توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل رحمان (مفردات‌قرآن) ۳۸ اسلاید در PowerPoint دارای ۳۸ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل رحمان (مفردات‌قرآن) ۳۸ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل رحمان (مفردات‌قرآن) ۳۸ اسلاید در PowerPoint :

پاورپوینت کامل رحمان (مفردات‌قرآن) ۳۸ اسلاید در PowerPoint

مقالات مرتبط: عناوین کتاب قاموس قرآن (جلد ۳)، رحمت (مفردات‌قرآن)، رحیم (مفردات‌قرآن).

رَحْمان (به فتح راء و سکون حاء) یکی از واژگان به کار رفته در قرآن کریم و از اسماء حسنای الهی به معنای احسان‌کننده و نعمت‌دهنده است.

فهرست مندرجات

۱ – مفهوم شناسی
۲ – ویژگی مهم رحمان
۳ – پانویس
۴ – منبع

۱ – مفهوم شناسی

رَحْمان

[۱] قرشی بنایی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۳، ص۷۲.

[۲] راغب اصفهانی، حسین بن محمد، المفردات فی غریب القرآن، ص۳۴۷.

[۳] طریحی، فخرالدین، مجمع البحرین، ج۶، ص۶۹.

از نام‌هاى خداوند سبحان است و غیر خدا با آن توصیف نمی‌شود و ۱۶۹ بار در قرآن مجید آمده است صد و سیزده بار در اوّل سوره‌ها ضمن بسمله و پنجاه و شش بار در اثناء آیات.
اکثریت قریب به اتفاق اهل لغت و تفسیر آن را کلمه عربى و مشتق از رحمت گرفته‌اند و احسان‌کننده و نعمت‌دهنده معنى کرده‌اند.
در صحاح می‌گوید: رحمان و رحیم دو اسم‌اند مشتق از رحمت مثل ندمان و ندیم و هر دو بیک معنى‌اند و چون صیغه دو اسم مختلف باشد تکرار آنها بر وجه تأکید جایز است چنانکه گفته‌اند: جاد مجد تنها فرق آنست که رحمان مختص به خداست به خلاف رحیم.

[۴] جوهری، اسماعیل بن حماد، الصحاح، ج۵، ص۱۹۲۹.

راغب نیز هر دو را از رحمت گرفته و رحمان را کسی که رحمتش به هر چیز وسعت داده و رحیم را کثیر الرحمه معنى کرده است.

[۵] راغب اصفهانی، حسین بن محمد، المفردات فی غریب القرآن، ص۳۴۷.

ابن اثیر در نهایه گوید: رحمان و رحیم هر دو از رحمت مشتق‌اند مثل ندمان و ندیم و هر دو صیغه مبالغه‌ اند و رحمان از رحیم رساتر است. رحمان اسم خاصّ خداست غیر خدا با آن توصیف نمی‌شود بر خلاف رحیم.

[۶] ابن اثیر، مبارک بن محمد، النهایه فی غریب الحدیث و الأثر، ج۲، ص۲۱۰.

طبرسی فرموده: رحمان و رحیم براى مبالغه‌اند و هر دو از رحمت مشتق می‌باشند جز آنکه وزن فعلان در مبالغه از فعیل رساتر است.

[۷] طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ج۱، ص۹۱.

همچنین است قول زمخشری

[۸] زمخشری، محمود بن عمر، الکشاف، ج۱، ص۶.

و بیضاوی

[۹] بیضاوی، عبدالله بن عمر، انوار التنزیل واسرار التاویل، ج۱، ص۲۷.

که هر دو را از رحمت گرفته و رحمان را در مبالغه از رحیم رساتر گفته‌اند.
المنار گوید: رحمان صیغه مبالغه است دلالت بر کثرت دارد و رحیم صفت مشبهه است دلالت بر ثبوت دارد و این دو تأکیدهم نیستند بلکه هر یک معنى مستقل دارد.

[۱۰] رشیدرضا، محمد، تفسیر المنار، ج۱، ص۳۹.

المیزان نیز مانند المنار رحمان را صیغه مبالغه و رحیم را صفت مشبهه گرفته و گوید: لذا مناسب است که رحمان دلالت بر رحمت کثیره کند که بر مؤمن و کافر افاضه شده و آن رحمت عامّ است و در قرآن اکثرا در این معنى بکار رفته …. و لذا مناسب است که رحیم دلالت بر نعمت دائم و رحمت ثابت داشته باشد که بر مؤمن افاضه می‌شود چنانکه فرموده‌ (وَ کانَ بِالْمُؤْمِنِینَ‌ رَحِیماً)

[۱۱] احزاب/سوره۳۳، آیه۴۳.

