توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل ایمان (پژوهشکده‌باقرالعلوم) ۵۶ اسلاید در PowerPoint دارای ۵۶ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل ایمان (پژوهشکده‌باقرالعلوم) ۵۶ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل ایمان (پژوهشکده‌باقرالعلوم) ۵۶ اسلاید در PowerPoint :

پاورپوینت کامل ایمان (پژوهشکده‌باقرالعلوم) ۵۶ اسلاید در PowerPoint

مقالات مرتبط: ایمان (مقالات مرتبط).

ایمان یکی از واژه‌های اساسی قرآن به معنای اطمینان و آرامش، از اصطلاحات علم کلام و تفسیر است. در قرآن آیات زیادی به ضرورت، آثار و موانع ایمان اشاره کرده است. از نظر اشاعره، ایمان تصدیق قلبی است و عمل دخالتی در مفهوم آن ندارد ولی در نظر معتزله عمل، جزئی از ایمان و تارک عمل و مرتکب گناه کبیره از جرگه مومنان خارج شده و فاسق محسوب می‌شود. در نظر علمای شیعه حقیقت ایمان، معرفت قلبی است. برخی از متکلمین ایمان را قابل زیاد شدن می‌دانند و برخی نمی‌دانند. مهمترین اصول ایمان عبارتند از ایمان به خدا، معاد، کتاب آسمانی، پیامبران و فرشتگان.

فهرست مندرجات

۱ – معنای لغوی
۲ – آیات قرآن
۳ – ماهیت ایمان
۳.۱ – دیدگاه اشاعره
۳.۲ – دیدگاه معتزله
۳.۳ – دیدگاه شیعه
۴ – کاهش و افزایش ایمان
۵ – اصول ایمان
۵.۱ – الله تعالی
۵.۲ – معاد و رستاخیز
۵.۳ – پیامبران و کتاب‌های آسمانی
۵.۴ – فرشتگان
۶ – پانویس
۷ – منبع

۱ – معنای لغوی

ایمان مصدر باب افعال، از ریشه «ا- م- ن» به معنای ایجاد اطمینان و آرامش در قلب خویش یا دیگری است. تصدیق کردن خبر کسی بر اثر اطمینان یافتن از صحت و عدم کذب آن، و از بین رفتن ترس، اضطراب و وحشت از دیگر معانی کاربردی آن است

[۱] ابن فارس، احمد، معجم المقاییس فی اللغه، ج۱، ص۱۳۳، تحقیق شهاب الدین ابوعمرو، بیروت، دارالفکر، ۱۴۱۵قمری.

[۲] ابن منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، ج۱۳، ص۲۱، «امن».

دستیابی انسان به آرامش و اطمینان با اعتقاد به خدا و تصدیق او احتمالًا سبب استفاده از «امن» برای مفهوم ایمان‌ بوده است

[۳] مصطفوی، حسن، تهران، التحقیق فی کلمات قرآن الکریم، ج۱، ص۱۵۰- ۱۵۱، «امن»، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، ۱۳۷۴ش.

۲ – آیات قرآن

مشتقات «امن» نزدیک به ۹۰۰ بار در قرآن به کار رفته است

[۴] عبدالباقی، محمد فؤاد، المعجم المفهرس لالفاظ القرآن الکریم، ص۱۰۳- ۱۱۸، قاهره، دارالکتب المصریه، ۱۳۶۴ ق.

که موارد فراوانی در ساختار باب «اِفعال» و با عبارت: «الذین آمنوا» است. مراد از این گروه در بیشتر موارد مسلمانان‌اند،

[۵] بقره/سوره۲، آیه۱۸۳.

اگر چه گاهی بر متدینان ادیان دیگر مانند یهودیان

[۶] آل عمران/سوره۳، آیه۱۱۳.

و مسیحیان نیز اطلاق شده است.

[۷] حدید/سوره۵۷، آیه۲۸.

آیاتی را که به موضوع ایمان پرداخته است، می‌توان در چند گروه دسته‌بندی کرد: برخی از آنها ضرورت ایمان و نقش آن را در حیات دنیوی و اخروی به یاد آورده است.

[۸] نساء/سوره۴، آیه۱۷۳.

[۹] توبه/سوره۹، آیه۲۰.

[۱۰] حدید/سوره۵۷، آیه۷.

دسته‌ای دیگر ویژگی‌های مؤمنان را بازگو کرده

[۱۱] مؤمنون/سوره۲۳، آیه۱- ۹.

[۱۲] انفال/سوره۸، آیه۲- ۴.

و شماری به پیامدهای بی‌ایمانی پرداخته است.

