جشن‌ها لزوماً با گردهم‌آیی و تشکیل مجامع عمومی همراه نیستند و اغلب حتی جشن‌های مذهبی و ملی نیز با تمام عمومیت داشتن آنها، به طور شخصی نیز، ‌در محدوده‌ی خانواده‌ها برگزار می‌شود (جشن‌های سال نو، اعیاد مذهبی و…). ولی جشنواره‌ها با تعیین روز یا دوره‌هایی معین از طرف سازمان‌ها یا نهادهای اغلب دولتی، برپا می‌شوند.

چرا جشن می‌گیریم و چرا جشنواره برگزار می‌کنیم؟

بسیار پیش از آنکه ثانیه‌ها و دقیقه‌های ساعت،‌ زمان را به برش‌های کوچک تقسیم کند، و پیش از آنکه تقویم‌های شمسی و قمری و جز آن، روزها و ماه‌ها و سال‌ها را در چرخه‌ی نظم خود بچرخانند و سال‌ها را با تاریخ‌های مشخصی بسازند، انسان درابتدایی‌ترین شکل حیات خود نیز نیاز به تعیین زمان داشت. نیاز داشت برای رویدادهای طبیعی، نشانه‌هایی در زمان و مکان قرار دهد؛ زیرا بدون این نشانه‌ها، حافظه‌ای برای استفاده و یاد گرفتن از قوانین طبیعت به منظور ساختن زندگی خود نمی‌داشت.

زمان در معنای عام آن برای این انسان، براساس رویدادهای طبیعی نشانه‌گذاری می‌شد؛ چنان که برای فرد، زمان در معنای خاص آن، براساس حوادث زندگی او تعین می‌یابد. امروزه نیز اگر به شیوه‌ی زمانبن