پاورپوینت کامل آثار و پیامدهای خودفرموشی ۲۸ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل آثار و پیامدهای خودفرموشی ۲۸ اسلاید در PowerPoint دارای ۲۸ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل آثار و پیامدهای خودفرموشی ۲۸ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل آثار و پیامدهای خودفرموشی ۲۸ اسلاید در PowerPoint :

پاورپوینت کامل آثار و پیامدهای خودفرموشی ۲۸ اسلاید در PowerPoint

‌کلید واژه: خودفراموشی.
پرسش: آثار و پیامدهای خودفراموشی را بیان کنید.
پاسخ: عدم درک درست زمان، هویت منفی، گناه و شرمساری،خودباختگی و سرگردانی و احساس پوچی از آثار و پیامدهای خودفراموشی است.

فهرست مندرجات

۱ – آثار و پیامدهای خودفراموشی
۱.۱ – عدم درک درست از زمان
۱.۲ – هویت منفی
۱.۳ – گناه و شرمساری
۱.۴ – خودباختگی
۱.۵ – سرگردانی و احساس پوچی
۲ – منابع برای مطالعه بیشتر
۳ – پانویس
۴ – منبع

آثار و پیامدهای خودفراموشی

عدم درک درست از زمان

عمر انسان که تنها سرمایه اوست، همچون آب روان در سراشیبی تندی می‌گذرد و هر روز که می‌گذرد به اندازه یک روز از سرمایه انسان مستهلک می‌شود، بنابراین باید نهایت توجه و وسواس را داشت تا در قبال این رفتن سرمایه، توشه و کمالی کسب کنیم.
نیروها، نشاط، سلامتی و بالاخره فرصت‌های مختلفی که اکنون برای همه فراهم است، همیشه همین طور نمی‌ماند، بلکه روز به روز از مقدار آن کاسته می‌شود. انسان عاقل آن است که قبل از پایان یافتن فرصت‌ها، بارش را ببندد و کمال مطلوب خود را تحصیل کند.
انسان خود فراموش، بدون هدف ساعات عمرش را سپری می‌کند، بدون آن که از آن استفاده بکند؛ ساعت‌های عمر خود را جلو آیینه می‌گذارند و کمترین توجهی ندارد که “الفرصه تمرّ مر السحاب فانتهزوا فرض الخیر” فرصت ها همچون ابر در گذرند و نباید فرصت های شایسته و خوب را از دست داد.
بنابراین، باید بیشترین بهره را از عمر خود برد و توجه داشت که این فرصت‌ها، عمر انسان است که در گذر است و هر کدام که از دست رفت دیگر بازگشتی برای آن نیست؛ علی(علیه‌السلام) می‌فرماید: “و لاکل فرصه نصاب” هر فرصتی به دست نمی‌آید. یعنی فرصت‌ها همیشه به سراغ انسان‌ها نمی‌آیند، اکنون که به سراغ تو آمده است و چند صباحی مهمان توست از آن نهایت بهره‌برداری را بکن، چرا که هزاران اوضاع و شرایط جزیی و کلی دست به دست هم می‌دهد.
تا فرصتی برای کسی پیش آید و با فقدان یکی از آن‌ها فرصت به دست آمده هم از میان می‌رود. لذا تا فرصت هست، تا سلامتی و نشاط هست، تا امکانات تحصیلی علم و کمال هست، باید حداکثر نتیجه را از آن گرفت. وقت شناسی و آمادگی برای بهره‌برداری درست از شرایط و امکانات گوناگون، از اصول مورد تأکید اسلام است.
حضرت امیر(علیه‌السلام) فرمودند: “بادر الفرصه قبل ان تکون غصه” از فرصت قبل از آن که (با رفتنش) غصه شود سبقت بگیر. بنابراین، اولین پیامد خودفراموشی، این است که انسان زمان را دست درک نکرده و درست از آن استفاده نمی‌کند؛ یا این که استفاده از فرصت یکی از اصولی است که با برنامه ریزی دقیق می‌توان به آن دست یافت.
سعدیا دی رفت، فردا همچنان موجود نیست ••• در میان این و آن، فرصت شمار امروز را

هویت منفی

در این حالت، جوان و نوجوان، نقش و وظایفی را که به وسیله خانواده یا اجتماع برای وی مناسب تشخیص داده می‌شود، با تمسخر یا پرخاش و حالتی خصمانه رد می‌کند و ممکن است رفتاری غریب و نامأنوس یا اجتماع داشته باشد.
بی تردید هر جوانی در زندگی خود در جستجوی سعادت و خوشبختی است؛ یکی این سعادت را در کسب درآمد بیشتر می‌جوید و دیگری در تعقیب تحصیلات عالی تر و سوّمی در آرزوی رسیدن به سکوی قهرمانی و…، اما واقعیت این است که هیچ کدام از این آرزوها، جوان را سیراب نمی‌سازد، زیرا او به دنبال “ناخود” از “خودِ” خویش، پیوسته دور می‌شود و شخصیت انسانی خود را رفته رفته به دست فراموشی می‌سپارد و تمام شخصیت او، با چیزی که در جستن آن بوده عجین می‌شود:
من فاش کنم حقیقت مطلب را ••• هر چیز که در جستن آنی، آنی
ناگفته نماند که اگر جوانی به راستی استعدادهای خود را بشناسد و ارزش خویش را آن چنان که شایسته است دریابد، تحصیلات عالی، سکوی قهرمانی و دیگر افتخارات، برای او ارزشمند خواهند بود و او باید همه آن ها را پاس دارد و برای رسیدن به مراحل بعدی کمال، تلاش بیشتری انجام دهد.

گناه و شرمساری

جوان خودفراموش، بر اثر بیماری، دچار فرومایگی و پستی می‌شود، انسانیت را از یاد می‌برد، به ندای وجدان اخلاقی بی‌اعتنا می‌گردد، به آسانی تن به گناه و ناپاکی می‌دهد و پیوسته در مسیر سقوط حرکت می‌کند.
امام علی(علیه‌السلام) می‌فرماید: “قبیح بذی العقل ان یکون بهیمهً و قد امکنه ان یکون انساناً” برای انسان خردمند و عاقل، ناپسند است که دارای اخلاقی ح