توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل مراء ۲۵ اسلاید در PowerPoint دارای ۲۵ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل مراء ۲۵ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل مراء ۲۵ اسلاید در PowerPoint :

پاورپوینت کامل مراء ۲۵ اسلاید در PowerPoint

پاورپوینت کامل مراء ۲۵ اسلاید در PowerPoint یکی از رذایل اخلاقی بزرگ می‌باشد که از گناهان کبیره است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای لغوی
۲ – معنای اصطلاحی
۳ – خاستگاه
۴ – جدال ممدوح
۵ – جدال مذموم
۶ – خصومت ممدوح و مضموم
۷ – جدال در روایات
۸ – پانویس
۹ – منبع

معنای لغوی

پاورپوینت کامل مراء ۲۵ اسلاید در PowerPoint عبارت است از ایراد و اعتراض به سخن دیگری و اظهار نقص و خلل در آن به قصد تحقیر و اهانت وی، و اظهار برتری و هوشمندی خود.

معنای اصطلاحی

جدال همان پاورپوینت کامل مراء ۲۵ اسلاید در PowerPoint است که مورد و متعلق آن مسائل اعتقادی و بیان و تقریر آنها باشد. و خصومت نوعی مجادله و لجاج در گفتار است برای به دست آوردن مالی یا مقصودی دیگر؛ و این گاهی با ابتدا و شروع به سخن است و گاهی به نحو اعتراض.
پاورپوینت کامل مراء ۲۵ اسلاید در PowerPoint نوعی ایذاء است.

خاستگاه

پاورپوینت کامل مراء ۲۵ اسلاید در PowerPoint ناشی از عداوت و حسد می‌باشد. ولی جدال و خصومت، زمانی از یکی از این دو و زمانی از غیر این دو ناشی و صادر می‌شود.

جدال ممدوح

جدال اگر بحق باشد – یعنی به اثبات یکی از عقاید حقه متعلق باشد – و قصد و غرض از آن ارشاد و هدایت باشد، و طرف مجادله دشمنی و عناد نداشته باشد، این «جدال احسن» است و مذموم نیست، بلکه ستوده و پسندیده است و از ثبات در ایمان که از نتایج نیرومندی معرفت و بزرگی نفس است شمرده می‌شود.
خدای سبحان می‌فرماید: «و لا تجادلوا اهل الکتاب الا بالتی هی احسن؛

[۱] عنکبوت/سوره۲۹، آیه۴۶.

با اهل کتاب جز به طریق نیکو مجادله مکنید».

جدال مذموم

اگر جدال بحق نباشد، مذموم و همراه با عصبیت یا غلبه‌جوئی یا طمع مالی است، و از رذائل قوه غضب یا شهوت است، و چه بسا که موجب شک و شبهه‌هائی شود که اعتقادات حقه را ضعیف سازد.
خدای سبحان فرموده: «و من الناس من یجادل فی الله بغیر علم و لا هدی و لا کتاب منیر؛

[۲] حج/سوره۲۲، آیه۸.

از مردم کسانی هستند که درباره خدا بدون علم و هدایت و کتاب روشنی بخش مجادله می‌کنند».
و نیز فرموده: «و اذا رأیت الذین یخوضون فی آیاتنا فاعرض عنهم حتی یخوضوا فی حدیث غیره؛

[۳] انعام/سوره۶، آیه۶۸.

و چون کسانی را ببینی که در آیات ما به یاوه‌گوئی فرو می‌روند از آنها روی بگردان تا در سخنی غیر از آن گفتگو کنند».

خصومت ممدوح و مضموم

خصومت نیز اگر بحق باشد، یعنی برای استیفای مال یا حق مسلمی باشد، آن نیز ستوده و پسندیده است و از فضائل قوه شهویه به شمار می‌آید، و اگر به باطل باشد، یعنی متعلق به مدعائی باشد که دروغ یا بدون علم و یقین است مذموم است و از رذائل به شمار می‌رود. پس خصومت مذموم در مورد مخاصمه‌ای است که شخص می‌داند حق با او نیست، و اما در آن‌چه نمی‌داند حق با اوست یا نه، مانند خصومت وکیل قاضی (وکیل تسخیری)، که پیش از آن‌که بداند که حق با کدام طرف است از هر طرفی وکیل می‌شود، و بدون علم و یقین به مخاصمه می‌پردازد، چنین شخصی مانند کسی است که با حالت سرگشتگی مرتکب لغزشها و شبهات می‌شود که بی قصد و غرض به مسلمین زیان می‌رساند، و بدون عوض وزر و وبال غیر را متحمل می‌گردد، و چنین کسی زیانکارترین مردم و بدبخت‌ترین آنها در آخرت است.
همچنین خصومت مذموم شامل مخاصمه کسی می‌شود که حق خود را می‌طلبد ولی به قدر حاجت و ضرورت اکتفا نمی‌کند، بلکه در خصومت به قصد تسلط و ایذاء لجاج و عناد می‌کند، و سخنان خود را با کلام ایذائی که در اظهار حق و بیان دلیل نیازی به آن نیست می‌آمیزد، و نیز شامل کسی می‌شود که صرفا برای غلبه بر خصم و شکست او به مخاصمه برخاسته و حال آن‌که آن مقدار از مال در نظر او کوچک و ناچیز است، و بسا هست که می‌گوید قصدش عناد و غلبه بر وی و ریختن آبروی اوست، و چون این مال را بگیرم دور می‌اندازم، و بنابراین غرض او عناد و لجاج است.
پس خصومتی که جایز است منحصر است به خصومتی که مظلوم حق خود را بطلبد، آن هم از راه مشروع و بدون قصد عناد و ایذاء؛ و در مخاصمه قدر حاجت را رعایت کند و زیاده از آن سخنی نگوید. بدین سان کار وی حرام نیست،