پاورپوینت کامل الصلاه خیر من النوم ۲۹ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل الصلاه خیر من النوم ۲۹ اسلاید در PowerPoint دارای ۲۹ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل الصلاه خیر من النوم ۲۹ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل الصلاه خیر من النوم ۲۹ اسلاید در PowerPoint :

الصلاه خیر من النوم

کلیدواژه: اذان، صبح، اهل سنّت، پیامبر.

پرسش: جمله «الصلاهُ خیرٌ من النوم» که در اذان صبح در میان اهل سنّت مرسوم است، آیا در عصر پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) هم در اذان بوده یا بعداً افزوده‌اند؟

فهرست مندرجات

۱ – بررسی منابع حدیثی اهل سنت
۱.۱ – تعلیم پیامبر
۱.۲ – پیشنهاد بلال
۱.۳ – دستور خلیفه دوم
۱.۳.۱ – نقل الموطّا مالک
۲ – گزارش برخی متون
۲.۱ – گزارش کلینی
۲.۲ – گزارش المصنّف عبد‌الرزّاق
۲.۳ – گزارش دیگر المصنّف عبد‌الرزّاق
۲.۴ – گزارش جامع المسانید
۳ – پانویس
۴ – منبع

بررسی منابع حدیثی اهل سنت

آنچه را که در منابع حدیثیِ اهل‌سنّت در پاسخ این سؤال آمده است، به سه دسته می‌توان تقسیم کرد:

تعلیم پیامبر

دسته اوّل: روایاتی که این بند را به تعلیم پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) مستند کرده‌اند، مانند آنچه در سنن ابی‌داوود از حارث بن عبید، از محمّد بن عبد الملک بن ابی‌محذوره، از پدرش، از جدّش نقل شده است که:
«قُلتُ: یا رَسولَ اللّهِ، عَلِّمنی سُنَّهَ الاَذانِ، قالَ: فَمَسَحَ مُقَدَّمَ رأسی، وَ قالَ: تَقولُ:…حَیَّ عَلَی الفَلاحِ، فَاِن کانَ صَلاهُ الصُّبحِ قُلتَ: الصَّلاهُ خَیرٌ مِنَ النَّومِ، اللّهُ اکبَرُ…. گفتم: ‌ای پیامبر خدا! شیوه اذان گفتن را به من بیاموز. پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) دستی بر جلوی سرم کشید و فرمود: «می‌گویی:…حیَّ علی الفلاح. و اگر نماز صبح بود، می‌گویی: الصلاه خیر من النوم، اللّه اکبر…» .
گفتنی است که سند این روایت، صحیح نیست. (چرا که محمّد بن عبد‌الملک بن ابی‌محذوره، در کتب رجال، «مجهول» معرّفی شده است.)
روایات دیگری نیز در التاریخ الکبیر بخاری،
المعجم الکبیر طبرانی، المعجم الاوسط، سنن الترمذی و سنن ابن ماجه بر این معنا دلالت دارند؛ امّا هیچ یک از آنها از نظر سند، صحیح نیست.

پیشنهاد بلال

دسته دوم: روایاتی که بر این مطلب دلالت دارند که بند مذکور، به پیشنهاد بلال و تأیید پیامبر اسلام، به اذان افزوده شده است، مانند آنچه در المعجم الاوسط از محمّد بن ابراهیم، از پدرش، از جدّش، از عمرو بن صالح، از صالح بن ابی‌اخضر، از عروه، از عایشه نقل شده که:
«جاء بلال الی النبیّ (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) یؤذّنه لصلاه الصبح فوجده نائما فقال: الصلاه خیر من النوم فاُقرّت فی اذان الصبح؛ بلال نزد پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) آمد که ایشان را برای نماز صبح خبر کند. دید که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) خواب است. گفت: «الصلاه خیر من النوم» و این جمله در اذان پذیرفته شد.

روایات دیگری نیز در سنن ابن‌ماجه، مسند ابن حنبل، سنن الدارمی و الطبقات ابن سعد بر این معنا دلالت دارند؛ امّا این روایات، هیچ یک، سند صحیحی ندارند.

دستور خلیفه دوم

دسته سوم: روایاتی که بند یاد شده را به دستور و یا تأیید خلیفه دوم مستند کرده‌اند، مانند آنچه در سنن الدارقُطْنی از محمّد بن مخلّد، از محمّد بن اسماعیل حسّانی، از وکیع، از سفیان، از محمّد بن عجلان، از نافع، از ابن عمر، از عمر نقل شده است که به مؤذّن خویش گفت:
«اذا بلغت «حیّ علی الفلاح» فی الفجر، فقل: الصلاه خیر من النوم، الصلاه خیر من النوم؛ در اذان صبح، هر گاه به «حیَّ علی الفلاح» رسیدی، بگو: الصلاه خیر من النوم، الصلاه خیر من النوم.»

نقل الموطّا مالک

در موطّا مالک نیز آمده است:
«انّ المؤذّن جاء الی عمر بن الخطّاب یؤذنه لصلاه الصبح، فوجده نائما، فقال: «الصلاه خیر من النوم»، فامره عمر ان یجعلها فی نداء الصبح؛ مؤذّن، نزد عمر بن خطّاب آمد تا او را برای نماز صبح خبر کند. دید که خواب است. پس گفت: الصلاه خیر من النوم. عمر به او دستور داد که از آن پس، این جمله را در اذان صبح بگوید. با عنایت به این که روایات دسته اوّل و دوم، نه از نظر سند، قابل اعتمادند و نه از نظر مضمون، هماهنگ، نمی‌توانند اثبات کنند که «الصلاه خیر من النوم»، جزء اذانِ نخستین بوده است؛ بلکه همان‌طور که در شماری از احادیث اهل‌بیت (علیهم‌السّلام) و کلمات برخی از صحابه و تابعیان آمده است، این جمله پس از پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) به اذان افزوده شده است.

گزارش برخی متون

و اینک، گزارش برخی از این متون:

گزارش کلینی

«عن معاویه بن وهب قال: سَاَلتُ ابا عَبدِ اللّهِ (علیه‌السّلام) عَنِ التَّثویبِ فِی الاَذانِ وَ الاِقامَهِ فَقالَ