… و براى همین است که گفته‌اند: رحمان بر مؤمن و کافر عمومیّت دارد و رحیم خاصّ مؤمن است.

[۱۲] طباطبایی، محمدحسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ج۱، ص۱۸.

صدوق رحمه‌اللّه در کتاب توحید بعد از ذکر معناى رحمان فرموده: رحمان براى جمیع عالم و رحیم فقط براى مؤمنان است.

[۱۳] صدوق، محمد بن علی، التوحید، ص۲۰۳.

خلاصه سخن آنکه: رحمان و رحیم هر دو از رحمت مشتقّ‌اند و هر دو صیغه مبالغه و یا رحمان صیغه مبالغه و رحیم صفت مشبهه است. ناگفته نماند اگر هر دو از رحمت باشند بهتر است رحمان را صیغه مبالغه و رحیم را صفت مشبهه بگیریم تا تکرار لازم نیاید و نیز خیلى جالب است که گفته شود رحمان دلالت بر کثرت و رحیم دلالت بر دوام دارد.

۲ – ویژگی مهم رحمان

ناگفته نماند یکى از مختّصات «رحمان» آن است که در قرآن هر جا کلمه رحمان آمده می‌شود بجاى آن «الله» ذکر کرد و بالعکس بر خلاف نام‌هاى دیگر خدا. مثلا در جاى‌ (لا إِلهَ إِلَّا هُوَ الرَّحْمنُ‌ الرَّحِیمُ‌)

[۱۴] بقره/سوره۲، آیه۱۶۳.

می‌شود گفت «هُوَ اللّهُ الرَّحِیمُ» و بجاى‌ (وَ هُمْ یَکْفُرُونَ‌ بِالرَّحْمنِ‌)

[۱۵] رعد/سوره۱۳، آیه۳۰.

می‌شود گفت: «وَ هُمْ یَکْفُرُونَ بِاللَّهِ»
(إِنِّی أَعُوذُ بِالرَّحْمنِ‌ مِنْکَ)

[۱۶] مریم/سوره۱۹، آیه۱۸.

(إِنِّی نَذَرْتُ‌ لِلرَّحْمنِ‌ صَوْماً)

[۱۷] مریم/سوره۱۹، آیه۲۶.

(إِذا تُتْلى‌ عَلَیْهِمْ آیاتُ‌ الرَّحْمنِ‌)

[۱۸] مریم/سوره۱۹، آیه۵۸.

در آیات فوق نیز می‌شود به جاى رحمان، اللّه گذاشت و خلاصه تمام موارد استعمال رحمان در قرآن چنین است.
از طرف دیگر می‌شود بجاى اللّه، رحمان گذاشت چنانکه آمده‌ (وَ قالُوا اتَّخَذَ اللَّهُ وَلَداً)

[۱۹] بقره/سوره۲، آیه۱۱۶.

(وَ قالُوا اتَّخَذَ الرَّحْمنُ‌ وَلَداً)

[۲۰] مریم/سوره۱۹، آیه۸۸.

هر یک به جاى دیگرى است‌.
(إِنْ أَتاکُمْ عَذابُ اللَّهِ)

[۲۱] انعام/سوره۶، آیه۴۰.

[۲۲] انعام/سوره۶، آیه۴۷.

(إِنِّی أَخافُ أَنْ یَمَسَّکَ عَذابٌ مِنَ‌ الرَّحْمنِ‌)

[۲۳] مریم/سوره۱۹، آیه۴۵.

در این دو آیه نیز یکى به جاى دیگرى آمده و متعلق هر دو عذاب است در آیه‌ (قُلِ ادْعُوا اللَّهَ أَوِ ادْعُوا الرَّحْمنَ‌)

[۲۴] اسراء/سوره۱۷، آیه۱۱۰.

نیز هر دو مساوى آمده‌اند.
(جَنَّاتِ عَدْنٍ الَّتِی وَعَدَ الرَّحْمنُ‌ عِبادَهُ)

[۲۵] مریم/سوره۱۹، آیه۶۱.

(أَطَّلَعَ الْغَیْبَ أَمِ اتَّخَذَ عِنْدَ الرَّحْمنِ‌ عَهْداً)

[۲۶] مریم/سوره۱۹، آیه۷۸.

نظیر این دو آیه چنین است‌ (وَعَدَ اللَّهُ الْمُؤْمِنِینَ وَ الْمُؤْمِناتِ‌ … جَنَّاتِ عَدْنٍ)

[۲۷] توبه/سوره۹، آیه۷۲.

(قُلْ أَتَّخَذْتُمْ عِنْدَ اللَّهِ عَهْداً)

[۲۸] بقره/سوره۲، آیه۸۰.

این مطلب نشان می‌دهد که رحمان با الله مساوى و هر دو به یک معنى‌اند نه اینکه رحمان