[۱۳] حج/سوره۲۲، آیه۱۹.

[۱۴] روم/سوره۳۰، آیه۱۶.

در گروهی از آیات نیز مقوّمات،

[۱۵] مریم/سوره۱۹، آیه۶۰.

[۱۶] طه/سوره۲۰، آیه۱۱۲.

[۱۷] بقره/سوره۲، آیه۲۵۶.

متعلقات

[۱۸] نساء/سوره۴، آیه۱۳۶.

[۱۹] بقره/سوره۲، آیه۱۳۶.

آثار

[۲۰] حج/سوره۲۲، آیه۵۰.

[۲۱] ابراهیم/سوره۱۴، آیه۲۳.

و موانع

[۲۲] نساء/سوره۴، آیه۱۷۳.

؛

[۲۳] بقره/سوره۲، آیه۷- ۸.

ایمان آمده ‌است. در چند جا نیز ایمان بار معنایی مثبتی ندارد، بلکه به دلبستگی کافران به عقاید باطل خویش اشاره دارد. در این موارد تعبیر ایمان به باطل ذکر شده است،

[۲۴] طبرسی، فضل بن حسن، مجمع‌البیان فی تفسیر القرآن، ج۸، ص۴۵۸، بیروت، دارالمعرفه، افست: تهران، ناصر خسرو، ۱۴۰۶ ق.

[۲۵] عنکبوت/سوره۲۹، آیه۵۲.

[۲۶] عنکبوت/سوره۲۹، آیه۶۷.

؛ همچنین گاه از اسلام در قرآن به ایمان تعبیر شده است.

[۲۷] بقره/سوره۲، آیه۶۲.

[۲۸] راغب اصفهانی، حسین بن محمد، مفردات الفاظ قرآن، ص۹۱، به کوشش صفوان عدنان داوودی، دمشق، دارالقلم، ۱۴۱۲ ق.

[۲۹] طوسی، محمد بن حسن، التبیان فی‌ تفسیر القرآن، ج۹، ص۳۹۰.

۳ – ماهیت ایمان

درباره حقیقت و ماهیت ایمان سه دیدگاه قابل طرح است:

۳.۱ – دیدگاه اشاعره

ایمان نزد اشاعره عبارت از تصدیق قلبی است و عمل دخالتی در مفهوم آن ندارد.

[۳۰] اشعری، علی بن اسماعیل، مقالات الاسلامیین، ج۱، ص۱۳۲، ۱۹۶۹میلادی.

[۳۱] بدوی، عبدالرحمن، مذاهب الاسلامیین، ص۶۲۶، دارالعلم للملائین.

[۳۲] جوادی، محسن، نظریه ایمان، ص۱۰۴-۸۵.

فخر رازی متکلم معروف اشعری می‌گوید: ایمان تصدیق رسول است و تمام آن چیزی که وحی بودن آن ضرورتا معلوم باشد.

[۳۳] رازی، فخر الدین، المحصل، ص۵۶۷، بیروت، مکتبه الدار التراث.

تفتازانی نیز نظریه خود را چنین بیان می‌کند:

[۳۴] تفتازانی، مسعود بن عمر، شرح المقاصد، ج۱۵، ص۱۸۱ به بعد، قم، شریف رضی.

اولا ایمان فعلی قلبی است به دلیل آیات قرآن مانند:
«اُولئِکَ کَتَبَ فی‌ قُلُوبِهِمُ الْایمان‌؛

[۳۵] مجادله/سوره۵۸، آیه۲۲.

آنان کسانی هستند که خدا ایمان را بر صفحه دل‌هایشان نوشته‌»
ثانیا این عمل قلبی تصدیق است زیرا معنای لغوی ایمان غیر از تصدیق نیست و دست کشیدن از معنای لغوی محتاج دلیل است.
ثالثا عمل در معنای ایمان دخالت ندارد چرا که در آیات بسیاری پس از خطاب به مومنان از آنها اعمالی چون روزه، قصاص، ارث و غیره درخواست شده است درحالی که اگر این اعمال در معنای ایمان وارد بود ذکر آنها لازم نبود.
دیدگاه مرجئه، ابوحنیفه و ماتریدیه نیز شبیه نظریه اشاعره است.

[۳۶] اشعری، علی بن اسماعیل، مقالات الاسلامیین، ص۲۰۰.

[۳۷] جعفریان، رسول، مرجئه، تاریخ و‌ اندیشه، ص۴۱.

