توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل مضاربه کودک ۱۷ اسلاید در PowerPoint دارای ۱۷ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل مضاربه کودک ۱۷ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل مضاربه کودک ۱۷ اسلاید در PowerPoint :

پاورپوینت کامل مضاربه کودک ۱۷ اسلاید در PowerPoint

مضاربه از اصطلاحات علم فقه است، که عبارت است‌ از این‌که شخصی پولی را به‌عنوان تجارت به دیگری می‌دهد تا با آن تجارت کند و سود حاصله به نحو معیّن بین آنان تقسیم شود. شرط است دو طرف عقد مضاربه بالغ، عاقل، رشید و جایز التصرف در مال خویش باشند، بدان‌جهت پاورپوینت کامل مضاربه کودک ۱۷ اسلاید در PowerPoint و مجنون صحیح نیست.

فهرست مندرجات

۱ – معنای لغوی
۲ – معنای اصطلاحی
۳ – وجه تسمیه
۴ – دیدگاه علما
۵ – دیدگاه حقوق مدنی
۶ – پانویس
۷ – منبع

۱ – معنای لغوی

مضاربه مصدر باب مفاعله واژه‌ای عربی است و معادل فارسی ندارد، این کلمه مشتق از «ضرب» به معنی سیر نمودن در زمین می‌باشد.

[۱] ابن قتیبه، عبدالله بن مسلم، غریب الحدیث، ج۱، ص۳۲.

[۲] ابن منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، ج۱، ص۵۴۴.

[۳] فیروزآبادی، محمد بن یعقوب، القاموس المحیط، ج۲، ص۳۴۲.

[۴] طریحی، فخرالدین، مجمع البحرین، ج۳، ص۱۲.

به معامله مزبور (مضاربه) قراض و مقارضه نیز گفته می‌شود این واژه از «قرض» گرفته شده و از نظر مفهوم همان معنای مضاربه را دارد، هرچند دو لفظ مختلف می‌باشند، چه این‌که قرض به معنی بریدن و قطع کردن آمده و وجه تسمیه معامله مزبور به «قراض» از آن نظر است که مالک قطعه‌ای از مال خود را می‌برد و به عامل می‌دهد که با آن معامله کند به هر صورت در مضاربه مالک مقداری از مال خود را در اختیار دیگری (عامل) قرار می‌دهد تا با آن تجارت کند و سود حاصل از تجارت بین طرفین تقسیم شود.

[۵] ابن قتیبه، عبدالله بن مسلم، غریب الحدیث، ج۳، ص۶۷۰.

[۶] ابن منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، ج۱، ص۵۴۴.

[۷] فیروزآبادی، محمد بن یعقوب، القاموس المحیط، ج۲، ص۳۴۲.

[۸] طریحی، فخرالدین، مجمع البحرین، ج۳، ص۴۸۸.

۲ – معنای اصطلاحی

مقصود از مضاربه در اصطلاح فقها نیز همان معنای لغوی است در عبارات برخی از فقها چنین آمده است: «مضاربه عبارت است از این‌که شخصی پولی را به‌عنوان تجارت به دیگری می‌دهد تا با آن تجارت کند و سود حاصله به نحو معیّن بین آنان تقسیم شود».

[۹] شهید اول، محمد بن جمال‌الدین، اللمعه الدمشقیه، ص۸۹.

[۱۰] شهید ثانی، زین‌الدین بن علی، الروضه البهیه، ج۴، ص۲۱۱.

[۱۱] حکیم، سدمحسن، مستمسک العروه الوثقی، ج۱۲، ص۲۳۷.

[۱۲] خوئی، سیدابوالقاسم، موسوعه الامام خویی، ج۳۱، ص۴.

[۱۳] طباطبایی یزدی، سیدمحمدکاظم، العروه الوثقی مع تعلیقات عده من الفقهاء، ج۵، ص۱۴۵-۱۴۶.

[۱۴] بحرانی، یوسف، الحدائق الناضره، ج۲۱، ص۱۹۹.

۳ – وجه تسمیه

از آن‌جا که شخص مسافر به‌ویژه در زمان‌های گذشته می‌بایست پا را بر زمین زند و طی طریق کند، این پا