پاورپوینت کامل اشاره آیه ۹ سوره توبه به انفاق بادیه نشینان ۱۷ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل اشاره آیه ۹ سوره توبه به انفاق بادیه نشینان ۱۷ اسلاید در PowerPoint دارای ۱۷ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل اشاره آیه ۹ سوره توبه به انفاق بادیه نشینان ۱۷ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل اشاره آیه ۹ سوره توبه به انفاق بادیه نشینان ۱۷ اسلاید در PowerPoint :

پاورپوینت کامل اشاره آیه ۹ سوره توبه به انفاق بادیه نشینان ۱۷ اسلاید در PowerPoint

کلیدواژه: انفاق، ضرر، وحی، خسارت، نفاق، ایمان، بادیه نشین.

پرسش: آیه ۹۸ سوره توبه می‌فرماید: «گروهی از بادیه‌نشینان آنچه را انفاق می‌کنند خسارت مالی و باج‌دهی به حساب می‌آورند، و در دل آلوده خود پیشامدهای بدی را برای شما انتظار دارند.»، سؤال این است که پس این گروه از بادیه‌نشینان با این طرز فکرشان، که انفاق خسارت و باج‌دهی است؛ چرا اقدام به انفاق می‌کردند، در صورتی‌که حتی خیرخواه رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) و یارانش نبودند؟!

پاسخ اجمالی: بعضی از اعراب بادیه‌نشین آنچه را که انفاق می‌کردند نوعی خسارت و زیان می‌دانستند. این هم یا به دلیل ضعف ایمان و یا در اثر نفاقشان بوده است. اگر ضعف ایمان سبب این تصور باشد که این بخشش‌ها باعث کم شدن اموالشان می‌شود؛ این نیز به جهت دور بودن آنان از مرکزیت اسلامی و از تعالیم دینی و حجت‌های الهی و مشاهده معجزات و برکات وحی بوده است. اما اگر این افراد را از منافقان بدانیم، قطعاً بخشش آنها برای حفظ ظاهر و به صورت ریا بوده و چون به روز قیامت ایمان نداشتند آن‌را ضرری برای خود می‌پنداشتند.

فهرست مندرجات

۱ – انفاق برای حفظ ظاهر و خود‌نمایی
۲ – انفاق از روی قصد قربت
۳ – پرداخت انفاق بخاطر مالیات
۴ – پانویس
۵ – منبع

انفاق برای حفظ ظاهر و خود‌نمایی

«وَ مِنَ الْاَعْرابِ مَنْ یَتَّخِذُ ما یُنْفِقُ مَغْرَماً وَ یَتَرَبَّصُ بِکُمُ الدَّوائِرَ عَلَیْهِمْ دائِرَهُ السَّوْءِ وَ اللَّهُ سَمیعٌ عَلیمٌ؛ گروهی از اعراب بادیه‌نشین، چیزی را که انفاق می‌کنند، خسارت به حساب می‌آورند، و انتظار حوادث دردناکی برای شما می‌کشند! حوادث دردناک برای خود آنها است و خداوند شنوا و دانا است.»
«مِن» در ابتدای آیه من تبعیضیه است؛ یعنی بعضی از اعراب بادیه‌نشین (و نه تمام آنها) آنچه را که انفاق می‌کنند نوعی خسارت و زیان می‌دانند. این هم یا به دلیل ضعف ایمان و یا در اثر نفاقشان بوده است. اگر ضعف ایمان سبب این تصور باشد که این بخشش‌ها باعث کم شدن اموالشان می‌شود؛ این نیز به جهت دور بودن آنان از مرکزیت اسلامی و از تعالیم دینی و حجت‌های الهی و مشاهده معجزات و برکات وحی بوده؛ لذا این انفاق را تجارت پر سودی تلقی نمی‌کردند.
اما اگر این افراد را از منافقان بدانیم، قطعاً بخشش آنها برای حفظ ظاهر و به صورت ریا بوده، و در باطن آن‌را ضرری برای خود می‌پنداشتند؛ چرا که آنها معتقد به اسلام نبوده و عقیده‌ای به پاداش اخروی نداشتند؛ لذا از ترس جان و مال خود اظهار ایمان می‌کردند و ناچار بودند با مسلمانان معاشرت داشته باشند و باید با دادن