۳.۲ – دیدگاه معتزله

مساله ایمان و کفر در اعتقادات معتزله اهمیت خاصی دارد زیرا با سه مساله اصولی این مکتب یعنی «وعد و وعید»، « امر به معروف و نهی از منکر» و «منزله بین المنزلتین» ارتباط دارد.
معتزلیان بحث ایمان و کفر را تحت عنوان «اسماء و اوصاف شرعی» مطرح نموده و معتقدند

[۳۸] ابن حزم اندلسی، علی بن احمد، الفصل فی الملل، ج۳، ص۲۳۰، بیروت: دارالحیل.

[۳۹] ایزوتسو ژاپنی ،توشیهیکو، فهم ایمان در کلام اسلامی، فصل سوم.

[۴۰] سید مرتضی، علی بن حسین، الذخیره فی علم الکلام، قم، جامعه مدرسین .

[۴۱] همدانی، قاضی عبدالجبار، شرح الاصول الخمسه، ص۷۰۱، ۱۳۸۴.

[۴۲] همدانی، قاضی عبدالجبار، شرح الاصول الخمسه، ص۷۰۷، ۱۳۸۴.

[۴۳] اشعری، علی بن اسماعیل، مقالات الاسلامیین،ص۳۳۲-۳۲۹، ۱۹۶۹.

اسماء و اوصاف بر دو دسته‌اند: لغوی و شرعی. این دو نوع با هم از جهاتی اختلاف دارند از جمله اینکه اسماء لغوی اگر مطلق به کار روند از نظر معنا قیدی نخواهند داشت در حالیکه اسامی شرعی از ابتدا مقیدند همانگونه که ایمان در لغت تصدیقی است که به هر چیزی می‌تواند تعلق گیرد ولی مومن از نظر شرعی فقط آن کسی است که خدا و پیامبران را تصدیق کند. ایمان، کفر و فسق از اسامی شرعی هستند با این تفاوت که ایمان اسم مدح و کفر و فسق اسم ذم هستند.
مکتب اعتزال انسان را موجودی مکلف و وظیفه‌مند می‌داند و معتقد است عقل انسان هم وجود خدا را درک می‌کند و هم شکر او را به عنوان منعم و اطاعت از امر او را به عنوان مولی بر انسان واجب می‌گرداند. اصول واجبات و محرمات شرعی ابتدا به صورت واجبات و محرمات عقلی دریافت می‌شود و آنچه شرع در این باره می‌گوید یا تاکید بر همانهاست و یا تفصیل جزئیات آنها. بنابراین ایمان در درجه اول تبعیت عملی از ایجاب‌های عقلی است و در درجه دوم تبعیت عملی از ایجاب‌های شرعی. بنابراین از نظر معتزله حقیقت ایمان «عمل همراه با معرفت» است؛ عمل به همه وظیفه‌ها و تکلیف‌هایی که ابتدا عقل آنها را بر عهده انسان می‌گذارد و سپس پیامبران آنها را بیان می‌کنند. در نظر معتزله تصدیق وجود خدا، پیامبران، اوامر و نواهی الهی از اساسی‌ترین وظایف انسان است و هنگامی که انسان این وظایف را به جا آورد مومن شناخته می‌شود. به عبارت دیگر ایمان همان مومنانه زیستن است.

[۴۴] جوادی، محسن، نظریه ایمان، ص۱۶۹-۱۵۹.

بر این اساس از دیدگاه مکتب معتزله عمل در معنای ایمان دخالت جدی دارد به گونه‌ای که تارک عمل و مرتکب گناه کبیره از جرگه مومنان خارج و فاسق محسوب می‌شود.

۳.۳ – دیدگاه شیعـــه

اکثریت قریب به اتفاق‌اندیشمندان شیعه معتقدند ماهیت ایمان را معرفت تشکیل می‌دهد

[۴۵] جوادی، محسن، نظریه ایمان، ص۱۳۵-۱۱۹.

شیخ مفید، سید مرتضی،

[۴۶] سید مرتضی، علی بن حسین، الذخیره فی علم الکلام، ص۵۳۴.

شیخ طوسی،

[۴۷] شیخ طوسی، الاقتصاد فی ما یتعلق بالاعتقاد، ص۲۲۷.

[۴۸] مشکاه الدینی، مهدی، تمهید الاصول، ص۶۴۸.

شهید ثانی،

[۴۹] شهید ثانی، زین‌الدین بن علی، حقائق الایمان، ص۸۹.

علامه مجلسی،

[۵۰] علامه مجلسی، بحار الانوار، ج۶۸، ص۲۲۵، باب ۲۴، لبنان، مؤسسه الوفاء بیروت، ۱۴۰۴ هجری قمری.

[۵۱] علامه مجل