پاورپوینت کامل حدیث سد ابواب مسجد ۴۳ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل حدیث سد ابواب مسجد ۴۳ اسلاید در PowerPoint دارای ۴۳ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل حدیث سد ابواب مسجد ۴۳ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل حدیث سد ابواب مسجد ۴۳ اسلاید در PowerPoint :

پاورپوینت کامل حدیث سد ابواب مسجد ۴۳ اسلاید در PowerPoint

کلیدواژه: پاورپوینت کامل حدیث سد ابواب مسجد ۴۳ اسلاید در PowerPoint.
‌پرسش:پاورپوینت کامل حدیث سد ابواب مسجد ۴۳ اسلاید در PowerPoint چه حدیثی است و میزان اعتبار آن چقدر است؟
پاسخ:

فهرست مندرجات

۱ – تاریخ به پایان رسیدن هجرت پیامبر
۲ – بنای مسجد مدینه
۳ – روایتی از شهاب زهری
۴ – مدت بنای مسجد مدینه
۵ – باب‌های مسجد مدینه
۶ – بنای نخستین منبر
۷ – بنای اطاق‌ها و حجره‌هایی در مسجد
۸ – بستن برخی درهای مسجد
۹ – باز ماندن در خانه علی به مسجد
۱۰ – احادیث سد ابواب
۱۰.۱ – ۱. حدیثی از عبدالله بن عباس
۱۰.۲ – ۲. روایتی از عمر بن خطاب
۱۰.۳ – ۳. روایتی از زید بن ارقم
۱۰.۴ – ۴. روایت ابوبکر بزاز از امیرالمؤمنین
۱۰.۵ – ۵. روایتی از سعد بن ابی‌وقاص
۱۱ – تغییرات مسجد در زمان پیامبر و دیگر خلفا
۱۲ – گسترش مسجد در زمان ولید بن عبدالملک
۱۳ – توسعه و تعمیرات نهایی مسجد
۱۴ – پانویس
۱۵ – منبع

تاریخ به پایان رسیدن هجرت پیامبر

سفر هجرت از مکه به مدینه روز جمعه دوازدهم ربیع‌الاول سال سیزدهم بعثت (۶۲۲ ق) به پایان رسید و رسول‌الله ـ صلی‌الله‌علیه‌وآله ـ بعد از ظهر آن روز از «قبا» ـ در حومه شهر ـ وارد مدینه گردید.

بنای مسجد مدینه

مرکب او (ناقه قصوی) در محله بنی‌ظمالک بن النجار در زمینی متعلق به دو کودک یتیم به نام سهل و سهیل متوقف شد و زانو بر زمین زد. آن حضرت از شتر به زیر آمد و دستور داد مسجد مدینه را در آن محل بنا کنند. خود او در همان نزدیکی در خانه ابوایوب انصاری ـ در حجره فوقانی ـ منزل گرفت و مدت یازده ماه که کار ساختمان مسجد ادامه داشت، در همان محل باقی ماند. نقشه مجتمع مسجد و خانه‌های اطراف آن را پیغمبر شخصاً طرح کرد. زمین مسجد را از قیم آن دو یتیم به مبلغ ده مثقال طلا خریداری کرد و به ابوبکر خزانه‌دار خود دستور پرداخت آن وجه را صادر نمود. مقرر شد پی دیوارها با سنگ و گل و دیوارها با خشت و گل ساخته شود. پس دیوارها به عمق سه گز (ذراع، ارش) و ارتفاع آنها پنج و به قولی هفت گز بود که به بلندی قامت انسان می‌رسید.

روایتی از شهاب زهری

به روایت ابن شهاب زهری، مسلمانا ن سنگ از سنگستان‌های اطراف مدینه می‌آوردند و در زمین مسجد خشت می‌زدند. رسول‌الله ـ صلی‌الله‌علیه‌وآله ـ مانند سایر صحابه سنگ می‌کشید و گل‌کاری می‌کرد. برای حفظ نمازگزاران از تابش آفتاب و ریزش باران ستون‌هایی از تنه نخل برافراشتند و محوطه مسجد را با شاخ و برگ خرما پوشاندند. تا رسول‌الله ـ صلی‌الله‌علیه‌وآله ـ زنده بود، اجازه نداد روی مسجد سقف خشت و گلی بگذارند. در انتهای شمالی مسجد خیمه بزرگی برافراشتند که قبله را به سمت صخره بیت‌المقدس نشان می‌داد. بعد از تغییر قبله به سمت کعبه آن خیمه محل سکونت مهاجران فقیر (اصحاب صفه) گردید.

مدت بنای مسجد مدینه

بنای مسجد و ضمایم آن از ربیع‌الاول تا صفر سال بعد، حدود یازده ماه به طول انجامید؛ ولی مسلمانان نمازهای خود را پیوسته به جماعت در آن محل می‌گزاردند.

باب‌های مسجد مدینه

مقصوره مسجد ده هزار گز مساحت داشت. سه دروازه (باب) برای آن ساخته شد که با تکه‌های سنگ ازاره‌بندی شده بود. یکی از آنها به رفت‌و‌آمد رسول‌الله (ص) و اهل‌بیت اختصاص داشت و آن را باب جبرئیل گفتند. محل و نام این دروازه تا امروز حفظ شده است. دیگری باب الرحمه و سومی بی‌نام بود و این دروازه سوم راهرو همگان از بنده و آزاد و مسلمان و کافر بود. در مسجد هیچ فرش و اثاثی نبود و کف آن را با سنگ‌ریزه فرش کرده بودند. منبر هم نداشت و رسول‌الله ـ صلی‌الله‌علیه‌وآله ـ برای القای خطبه به یکی از ستون‌های مسجد تکیه می‌داد.

بنای نخستین منبر

نخستین منبر برای مسجد مدینه در سال هفتم یا هشتم هجری شبیه منبر کلیساهای شام ساخته شد و سازنده آنها مردی به نام تمیم‌داری بود.

بنای اطاق‌ها و حجره‌هایی در مسجد

برای رسول‌الله ـ صلی‌الله‌علیه‌وآله ـ و علی ـ علیه‌السلام ـ و بعضی مهاجرین اطاق‌های کوچکی با سقف کوتاه در کنار مسجد ساختند که در آنها به داخل مسجد گشوده می‌شد. سقف اطاق‌ها آن‌قدر کوتاه بود که دست یک طفل نوبلوغ به آن می‌رسید، سبک معماری آنها هم مانند شبستان مسجد بود؛ یعنی ستون‌هایی از تنه نخل برافراشته، روی آنها را با شاخ و برگ خرما پوشانده بودند. اطاق‌ها یک دری و بدون چفت و کوبه و یراق بود. حجره عایشه که رسول بعد از رحلت در آن مدفون گردید و حجره علی و فاطمه در سمت شرقی مسجد بود. برای هر همسر تازه که به خانه پیغمبر می‌آمد، حجره تازه‌ای به همان اسلوب در ردیف حجره عایشه بنا می‌گردید. مسجد مدینه حیاط مستقل و وضوخانه نداشت و اهالی مدینه برای قضای حاجت به خارج شهر می‌رفتند. تمام مسجد هم سرپوشیده نبود.

بستن برخی درهای مسجد

بعد از آنکه ساختمان مسجد تمام شد، پیغمبر از خانه ابوایوب به خانه خود منتقل گردید. علی بن ابی‌طالب ـ علیه‌السلام ـ و ابوبکر و عمر و نیز عباس و حمزه عموهای پیغمبر در خانه‌های خود مستقر گردیدند و از راه مسجد رفت‌و‌آمد می‌کردند. لیکن رسول‌الله ـ صلی‌الله‌علیه‌وآله ـ می‌خواست با همسر بسیار جوان خود عایشه زفاف کند و ازدواج فاطمه دختر آن حضرت با علی ـ علیه‌السلام ـ نیز قریب الوقوع بود و رفت‌و‌آمد صحابه از داخل مسجد مانع از آن بود که اهل‌بیت بعد از نماز فراغتی داشته باشند. از این سبب دستور رسید که همه صحابه حتی عموها درهای خود را که به مسجد بازمی‌شد، ببندند و از راه دیگر رفت‌و‌آمد کنند و برای نماز از درهای مسجد وارد آن گردند.

باز ماندن در خانه علی به مسجد

انحصاراً به علی مرتضی که از کودکی در کنار رسول‌الله ‌ـ صلی‌الله‌علیه‌وآله ـ به سر می‌برد، اجازه داده شد در خانه‌اش را به مسجد باز نگاه دارد و هر کار که در مسجد بر رسول‌الله ـ صلی‌الله‌علیه‌وآله ـ حلال است، بر وی نیز حلال باشد. این امتیاز به بعض صحابه از جمله عموهای پیغمبر گران آمد و کار به گله‌گزاری رسید؛ ولی رسول‌الله ـ صلی‌الله‌علیه‌وآله ـ قاطعانه ابلاغ فرمود که این دستور به موجب وحی الهی است و علی به حکم خدای این مزیت را حاصل کرده است. از‌این‌رو اصحاب ساکت شدند و سخن کوتاه گشت و درهایی که به داخل مسجد بازمی‌شد، مسدود گردید. در این‌باره احادیث بسیار از طریق شیعه و سنی روایت شده که به نام احادیث سد ابواب معروف است و بعضی از آنها ذیلاً نقل می‌شود:

احادیث سد ابواب

۱. حدیثی از عبدالله بن عباس

محمد عیسی ترمذی در جامع صحیح حدیثی از عبدالله بن عباس به این شرح روایت کرده است: «ان رسول‌الله ـ صلی‌الله‌علیه‌و‌سلم ـ امر بسد الابواب الا باب علی»؛ یعنی رسول‌الله ـ صلی‌الله‌علیه‌وآله ـ امر فرمود: همه درها را که به مسجد باز می‌شد،